Persbericht: Israël gaat straffeloos zijn gang!


Brussel  2 augustus 2006 - Omwille van de aanhoudende crisis in het Midden-Oosten, kwam de commissie buitenlandse zaken vanmorgen uitzonderlijk samen. Minister De Gucht verdedigde er onder meer een Belgische deelname aan een VN-troepenmacht, onder voorwaarde dat de vijandelijkheden tussen Israël en Hezbollah stoppen. Pax Christi Vlaanderen en Broederlijk Delen appreciëren de inspanningen van de minister om tot een multilaterale oplossing te komen. Wij betreuren echter dat in de zoektocht naar een diplomatieke oplossing, zowel de minister als verschillende aanwezige parlementairen, terugdeinzen om zwaardere kritiek uit te oefenen op Israëls huidige acties. Dit uit vrees om Israël voor het hoofd te stoten en zo het diplomatieke proces te verstoren.

Deze evenwichtige benadering kan echter moeilijk leiden tot een duurzame oplossing omdat het evenwicht ver zoek is. Uiteraard moeten zowel Hezbollah als Israël het internationaal humanitair recht of het oorlogsrecht respecteren, en doen ze dit niet. Door geen onderscheid te maken tussen burgers en strijders begaan beide partijen oorlogsmisdaden. Onder de beleidsmakers bestaat hier min of meer een consensus over. Het is echter merkwaardig dat ze de schendingen van Israël en Hezbollah als het ware over één kam scheren. Maar Israëls schendingen zijn aanzienlijk zwaarder.

Ten eerste is Israëls oorlog niet gerechtvaardigd volgens het internationaal recht. De Israëlische staat heeft het recht op zelfverdediging, maar volgens het Charter van de Verenigde Naties moet dit een antwoord zijn op een militaire agressie van een andere staat. Bovendien moeten de maatregelen proportioneel en noodzakelijk zijn. De huidige militaire operatie valt juridisch gezien dus niet onder het recht op zelfverdediging. Dit neemt niet weg dat Hezbollah een veiligheidsrisico vormt en dat Israël de veiligheid van zijn burgers moet kunnen garanderen. Zoals minister De Gucht stelt, moet Hezbollah ontwapenen en zich opnieuw inschrijven in een politieke logica. Het is inderdaad zorgwekkend dat de Libanese regering er niet in slaagt om de aanvallen van de militie te stoppen. De Europese Unie zou Israël meer steunen bij de ontwapening van Hezbollah, mocht ze duidelijk stellen dat het illegitiem, onverstandig en immoreel is om een land aan te vallen en te vernielen als respons op de aanval van een niet-statelijke partij. Het is verontrustend dat de Europese Unie blijft herhalen dat Israël zijn recht op zelfverdediging in dit geval mag uitoefenen, zolang het principe van proportionaliteit gehandhaafd blijft.

Ten tweede doet ook Israël geen enkele moeite om een onderscheid te maken tussen burgers en strijders en resulteert dit in het grote aantal Libanese burgerdoden. Israël stelt echter dat het, in tegenstelling tot Hezbollah, het oorlogsrecht respecteert. Dit is volkomen onjuist, zoals het bloedbad in Qana nogmaals aantoonde. Israëlisch minister van justitie Ramon stelde zelfs dat ‘al wie zich in het zuiden van Libanon bevindt, een terrorist is die op één of andere manier met Hezbollah verbonden is.’ Ook al verwoordt hij het bijzonder cru, Ramon staat niet alleen met dit standpunt. Sinds zijn oprichting in 1948, onderwerpt Israël burgers massaal aan extreem geweld om zijn politieke doeleinden te bereiken. Het is jammer dat minister De Gucht de Israëlische oorlogsmisdaden niet sterker wil veroordelen. Vóór verdere uitspraken te doen over de aanval op de vier UNIFIL soldaten en het bloedbad van Qana, wil hij eerst een onderzoek over de ware toedracht van de feiten. Het zou een stap voorwaarts zijn, mocht hij dieper ingaan op de illegaliteit van maatregelen zoals het gebruik van cluster-en fosforbommen door Israël.

Hoelang moet deze oorlog nog duren voor politici uiting durven geven aan de verontwaardiging die onder de publieke opinie leeft? Het multilaterale kader waarin de Belgische regering zich inschrijft, heeft geen kans op slagen als de wortel van het probleem niet wordt aangepakt. Zolang Israël straffeloos kan blijven optreden in zowel de bezette Palestijnse gebieden, als in Libanon, is er geen kans op duurzame vrede in de regio.

Voor meer informatie:

Brigitte Herremans
Medewerker Midden-Oosten
Broederlijk Delen-Pax Christi Vlaanderen
02/213.04.06-03/225.10.00

Deel dit artikel