Nakende escalatie in Israël en de Palestijnse gebieden?

Lees ook: Collectieve bestraffing van Palestijnen en de wereld... beloont Israël (Palestina Solidariteit - 19/06/2014)


Deze OPINIE verscheen op 17 juni in De Standaard
 

bringbackourboys-oproep-europese-rabijnen
[Oproep van Europese rabbijnen na de ontvoering van de drie Israëlische tieners]



De kidnapping van drie Israëlische tieners doet het Israëlisch-Palestijns conflict opnieuw escaleren. Het Israëlische leger lanceerde een grootscheepse actie in de Palestijnse gebieden onder het motto #BringBackOurBoys.




Premier Netanyahu beschuldigt Hamas en startte een hetze tegen de Palestijnse eenheidsregering. Israël grijpt terug naar de gekende recepten: bestraffing van burgers, massale arrestaties en intimidatie. Deze kidnapping valt op geen enkele manier te verantwoorden, aanvallen op burgers zijn een schending van het internationaal recht. Maar is de collectieve bestraffing van de Palestijnse burgerbevolking hier een geschikt antwoord op?


Cynisch

De drie Israëlische tieners verdwenen donderdag, tijdens een lift van de nederzetting Kfar Etzion naar de Israëlische stad Modi'in. Van meet af aan was de verdwijning onrustwekkend. "Het is echter cynisch dat premier Netanyahu dit incident aangrijpt om president Abbas te blameren", stelt Yehuda Shaul van de Israëlische organisatie Breaking the Silence in een telefoongesprek.

De premier was er als de kippen bij om de Palestijnse regering verantwoordelijk te stellen voor het lot van de Israëlische jongens. Dit is absurd. De jongens werden vermoedelijk gekidnapt in een zone waar de Palestijnse veiligheidsdiensten, die wel degelijk met het Israëlische leger samenwerken, zelfs niet mogen komen. Kfar Etzion bevindt zich op de bezette Westelijke Jordaanoever, in de C-zone die onder volledige controle van Israël staat.

 

Palestijnse eenheidsregering


Premier Netanyahu wijt de kidnappings aan de vorming van de Palestijnse eenheidsregering. Hij stelt die voor als een zootje ongeregeld omdat ze de steun geniet van Hamas, die verantwoordelijk wordt geacht voor de kidnappings.

Israël beschouwt Hamas als een terroristische organisatie die blijvend geïsoleerd moet worden. Ondanks haar harde taal en acties jegens Hamas, sloot de Israëlische regering er in 2011 wel een akkoord mee over een gevangenenruil. Deze samenwerking wordt handig verzwegen door Netanyahu, die nu uit is op politieke winst. Als Hamas inderdaad achter de kidnappings zit, is de schade voor de nieuwe Palestijnse regering immers groot. De steun die ze internationaal kreeg, zal dan afkalven.

 

Buiten proportie


Niet alleen de politieke reactie, maar ook de militaire respons is buiten proportie. Het Israëlische leger arresteerde al 150 personen, waaronder zeven parlementsleden van Hamas. Het doodde één jongen en voerde de strenge beperkingen op bewegingsvrijheid nog verder op. Het overweegt nieuwe stappen, zoals de verbanning van leiders van Hamas uit de Westelijke Jordaanoever naar Gaza.

 Natuurlijk moet het leger stappen ondernemen om informatie in te winnen en te voorkomen dat de kidnappers kunnen ontsnappen. "Er is een legitieme reden om een militaire operatie uit te voeren, maar het mag geen strafcampagne tegen de hele bevolking zijn", stelt Yehuda Shaul.

 

 

Collectieve bestraffing is ook schending van IHR


Dit is precies waar het leger op aanstuurt: de collectieve bestraffing van burgers als vergelding voor de schendingen van het internationaal recht van een aantal groeperingen.

Het is een terugkerend patroon in de bezetting die al bijna 50 jaar duurt. De voorbeelden zijn legio: grootschalige militaire operaties met verreikende gevolgen voor burgers als respons op Palestijnse aanslagen, de afsluiting van de Gazastrook na de machtsovername van Hamas in 2007 of het afsluiten van volledige dorpen na Palestijnse aanvallen tegen kolonisten.

De achterliggende redenering is dat alle Palestijnen een prijs moeten betalen voor aanvallen tegen Israëlische burgers. Israël is als bezettende macht verantwoordelijk voor het welzijn en de veiligheid van Palestijnse burgers. Toch zoekt het zijn toevlucht tot collectieve bestraffing, een schending van de Vierde Conventie van Genève en zelfs een oorlogsmisdaad.

 

Niet vrijuit


Natuurlijk gaan de Palestijnse gewapende groeperingen niet vrijuit en lappen ze de regels van het internationaal recht aan hun laars: ze voerden tijdens de tweede Intifada (2000-2005) een campagne van zelfmoordaanslagen in Israël.

Ze beramen en plegen tot op vandaag aanvallen tegen Israëlische burgers op de Westelijke Jordaanoever en vuren vanuit de Gazastrook geregeld raketten op Israël af. Zo onderschepte het Israëlische luchtafweersysteem zondag nog twee raketten uit Gaza. De Palestijnse gewapende groeperingen zijn evengoed gebonden aan het internationaal humanitair recht dat aanvallen op burgers verbiedt.

 

Nieuwe spiraal van geweld


Het is pijnlijk dat Israëlische politieke en militaire leiders niet inzien dat de huidige respons op deze kidnappings tot een nieuwe spiraal van geweld kan leiden.

Sinds de Israëlische regering in april de vredesgesprekken afbrak, ligt ze op ramkoers met de Palestijnen. Zoals de Israëlische journalist Larry Defner opmerkt, lijkt het vandaag de dag taboe om in te zoomen op de bezetting en er een oorzaak voor Palestijns geweld in te zoeken.

 Geen enkele Israëlische politicus durft te suggereren dat incidenten als deze kidnappings aantonen dat de bezetting moet stoppen, dat er een Palestijnse staat moet komen in plaats van meer Israëlische burgers naar Palestijns gebied te brengen.

Dit incident moet echter in de context van de bezetting worden geplaatst. Die is voor veel Israëli's onzichtbaar, maar voor de Palestijnen vormt ze een bittere realiteit en een obstakel voor hun recht op zelfbeschikking. Vrede en veiligheid voor Israëlische burgers kan niet worden losgekoppeld van vrede en veiligheid voor Palestijnen.

Brigitte Herremans, medewerker Midden-Oosten Broederlijk Delen en Pax Christi Vlaanderen


11.be:

Deel dit artikel