Als Vanackere de passie preekt, Arabieren pas op uw lente

In een opiniestuk in De Morgen, met als titel "Wat België nog kan betekenen voor de Arabische Lente", prijst minister van Buitenlandse Zaken Vanackere de Belgische bijdrage aan de Arabische Lente. Ondanks het feit dat hij het wel tien keer over de "Arabische Lente" heeft, blijkt hij toch niet veel vertouwen te hebben in de Arabische bevolking.

Zo stelt hij dat "landen die uit een decennialange dictatuur ontwaken, niet klaar zijn voor de democratie, alle goede intenties ten spijt"(1). Vindt onze minister dan ook dat Duitsland en Italië na de Tweede Wereldoorlog, Spanje na Franco of Portugal na Salazar niet klaar waren voor de democratie? Of is Vanackere gewoon op zoek naar een reden om zich niet alleen in Libië te moeien, maar om in de hele regio "de democratie te gaan brengen"?

De minister is tevreden dat zoveel landen hun "Responsability to Protect hebben genomen" om de burgers te beschermen in Libië. Maar in tegenstelling tot in Tunesië en Egypte, zijn er in Libië - het enige land waar het Westen tot op vandaag militair is tussen gekomen - tussen de 30.000 en 50.000 doden gevallen. Wie echt bekommerd is om het beschermen van burgers, zou dan toch met een erg kritisch oog mogen kijken naar de rol die de Belgische F-16's, als deel van de Navo-strijdmacht, gespeeld hebben en nog steeds spelen in Libië. De Navo heeft in de burgeroorlog in Libië de kant gekozen van de Nationale Overgangsraad (CNT), en heeft voor hen met de bommen de weg naar de macht geplaveid. Vandaag zien we westerse machthebbers en bedrijven wedijveren voor invloed en oliecontracten in Libië. Je kan je afvragen wat "Responsability to Protect" nog voorstelt als het als excuus wordt gebruikt voor het lanceren van een oorlog?

En wat te denken van deze uitspraak van Vanackere: "Ook de Arabische volkeren hebben nu getoond dat 'onze' rechtstaat en 'onze' vrijheden ook voor hen geschikt zijn"?. Dit is niet alleen paternalisme van de bovenste plank, de minister laat ook uitschijnen dat 'onze' rechtstaat en 'onze' vrijheden de inzet waren van de Arabische Lente. Maar klaagden de Egyptenaren en Tunesiërs niet vooral sociaal-economische wantoestanden aan? Bij Vanackere moeten we tot zijn laatste zin wachten om iets vaags en vrijblijvends te horen over "een rechtvaardiger verdeling van de welvaart".

 





BRON:
Intal
intal DOOR:

Deel dit artikel