Lessen uit het verleden

Op 12 december 1992, om 13u29 lokale tijd, werd Indonesië opgeschrikt door een aardbeving van 7.8 op de schaal van Richter net voor de noordkust van het oostelijke deel van Flores. De schok werd nog gevoeld op Bali, 700km verder. Als gevolg van de aardbeving werden een reeks van tsunamis opgewekt, die ongeveer twee minuten na de eerste schok de Flores-kusten bereikten, en verschillende andere delen van de noordkust na 5 minuten.

Het aantal vrouwen dat overleed op Bali (175) was meer dan het dubbele van het aantal mannen (88). Dit statistisch patroon werd ook tijdens andere gebeurtenissen vastgesteld. Onderzoek heeft uitgewezen dat dit voor een gedeelte een verklaring lijkt te vinden in het feit dat mannen, vooral in arme gebieden, de neiging hebben om zichzelf in veiligheid te brengen, terwijl vrouwen proberen ouderen en kinderen te beschermen.

Ten tweede werd opgemerkt dat een vegetatiestrook langs de kustlijn heel effectief kan zijn kustgebieden te beschermen. Een groene zone, een stook van bomen of sterke planten, kan een deel van de kracht van de golven opvangen. Natuurlijk zal het water nog steeds de regio binnenvloeien, maar de slagkracht wordt in ieder geval verminderd. Veel dorpen die erg getroffen waren door de tsunamis hadden een smalle strook van palmbomen voor hun kust, wat niet effectief is omdat palmbomen nauwelijks lage takken hebben. Een ander type van bomen, met lage takken en veel bladeren, had het water beter kunnen tegenhouden. Tenslotte werd ook vastgesteld dat een breed koraalrif de kracht van een tsunami kan doen afnemen.

Maar er werden nog meer lessen getrokken uit deze ramp. Lees meer hierover.

Rikolto (Vredeseilanden) DOOR:

Deel dit artikel