Politieke gevangenen (missie Palestina)

Ramallah, 6 augustus 2004, We hebben een gesprek met Khalida Jarrar van Addameer (Arabisch voor ‘geweten’), een organisatie die werkt rond de politieke gevangenen.

Dat het niet gemakkelijk werken is voor organisaties die het Israëlische regime op de vingers kijken wordt meteen duidelijk. Khalida zegt dat haar voorzitter opnieuw is gearresteerd. Voordien zat hij al eens zes maanden in de gevangenis.

Khalida brengt ons meteen op de hoogte van een aankomende hongerstaking in de gevangenissen op 18 augustus. De gevangenen willen protesteren tegen de condities waarin ze moeten overleven. In totaal zijn er 7.500 politieke gevangenen. De helft van hen zit in de centrale gevangenissen die onder politietoezicht staan. De andere helft zit in 3 grote militaire detentiecentra (hier gaat het altijd om ‘gesloten dossiers’, dwz een proces achter gesloten deuren). Op dit ogenblik zitten er 106 vrouwelijke gevangenen vast, van wie veel universitairen. Er is geen aparte vrouwengevangenis. Twee vrouwen moesten bevallen in de gevangenis. Twee babies, van 6 en 9 maanden oud, verblijven er bij hun moeder, hoewel er geen vrouwenarts beschikbaar is.

Er zijn ook nog eens 350 minderjarige gevangenen. De Israëlische wet maakt het mogelijk dat ze als gewone gevangenen worden behandeld. Zo’n hondertal gevangenen zitten in isolatie, dus zonder enig contact met andere gevangenen. Voor sommigen duurt dat al zeven jaar.

De toestand in de overvolle gevangenissen wordt onhoudbaar. Zelfs een officieel Israëlisch rapport maakt gewag van een ernstig humanitair probleem : te vochtige cellen, de hygiëne laat te wensen over, geen afdoende medische verzorging,…. Khalida zegt dat de bevoegde commissie in de Knesset - Israëlisch Parlement – de regering 1 maand de tijd heeft gegeven om de wantoestanden recht te zetten, want ze druisen niet alleen in tegen het internationaal recht, maar ook tegen de Israëlische regels.

Een van de belangrijkste problemen vormt de administratieve hechtenis. Een militaire commandant kan iemand voor 3 tot 6 maanden arresteren. Dat is bovendien verlengbaar. Er is een geval bekend van een administratieve detentie die 3 jaar heeft geduurd. Op dit ogenblik zijn er 700 gevangen die administratief worden vastgehouden.

Het is geen vanzelfsprekendheid voor familieleden om de gevangenen te bezoeken. Indien de gevangenis in Israël is gevestigd moeten ze eerst en vooral over een vergunning beschikken om het land in te mogen. Voor wie ouder is dan 15 jaar en jonger dan 60 jaar wordt dat systematisch geweigerd. Maar ook in andere gevallen zijn er veel weigeringen omwille van ‘veiligheidsredenen’.

Het legale systeem in de Palestijnse gebieden wordt gevormd door militaire orders en militaire rechters. De basiswetgeving bestaat uit twee ‘orders’ (337 en 338) van begin jaren zeventig. Daarop zijn alle, naar schatting 1.500 andere militaire orders gebaseerd. En er komen er telkesn nieuwe bij. Vorige week is een order uitgevaardigd die het mogelijk maakt dat iemand 8 dagen kan worden opgepakt zonder enig contact met de buitenwereld. De orders zijn ook niet mals en worden telkens aan de situatie aangepast. Het gooien van stenen kan tot 6 maanden gevangenis opleveren. Wie een Palestijnse vlag uithangt kan daarvoor worden veroordeeld. Een bitsige discussie met militairen is eveneens goed voor 6 maanden opsluiting. De orders gaan tot in het absurde. Zo is het lidmaatschap van Fatah, de belangrijkste PLO-fractie waartoe tal van belangrijke politieke leiders behoren, strafbaar (6 maanden tot een jaar). Voor politieke leiders van politieke groepen is de straf nog zwaarder. Nochtans zijn de Oslo-akkoorden en onderhandelingen met diezelfde politieke leiders tot stand gekomen.

Foltering

Sinds 1987 zijn er 30.000 gevallen van foltering bekend. Israëlische mensenrechtenorganisaties dienden tussen 1994 en 1999 tal van klachten in tegen foltering, waardoor het hooggerechtshog verplicht was om de eerder wettelijk toegelaten vormen van marteling te bannen. Het hooggerechtshof weigerde echter te spreken over foltering zoals dat in de internationale wetgeving wordt omschreven.

Nu worden zeer subtiele methodes gebruikt die weinig sporen nalaten. Het gaat om psychologische, mentale en fysieke pijnlijke manieren van folteren, zoals zitten op een kleine stoel met handen en voeten gebonden, lang rechtstaan, het verhinderen van slapen, gewelddadig schudden, enz…

(voor meer info over de behandeling van de gevangenen en de foltermethoden, zie www.addameer.org)

Ludo De Brabander

Voor andere verslagen van de missie van het Actieplatform Palestina, zie www.vrede.be


 

Vrede DOOR:

Deel dit artikel