Jos Nihoul, medestichter en pionier van Vredeseilanden, overleden tijdens campagneweekend

jos nihoul

Op zaterdag 11 januari overleed Jos Nihoul. Niet geheel onverwacht, maar toch nog plots. Het 35ste campagneweekend van Vredeseilanden was net gestart, de organisatie waarvan hij mee aan de wieg stond en waarvoor hij zich meer dan een half leven belangeloos had ingezet.




De vonk van zijn inzet werd gegeven door de stichter zelf, Dominique Pire, de Belgische Nobelprijswinnaar voor de vrede in 1958. Na een spreekbeurt van Pire in het Studiecentrum voor Kernenergie in Mol, de werkgever van Jos, verbleef Dominique Pire in de familie Nihoul en discussieerde tot laat in de nacht over zijn ideaal. Een ideaal van vrede, gestoeld op rechtvaardigheid.

Vrede die je kan bereiken door broederlijke dialoog, ook met hen die niet noodzakelijk je mening delen. Een betere wereld door samenwerking, "vivre ou mourir ensemble". Dit ideaal vertaalde Pire in concrete acties, zoals de hulp aan de vluchtelingen in de naoorlogse periode, de organisatie van internationale ontmoetingen in de Vredesuniversiteit en uiteraard de oprichting van "les Iles de Paix".

Deze acties staan los van enige religieuze, filosofische of politieke bijbedoeling maar zijn daarentegen gebaseerd op samenwerking tussen mensen met verschillende visies. Deze pluralistische visie en de actieve dialoog met alle partijen waren de kern van zijn denken en doen. Dit was toen allesbehalve evident, in een wereld die nog bezig was de trauma's van de oorlog te verwerken en waar tegenstellingen tussen godsdiensten en ideologieën de regel waren.

De ontmoeting met Pire laat Jos niet meer los. Hij wordt, samen met zijn vriend Chris Cauwe, lid van de Raad van Bestuur van Iles de Paix en helpt hun organisatie door moeilijke tijden. Samen hebben zij ook het plan opgevat om een Vlaamse organisatie op te richten. In 1980 ziet deze het levenslicht en Jos en Chris worden drijvende krachten achter Vredeseilanden dat in geen tijd een vaste waarde wordt in het Vlaamse NGO-landschap.

Eén plus één is drie


Einde van de jaren negentig fuseert Vredeseilanden met Coopibo en Fado. Jos gaat op zoek naar een bundeling van het gedachtegoed van de drie organisaties en reikt ons het begrip "inclusie" aan.

Inclusief denken en handelen omvat het opkomen tegen alle vormen van uitsluiting en onrechtvaardigheid, de dialoog aangaan ook met hen die anders denken, geloven in de meerwaarde van diversiteit (én/én, één plus één is drie), samenwerken ook met hen die niet volledig onze opinie delen.
Vanuit deze visie ontwikkelde het nieuwe Vredeseilanden zich als een organisatie die bij uitstek gericht is op samenwerking en op het bouwen van bruggen tussen diverse maatschappelijke actoren.

Ook toen Jos zich had teruggetrokken uit de raad van bestuur bleef hij actief voor Vredeseilanden. Hij zette zich in voor het bewaren van het geestelijke erfgoed van Pire en voor een grotere verspreiding van de rijkdom van ideeën die vervat zijn in het inclusieve denken en handelen. Hij bleef een kritische volger van het doen en laten van Vredeseilanden en hij drukte ons meermaals op het hart dat wij meer zouden moeten naar buiten komen met de waarden van onze organisatie.

 

Man van actie


Net als Pire was Jos ook een man van de actie. Hij lag mee aan de basis van het Molse Komitee Ontwikkelingssamenwerking, later de Molse Derde Wereldraad. Vanuit dit comité richtte hij mee de Molse werkgroep Vredeseilanden op, waarin hij al die jaren actief bleef. Ze kenden hem daar als een rustige doorbijter. Ook toen hij zich wat minder goed voelde, bleef hij trouw de vergaderingen bijwonen en zijn steentje bijdragen aan de campagne. Zijn kritische blik deed verschillende generaties van vrijwilligers nadenken over acties maar ook over inhoud.

Hij bleef al die jaren vrijwilligers inspireren vanuit de woorden en waarden van Dominique Pire. Ook bij persoonlijke tegenslagen en grote veranderingen bij Vredeseilanden bleef hij vechten voor Vredeseilanden in Mol. Nog maar enkele weken geleden ontvingen alle kernvrijwilligers een mailtje, waarin hij ze bedankte voor de nieuwe start die er dat jaar gemaakt was en iedereen veel succes wenste voor het campagneweekend.

Jos, mede-oprichter, inspirator, levenslang vrijwilliger, kritische supporter en engelbewaarder van Vredeseilanden.

Wij koesteren de warme herinnering aan deze minzame en zachte man. Zijn visie en leven zal Vredeseilanden blijven inspireren in haar zoektocht naar een meer rechtvaardige wereld.
Onze oprechte deelneming aan de familie en allen die hem dierbaar zijn.

Fons Vaes, voorzitter Vredeseilanden
Zijn vrienden van het Vredeseilanden-comité Mol
Filip Cuypers, coördinator Provincie Antwerpen

 
Rikolto (Vredeseilanden) DOOR:

Deel dit artikel