Onrust in Haïti door honger bevolking

Haïti kwam de afgelopen week herhaaldelijk in het nieuws vanwege de straatprotesten in de hoofdstad Port-au-Prince en de provinciehoofdsteden. Voorlopige balans: 5 doden en 60 gewonden. Het Caribisch land is grotendeels afhankelijk van geïmporteerd voedsel en door de stijging van de voedingsprijzen op de internationale markten is dat voedsel voor de bevolking onbetaalbaar geworden. Broederlijk Delen nam poolshoogte bij coöperante Benedicte Willemart in Port-au-Prince:

“Vandaag is het al heel wat rustiger op straat. Er is nog altijd niet veel verkeer omdat de benzinestations gesloten zijn, maar de mensen hebben al minder schrik om op straat te komen. De kinderen gaan echter nog niet terug naar school en de bevoorrading van de winkels is stilgevallen omdat het vervoer uit de provincies onregelmatig verloopt. Iedereen wacht nu op maatregelen van de regering om de hoge voedingsprijzen tegen te gaan. Het parlement is bijeengekomen en er wordt verwacht dat zij binnenkort het ontslag van de eerste minister zal aankondigen.”

Wat kan de regering doen? De hoge basisprijzen zijn het gevolg van prijsstijgingen op de internationale markten waar de regering geen vat op heeft.

“Ja, maar momenteel zijn de handelaars vrij om hun prijzen te bepalen. De bevolking verwacht dat de regering op korte termijn redelijke prijzen vastlegt. Vandaag is het hier rustig, maar veel mensen vrezen dat het geweld terug zal oplaaien omdat de regering te lang wacht om concrete maatregelen op poten te zetten. De bevolking van Haïti lijdt honger en de situatie wordt onhoudbaar.”

Klopt het dat de VN-missie in Haïti ook het doelwit is geweest van de actievoerders?

“Dat zijn provocaties van enkele groepen binnen de samenleving met een eigen agenda. Voornamelijk de aanhangers van de oud-president Aristide, de Lavalas-partij, hameren al langer op het vertrek van de VN-missie uit Haïti. Door confrontaties met de blauwhelmen proberen ze de VN-soldaten zover te krijgen dat ze op grote schaal geweld zullen gebruiken. Zo hopen ze de bevolking in het harnas te hijsen tegen de VN-aanwezigheid in het land.”

Hoe is het met jullie? Is de veiligheid van de coöperanten gegarandeerd?

“Alle coöperanten zijn veilig. De meesten zijn gewoon naar het werk gekomen. Enkel diegenen die te ver weg wonen, zijn thuisgebleven. Er waren al eerder manifestaties in het zuiden van het land, dus we hebben de problemen zien aankomen en hebben een voorraad ingeslagen. Intern hebben we enkele maatregelen getroffen om de veiligheid van iedereen te verzekeren, maar in feite is het voor ons zoals voor iedereen in Haïti: wachten op nieuws.”

Ook Elwando Nelson, één van de getuigen die in het kader van de afgelopen campagne naar België kwam, is onder de indruk van de onlusten. In een e-mail schrijft hij: “In minder dan een maand is de prijs van basisproducten zoals rijst, bonen, maïs, olie en brandstof verdrievoudigd. Dit heeft ervoor gezorgd dat de meerderheid van de Haïtianen nauwelijks in staat is zich voedsel aan te schaffen. In bepaalde regio’s, bijvoorbeeld Petit Guave, moeten de vrouwen de kookpotten in de gaten houden, zodat niemand anders die zou kunnen stelen.” Lees hier de volledige e-mail van Nelson.

Broederlijk Delen waarschuwt al langer voor de gevolgen van een te grote afhankelijkheid van geïmporteerd voedsel. Haïti heeft één van de meest open grenzen van de wereld. Door lage importtaksen wordt het land overspoeld door gesubsidieerde rijst uit de Verenigde Staten. Nochtans is de rijst van de Haïtiaanse boeren van betere kwaliteit, maar de boeren kunnen niet concurreren met de kunstmatig lage prijs van de buitenlandse rijst. Zo zal de stijging van de internationale voedingsprijzen misschien op lange termijn toch het effect hebben dat de Haïtiaanse overheid eindelijk eens zal investeren in de eigen landbouwproductie. Dat zegt Camille Chalmers van partnerorganisatie PAPDA: “Er zijn tussen de 95.000 en 120.000 families betrokken bij de productie en verhandeling van rijst. Door te investeren in landbouw vang je twee vliegen in één klap: voedselzekerheid en werkzekerheid. Maar dan moet de politiek helemaal omkeren. In plaats van de boeren te beroven, moeten ze alle steun krijgen om voedsel voor de lokale markt te produceren. Ook de Europese Unie moet de regering aansporen om te investeren in landbouw.”

Broederlijk Delen DOOR:

Deel dit artikel