Vredespelgrimage naar de Palestijnse gebieden en Israël

Zestig jaar zoektocht naar de tweestatenoplossing

De tweede vredespelgrimage van Broederlijk Delen en Pax Christi Vlaanderen is vanochtend geland in Israël. Deze reis valt samen met de herdenking van 60 jaar Israël en 60 jaar Nakba. Wat voor Israël een triomf was en voor de Palestijnen de Nakba (catastrofe in het Arabisch) met het vluchtelingenprobleem krijgt een prominente plaats in de missie.

Naast de Bijbelse en historische bezienswaardigheden, belichten we de pijnlijke hedendaagse geschiedenis van de regio. Op het programma staan bezoeken aan religieuze plaatsen zoals Tiberias, Nazareth, Bethlehem en Jeruzalem. We treden in Jezus’ voetsporen en lezen de Bijbel op die plaatsen waar hij was, en bezinnen ons  op wat het visioen van gerechtigheid en vrede vandaag kan betekenen.
Tegelijk zoemt de pelgrimage in op de politieke realiteit. Onder leiding van the Golan Society for Development bezichtigen we de verwoestte Syrische dorpen op de Golanhoogte, de Israëlische organisatie Zochrot neemt ons mee op sleeptouw in de voormalige Palestijnse haven van Jaffa, de Palestijnse vluchtelingenorganisatie Badil begeleidt de groep in het vluchtelingenkamp Dheisheh, het Alternative Information Centre toont hoe de Muur en de nederzettingen Oost-Jeruzalem afsnijden van de Westoever, enz.

Zoals de kaarten van VN-organisatie OCHA aantonen, krimpen de Palestijnse gebieden dag na dag, als gevolg van de systematische nederzettingenexpansie en de bouw van de 720 kilometer lange Muur. Hoe meer Israël groeit, hoe meer de toekomstige Palestijnse staat krimpt. Beide volkeren hebben echter het recht op zelfbeschikking in een veilige en onafhankelijke staat. Het Israëlische volk heeft al 60 jaar een eigen staat op 78% van historisch Palestina. Het Palestijnse volk wacht al even lang op zijn eigen staat op de overige 22% van historisch Palestina: de Westelijke Jordaanoever, de Gazastrook en Oost-Jeruzalem. Bovendien bezet Israël de Palestijnse gebieden sinds 1967. Samen met onze Palestijnse en Israëlische partners, vertrekken we van deze harde feiten en benadrukken we dat een oplossing slechts duurzaam kan zijn als ze gebaseerd is op de rechten van beide volkeren.

Centraal in deze missie staan dan ook de Israëlische en Palestijnse vredeskrachten die ijveren voor een betere toekomst in het Midden-Oosten. Deze krachten zijn in de minderheid en roeien vaak ook in hun maatschappij tegen de stroom in. Rami en Bassam van de Parents’ Circle getuigen hoe het verlies van hun kind in het conflict hun sterkte in het vredeswerk, Issa Samander van de ontwikkelingsorganisatie Ma’an steunt het verzet van de Palestijnse boeren die hun land blijven bewerken ondanks de pesterijen van de Israëlische kolonisten, de Popular Art Centre benadrukt het belang van cultuur in een samenleving onder bezetting, de rabbijn voor mensenrechten Erik Ackerman vertelt hoe hij het geweld van het leger en de kolonisten doorstaat om de Palestijnen bij te staan in hun rechtvaardige strijd op een menswaardig bestaan.

We gaan echter niet voorbij aan de complexiteit van het probleem, en de spanningen in zowel de Israëlische als de Palestijnse maatschappij. Onze Israëlische en Palestijnse partners wijzen ons op de uitzichtloosheid van de situatie en radicalisering van de publieke opinie aan beide zijden. Als ontwikkelings- en vredesorganisatie, gaan wij met deze vredespelgrimage in op hun oproep tot solidariteit met het Palestijnse volk. Met onze rechtenbenadering en een solidariteit die gebaseerd is op de principes van het internationaal recht, hopen we het debat in België te verrijken en mensen uit te nodigen om zich te engageren voor een duurzame en rechtvaardige vrede in Israël en Palestina. De vredespelgrims zijn bereid na hun reis te getuigen over hun ervaringen in lokale groepen en organisaties, en de media te woord te staan.

Deel dit artikel