Water halen is vrouwenwerk

'Water halen is vrouwenwerk'logo_be_kleur

> Waterschaarste in Mali

foto_15_waterDe inwoners van het Malinese dorp Darakoro hebben zich verzameld op het dorpsplein. Ze hebben amper geslapen. Vandaag komt er eindelijk een ngo naar hun problemen luisteren. Het leven in het geïsoleerde dorp is zwaar, en droog. "Er zijn veel problemen in het dorp, maar zonder water is geen enkele hulp voldoende. Wij willen liever water."

In het dorp Darakoro is er geen dokter. Er zijn nauwelijks faciliteiten om de vrouwen bij te staan tijdens de bevalling en de pasgeboren kinderen de nodige medische zorgen te bieden. Vele vrouwen trekken dan ook naar een naburig dorp wanneer ze de bevalling voelen naderen, op zoek naar medische bijstand. Vaak raken ze niet op tijd ter plaatse en sommige vrouwen bevallen dan ook onderweg, langs de kant van de weg.


Een man vertelt hoe het gebrek aan goede wegen het moeilijk maakt om naburige dorpen te bereiken. Zeker in het regenseizoen, wanneer de rode zandwegen worden weggespoeld door de hevige regenval, leven de inwoners van Darakoro geïsoleerd van de buitenwereld.

"Gaan de kinderen naar school?", vroeg ik. Er staat één schooltje in het dorp, maar dat is zeer bouwvallig, klinkt het antwoord van enkele vrouwen. Een andere vrouw onderbreekt hun gesprek: "Er zijn veel problemen in het dorp, maar zonder water is geen enkele hulp voldoende. Wij willen liever water".

 

‘s Nachts om water

Water halen is een vrouwenwerk. De vrouwen in Darakoro hebben steeds meer moeite met dat karwei. Het dorp, dat 1200 inwoners telt, beschikt enkel over voldoende water tijdens het regenseizoen. Tijdens de droge, hete maanden kunnen de vrouwen maar beroep doen op één traditionele waterput. Bovendien zakt het water in de put steeds dieper, zodat er in de heetste maanden (maart, april, mei) amper water overblijft.

Overdag hebben de vrouwen hun handen vol met tal van huishoudelijke taken. Water halen wordt zo een nachtelijke taak. Wanneer ze nergens anders water vinden in de omgeving, rest hen enkel het aanschuiven in de lange rij voor de waterput. "Het kost me vaak ruim twee uur om één emmer water te vullen", zucht een vrouw. "En nadien kan je opnieuw achteraan in de rij aanschuiven..."

De laatste vrouw verlaat de waterput rond middernacht. Om 3u 's ochtends reppen de eerste vrouwen zich reeds opnieuw naar de put, met een emmer of kalebas op het hoofd.

 

Water als sleutel tot ontwikkeling

"De toegang tot water is essentieel", zegt een terreinmedewerker van AMPDR (Association Malienne Pour le Développement Rural). "Een gebrek aan proper water brengt de gezondheid in gevaar en houdt de kinderen uit school". De dorpelingen kennen de gezondheidsrisico's zoals cholera, malaria of diarree. Maar toch gebruiken ze ondrinkbaar water. De zoektocht naar water is bovendien zo'n tijdrovend karwei dat ouders hun kinderen vaak thuis houden als extra hulp bij huishoudelijke taken.

De partnerorganisatie van Bevrijde Wereld AMPDR zorgt voor de aanleg van waterputten en manuele waterpompen. De NGO wordt echter overspoeld door aanvragen van dorpen die hun hulp broodnodig hebben. Veel dorpen komen noodgedwongen op de wachtlijst terecht. Bovendien is louter toegang bieden tot water niet voldoende. Terreinmedewerkers dienen de dorpelingen in te lichten over het behandelen van ondrinkbaar water en het correct stockeren en vervoeren van water. Enkel dan is de toegang tot proper water echt een sleutel tot ontwikkeling.

Anneline Geerts

infofiche-partnerlanden-w-afrika-2009web

Solidagro DOOR:

Deel dit artikel