Terugblik FAO Special Forum


Tijdens de wereldvoedseltop in Rome in 1996 hebben de staatshoofden en regeringsleiders uit meer dan 180 landen hun nek uitgestoken om het aantal hongerigen op de wereld met de helft te verminderen ten opzichte van de cijfers van 1990 tegen het jaar 2015.



Op zich is het al een schandaal dat er geen engagement komt om de honger op een bestek van twee à drie jaar tijd de wereld uit te helpen. Tien jaar later moeten we vaststellen dat er geen vooruitgang is gemaakt.

Het aantal hongerigen wordt in het nieuwste FAO rapport gemeten op 854 miljoen. De vermindering van 3 miljoen ten opzichte van 1990-1992 is zonder betekenis, want valt binnen de statistische foutenmarge.

Vandaag is er zelfs te weinig geld om een Wereldvoedseltop +10 te organiseren. Er werd daarom een meer bescheiden versie, een Special Forum georganiseerd om een tussentijdse evaluatie op te maken van de wereldvoedselsituatie.

Er waren geen staatshoofden en regeringsleiders, en zelfs nauwelijks ministers aanwezig om deze droevige realiteit te moeten onder ogen zien. Nochtans was de bijeenkomst al een keer verplaatst in de hoop de geringe belangstelling nog te kunnen keren!

 

Boerenorganisaties

Opvallend aan deze bijeenkomst was een sterke en goed georganiseerde vertegenwoordiging van de civiele maatschappij. Vanuit al de verschillende regio's was er mogelijkheid tot deelname met evenwaardig spreekrecht als de regeringsvertegenwoordigers. Dat is het resultaat van jaren werk van IPC die erin geslaagd is om sinds 1996 de sociale bewegingen wereldwijd een steeds sterkere rol te laten spelen ten aanzien van de FAO bijeenkomsten.

Vooral de boerenorganisaties maakten indruk met sterke verklaringen over problemen met toegang tot land, te lage prijzen, concurrentie met buitenlandse producten, enz. Een groot deel van de structureel ondervoede mensen woont op het platteland in landbouwfamilies.

 

Vrijhandel

Er was een grote eensgezindheid bij de vertegenwoordigers van de civiele maatschappij dat vrijhandel voor boeren problematisch is. In het eindrapport zal je daar weinig of niets over terugvinden omdat al die 'spielerei' op het einde is weggestemd door de EU en de VS.

De vertegenwoordigers van al deze bewegingen waren bovenal ontgoocheld omdat er geen bijlage aan het rapport mocht worden toegevoegd met enkele van hun grootste bekommernissen: FAO zou er moeten in slagen om een dwingend internationaal kader te ontwikkelen dat duurzame landbouw wereldwijd stimuleert en beschermt. De handelsregels zouden daaraan ondergeschikt moeten zijn.

Er was zelfs min of meer eensgezindheid over het politieke kader van voedselsoevereiniteit. Dat houdt in dat elk land of elke regio de mogelijkheid moet hebben om haar eigen landbouwbeleid te bepalen, zonder evenwel andere landen daarmee schade toe te brengen.

 

Spreekrecht

Een behoorlijk aantal FAO officials sympathiseert met deze ideeën, misschien omdat ze veel gelegenheid hebben gehad om de verhalen te horen en te zien van de boerenleiders. Ook al zou het totaal onverwacht zijn geweest, even hoopten we op een kantelmoment tijdens dit Special Forum, omdat er ook van op de regeringsbanken af en toe luid mee werd geapplaudisseerd voor de toespraken van o.a. Ndiougou Fall uit Senegal, Rafaël Allegria uit Honduras en Jack Wilkinson uit Canada.

In elk geval willen we dit 'spreekrecht' ook voor de toekomst uit de brand te slepen. Het zou mooi zijn mochten we dit ook kunnen introduceren bij andere internationale instellingen. Bij de WTO is daar geen sprake van...

FAO zou dus een zwaardere stempel moeten kunnen drukken op het internationale beleidskader voor landbouw en handel. Wie zich daar voorlopig alleszins nog niet druk over maakt zijn de lobbyisten van de agro-industrie, banken, grootdistributie,... . Buiten iemand van Cargil, die uitgenodigd was voor een panel, hebben we niemand gezien...

 

 

Deel dit artikel