Bericht uit Hong Kong: Boerentribunaal veroordeelt WTO tot onmiddellijke ontbinding

Hong Kong, 15 december – In het Victoria Park, vlakbij het congrescentrum waar momenteel de ministerconferentie van de WTO doorgaat, werd vandaag een internationaal tribunaal gehouden tegen de organisatie. Op basis van getuigenissen van arme boeren werd de WTO schuldig bevonden en veroordeeld tot de onmiddellijke ontbinding.  

 

Boeren die een proces aanspannen tegen de WTO? Er is waarschijnlijk geen enkele rechtbank ter wereld waar zo’n proces een schijn van kans zou maken, behalve in het ‘internationaal tribunaal van de plattelandsbevolking’ dat vandaag doorging in Victoria Park in Hong Kong.

 

Het tribunaal werd voorgezeten door een panel van drie rechters, waaronder de Filippijnse rechter Romeo Capulong, en er was een panel opgetrommeld van tien juryleden uit evenveel Aziatische landen. Zoals te verwachten stuurde de beklaagde geen vertegenwoordiger. Om de aanklacht te staven werden verschillende getuigen opgeroepen die elk ook bewijsmateriaal hadden meegebracht.

 

De Indiase boerenleider P. Channaiah van de Federation of Landless Agricultural Workers in Andra Pradesh, beet de spits af met een getuigenis over de situatie van de boeren in zijn staat. Hij vertelde dat ze momenteel onder druk staan om zogenaamde ‘terminator’ zaden te gebruiken. Dat zijn zaden die slechts één plantseizoen kunnen gebruikt worden. Daardoor moeten ze nu elk seizoen nieuw zaaigoed aankopen terwijl ze vroeger telkens de zaden konden hergebruiken.

 

Bovendien maken deze nieuwe zaden deel uit van een pakket. Het zaaigoed moet gebruikt worden met bepaalde pesticiden en chemische meststoffen, alle van dezelfde firma. “Daardoor gaat de productiekost fiks de hoogte in en zakken de boeren weg in het moeras van de schulden,” getuigde hij. Hij heeft zelf weet van verschillende zelfmoorden van boeren die hun schulden niet meer konden afbetalen.

 

Channaiah wijt deze evolutie onder andere aan TRIPS, het WTO-akkoord over patenten en intellectuele eigendom. Daardoor konden multinationals het alleenrecht opeisen over deze nieuwe zaden. “Vroeger gebruikten we zaaigoed dat we over verschillende generaties zelf ontwikkeld hadden,” zei hij, “maar daar hebben we nooit enig patent op genomen.”

 

Danilo Ramos, van de Filippijnse boerenvakbond KMP, legde de nadruk op de negatieve gevolgen van de liberalisering van de handel in landbouwproducten. Dat wordt sinds 1995 opgelegd door het landbouwakkoord van de WTO. “Vroeger, voor dat akkoord in werking trad, voerde de Filippijnen voor 1,3 miljard dollar meer landbouwproducten uit dan het invoerde,” zei Ramos, “maar vijf jaar later was de balans overgeslaan van een overschot naar een tekort op de handelsbalans voor landbouwproducten.”

 

In 2000 voerde de Filippijnen voor 3,5 miljard dollar meer landbouwproducten in dan uit. “Volgens de Filippijnse overheid werden daardoor 5 miljoen boeren werkloos,” ging Ramos verder. Ze werden immers uit de markt geprijsd door de goedkope landbouwproducten die op de lokale markt gedumpt werden. Zo werd in 2002 1,4 miljoen ton rijst ingevoerd uit Vietnam, Thailand en de Verenigde Staten waardoor de lokale rijstboeren als Ramos hun rijst aan lagere prijzen moeten verkopen.

 

Gazol Varga, een Hongaarse boer die 80 melkkoeien houdt, vertegenwoordigde de Coordination Paysanne Européenne (CPE). Hij begon zijn verhaal in 1990 toen zijn land het kapitalistisch systeem overnam. “Op tien jaar tijd werd het aantal boeren gehalveerd van 1,5 miljoen tot 750.000,” getuigde hij. Toen Hongarije vorig jaar toetrad tot de Europese Unie lieten nog slechts 250.000 boeren zich registreren.

 

Op de vraag van de rechters of Europese boeren niet profiteren van het WTO systeem dankzij de subsidies van de Europese Unie legde hij uit dat het ervan afhangt of men praat over de grote landbouwfirma’s of de kleine boeren. “Tachtig percent van de subsidies gaat naar 20 percent van de boeren, voornamelijk de grote landbouwconcerns,” verklaarde hij. “Voor de kleine boeren zijn er zogenaamde rurale ontwikkelingsfondsen maar de procedures zijn veel te ingewikkeld voor ons,” vervolgde hij. Hoewel hij toegaf dat de situatie van de Europese boeren niet zo dramatisch is als die van zijn Aziatische collega’s kende hij toch vijf boeren die vorig jaar de hand aan zichzelf geslaan hebben.

 

Varga had ook een waarschuwing voor de ontwikkelingslanden: “Europa belooft nu wel een reductie van de subsidies maar dat zal de dumping van landbouwproducten in de derde wereld niet stoppen.” Volgens de CPE kunnen de grote Europese landbouwconcerns immers gebruik maken van de vele uitzonderingsmaatregelen in het landbouwakkoord. De Verenigde Staten van hun kant gebruiken voedselhulp en goedkope leningen om hun dumpingpraktijken verder te zetten. “De grootmachten bedriegen de derde wereld met hun aanbod om de subsidies te verminderen,” besloot hij.

 

Shanti, een arme boerin uit de Indiase deelstaat Tamil Nadu, getuigde hoe de WTO akkoorden geleid hadden tot de introductie van nieuwe gewassen. “Vroeger verbouwden we voedsel voor de lokale markt maar nu gaat het om landbouwproducten voor de export,” vertelde ze. “De vroegere gewassen hadden minder chemicaliën nodig maar nu gebruiken we drie keer meer pesticiden en meststoffen,” getuigde ze, “en als gevolg daarvan worden de vrouwen en kinderen ziek, vooral met allerlei huidziekten”.

 

Het zal niemand verwonderen dat de beklaagde, de WTO dus, schuldig werd bevonden door de rechters. De jury legde de strafmaat vast: de organisatie moet op staande voet ontbonden worden.

 

Na het tribunaal trokken de boeren in een betoging naar het congrescentrum om de veroordeling kenbaar te maken. Dat ze voorlopig nog niet de middelen hebben om de straf effectief op te leggen deerde hen niet. Ze zijn er rotsvast van overtuigd dat die dag nog wel zal komen.

 

Foto's:  http://www.indymedia.be/en/node/801

Deel dit artikel