Verdient Al Gore Nobelprijs voor de Vrede?

Nobelprijs voor de Vrede gaat naar klimaatmensen

Net zoals in 2004 neemt het Nobelprijscomité voor de Vrede een ecologische invalshoek. Wereldvrede en klimaat hebben zeker met mekaar van doen. Maar of Al Gore nu ook een vredesmilitant is...


Wereldvrede en klimaat hebben zeker met mekaar van doen. Maar of Al Gore nu ook een vredesmilitant is... Net zoals in 2004 neemt het Nobelprijscomité voor de Vrede een ecologische invalshoek.

“Uitgebreide klimaatveranderingen kunnen de levensomstandigheden van een groot deel van de mensheid veranderen en bedreigen. Ze kunnen grootschalige migratie veroorzaken en leiden tot een grotere concurrentie voor de grondstoffen. Klimaatwijzigingen zullen een speciaal zware last leggen bij de kwetsbaarste landen van de wereld. Het gevaar voor gewelddadige conflicten en oorlogen, zowel intern in als tussen staten, kan hierdoor groter worden.” Aldus de officiële tekst.

Bij Vrede zijn we het daar absoluut mee eens. Graag verwijzen hierbij naar de recentste vredesconferentie. “De klimaatwijziging zal de verdeling en de kwaliteit beïnvloeden van grondstoffen en natuurlijke bronnen zoals proper water, landbouwgrond, kustgebieden en zeeproducten. De band tussen klimaatwijziging en conflict is wellicht niet zo rechtstreeks als die met het directe en snelle financiële gewin uit de grondstoffen. Nochtans zullen wijzigingen in het klimaat, net zoals andere oorzaken van milieudegradatie, een conflict makkelijker mogelijk maken” stelden we in een voorbereidende tekst op de vredesconferentie "grondstoffen, milieu, conflict".

Het feit dat het Intergovernmental Panel on Climate Change de prijs krijgt is ook van belang omdat dit panel van experts precies de nadruk legt op het feit dat het optreden van de mens een grote oorzaak is van de klimaatveranderingen.

Wij gaan wellicht nog een stapje verder als we stellen dat onze productietechnologie en de systeemdwang naar onmiddellijke winst een ecologische productie in de weg staan.

Met de benoeming van Al Gore hebben we het minder makkelijk. Hij was gedurende 8 jaar het tweede machtigste individu in de politieke wereld als vice-president van de Verenigde Staten. Helaas was hij toen iets minder militant, en was ie zeker geen vredesman. Als wraak op een aanslag tegen VS-ambassades in Kenya en Tanzania bombardeerden de Verenigde Staten zomaar Soedan en Afghanistan. De tandem Clinton-Gore heeft de NAVO-oorlog tegen Joegoslavië geleid in weerwil van het internationaal recht. Onder hun bewind zijn de bewapeningsuitgaven weer beginnen stijgen. Zijn beleid heeft ertoe bijgedragen om de VS hegemonie militair te helpen overeind houden. Om maar deze feiten te noemen.

Vrede hanteert een breed veiligheidsconcept: wereldvrede is veel meer dan afwezigheid van oorlog. Maar wereldvrede is wel ook afwezigheid van oorlog. Wie het ecologisch debat scheidt of isoleert van het bredere maatschappelijk debat waarin sociale rechtvaardigheid, democratische toegang tot behoeftebevrediging, én ontwapening ook essentiële componenten zijn, is volgens mij geen vredesmilitant. Wie zoals Gore wel klimaatwijziging op de politieke agenda probeert te plaatsen maar niks zegt over het kernwapen verdient de Nobelprijs voor de Vrede niet.

Georges Spriet

Vrede DOOR:

Deel dit artikel