Jouw huis is mijn huis… maar heb vertrouwen in de toekomst!

Eind oktober trokken vier intal-leden naar Palestina om er intal te vertegenwoordigen op het World Education Forum. Samen met de jongeren van Health Work Committees (HWC), intals partnerorganisatie, organiseerden ze er een workshop. De vier intal'ers verbleven in het huis van Daoud, de jongerencoördinator van het Nidal Center (HWC) in Jeruzalem. In dat huis gebeurde toen iets bijzonders, toch in de ogen van de intal-delegatie.

Zondag 31 oktober, 9 uur, Silwan, Oost-Jeruzalem.

Het World Education Forum zit erop. De koffers staan al klaar. Sinds vorige week verblijven we in het huis van Daoud. Het huis is opgetrokken uit steen, ligt op een heuvel met een wijds uitzicht op de Al Aqsa-moskee, de oude stad en haar omgeving. De hele familie woont hier.

We zijn bezig wanneer plots twee mannen op de binnenplaats verschijnen. Ze tonen ons hun naamkaartjes en leggen uit waarom ze in "onze" woonruimte binnendringen. Aangezien alles in het Hebreeuws is geschreven, begrijpen we er geen letter van, behalve die ene zin in een gebrekkig Engels: "Wij komen het huis opmeten... We moeten de woonruimtes zien." Ze werken voor de overheid van Jeruzalem. Als aan de grond genageld, stamel ik iets als "Neen... eh... dit is ons huis niet, wij zijn de eigenaars niet.". Martijn en ik kijken elkaar aan. Wat moeten we doen? Hoe berokkenen we het minste schade aan onze gastheer en zijn familie?




BRON:
Intal
intal DOOR:

Deel dit artikel