Nobelprijs is hart onder de riem voor Colombianen

Santos liet al weten dat hij de opbrengst van deze prijs zal gebruiken voor compensaties aan slachtoffers van het gewapend conflict in Colombia

De Nobelprijs voor de Vrede gaat dit jaar naar de Colombiaanse president Juan Manuel Santos. De prijs betekent een hart onder de riem voor alle Colombianen die naar vrede snakken.

Het prille akkoord dat de Colombiaanse regering na vier jaar moeizaam onderhandelen met de FARC-guerrilla in Havana bereikt had, werd op 2 oktober door de Colombiaanse bevolking in een referendum verworpen. Weliswaar met een nipte meerderheid.

Maar de ontgoocheling was zeer groot, niet in het minst bij de Colombiaanse president Juan Manuel Santos, die zich enorme inspanningen had getroost om de al vijftig jaar durende burgeroorlog in zijn land eindelijk te kunnen stoppen.

Die inspanningen wil het Nobelcomité nu eren, hoewel Santos als figuur niet helemaal onbesproken is. Hij was bijvoorbeeld minister van Defensie onder de vorige regering van Uribe, dat een harde militaire aanpak van de FARC voorstond en verantwoordelijk is voor grootschalige mensenrechtenschendingen, hoofdzakelijk door paramilitaire groepen. Maar later nam Santos afstand van dit beleid, en maakte hij van het vredesproces het voornaamste project van zijn eigen bewind.

Santos liet al weten dat hij de opbrengst van deze prijs zal gebruiken voor compensaties aan slachtoffers van het gewapend conflict in Colombia.

Een verrassende keuze?

"Na het referendum van 2 oktober zou je kunnen zeggen dat president Santos eigenlijk gefaald heeft. Door hem toch de Nobelprijs toe te kennen, geeft het Nobelcomité een sterk internationaal signaal ter ondersteuning van vrede in Colombia. Deze prijs is een hart onder de riem van de Colombiaanse bevolking, die naar vrede snakt" zegt Wies Willems, beleidsmedewerker van Broederlijk Delen.

Het is duidelijk dat de mensen die in het referendum "neen" hebben gestemd, niet tegen vrede op zich zijn. Wel hebben ze problemen met bepaalde delen van het vredesakkoord, zoals de amnestieregeling voor bepaalde oorlogsmisdaden en de politieke vertegenwoordiging van de FARC. Bovendien voerde het kamp van Uribe een regelrechte angstcampagne en manipuleerde de "neen"-campagne bewust bepaalde onderdelen van het akkoord, blijkt uit berichten in de Colombiaanse media.

"De voorbije week hebben we in de belangrijke steden grote steunbetuigingen gezien voor het vredesproces. Dit geeft aan dat een groot deel van de bevolking achter het akkoord blijft staan", aldus nog Wies Willems.

Broederlijk Delen hoopt dat deze prijs een stevige aanmoediging vormt voor de onderhandelaars, de politieke oppositie en de Colombiaanse bevolking, om alsnog tot een vredesakkoord te komen in Colombia.

 

Deel dit artikel

       


Gerelateerde artikels