Oorlogsvluchtelingen worden in België niet beschermd. Vluchtelingenwerk voert campagne.

 

Faduma vluchtte vanuit Zuid-Somalië naar België. Als enige van haar familie wist ze te ontkomen aan het geweld in haar land dat nu al jaren woedt. Helaas voor Faduma, maar in België krijgt zij geen bescherming. Oorlogsvluchtelingen worden hier niet erkend. Vluchtelingenwerk wil dat dat verandert. Het is het thema van de campagne van Vluchtelingenwerk. De campagnedag gaat door op 30 april in de Gentse Vooruit.


 


Oorlogsvluchtelingen zijn alleen maar op de loop voor geweld, voor bommen die op ieders hoofd kunnen vallen, voor troepen die iedereen kunnen vermoorden, voor doodseskaders die iedereen kunnen laten verdwijnen... Maar volgens de Belgische overheid zijn deze mensen geen vluchtelingen. Hoezo? Dat zijn toch de eersten waaraan je spontaan denkt bij het woord 'vluchteling'.

 

Dat klopt, maar in onze Belgische asielprocedure word je alleen als vluchteling beschouwd indien je kan aantonen dat je persoonlijk geviseerd wordt in je land omwille van één van de vijf criteria die opgesomd worden in de Conventie van Genève, het vluchtelingenverdrag: ras, godsdienst, nationaliteit, politieke overtuiging of het behoren tot een sociale groep.

 

België is één van de enige landen in Europa die oorlogsvluchtelingen geen bescherming biedt. In 2006 is het erop of eronder: Europa vraagt ons land om vòòr oktober 2006 zo'n statuut in te voeren.

 

Vluchtelingenwerk Vlaanderen vraagt de Belgische overheid om nu eindelijk werk te maken van een beschermingsstatuut voor oorlogsvluchtelingen en om dat dan ook goed toe te passen. Ook de Belgen vluchtten tijdens de twee wereldoorlogen massaal naar de buurlanden. Ook wij kregen toen bescherming.

Deel dit artikel