Congo wil stemmen

Op initiatief van Broederlijk Delen en in samenspraak met 11.11.11 wordt deze maand de coalitie "Congo wil stemmen" gelanceerd. Geneeskunde voor de Derde Wereld (G3W) neemt deel aan deze coalitie en ontplooit verder haar Congo-werking. We vroegen toelichting aan Danny Claes, Congo-verantwoordelijke van G3W.

De voorbije weken stond de Belgische pers vol met commentaren over de indrukwekkende tentoonstelling over het kolonialisme in het museum van Tervuren. Een echte aanrader die tentoonstelling overigens. Maar de interesse voor Congo blijft niet beperkt tot het verleden. De coalitie "Congo wil stemmen" wil een stroming op gang brengen, waarbij zowel de Belgische publieke opinie als de regering zich echt engageren aan de kant van de Congolese bevolking: België moet een bijdrage leveren aan de VN-vredesmissie voor Congo, ijveren voor vrede, zich ten volle inzetten tegen de plundering van de natuurlijke rijkdommen van Congo en de wapentrafieken, steun verlenen aan het verkiezingsproces

Zou België als vroeger koloniale macht niet beter wegblijven uit Congo?

Danny Claes. Neen, integendeel. Het is waar dat het Belgische kapitalisme voor een groot stuk de wind in de zeilen heeft gekregen door het monopolie van de uitbuiting van Congo. Maar dat maakt ons land juist schatplichtig aan de Congolezen. Vandaag worden zij geconfronteerd met een gruwelijke oorlog en een economie die volledig ineengestort is. Zij zien hierin vooral de hand van de VS en van Frankrijk. En zij vragen de Belgen: wat doen jullie nu om ons er bovenop te helpen?

De herinneringen aan de onrechtvaardigheden, de repressie en de uitbuiting onder het kolonialisme zijn vervaagd. De Congolezen herinneren zich de Belgische periode als de tijd toen er nog een zekere infrastructuur was, scholen en hospitalen, bedrijven die werkten enzovoort. Het is dus normaal dat ze zich naar België richten.

Bovendien is de historische band tussen Congo en België een realiteit. Bijna dagelijks komen we mensen tegen die een persoonlijke band hebben gehad of nog hebben met Congo. De discussies in de media over de recente tentoonstelling in Tervuren over het kolonialisme zijn een begin van een vernieuwde interesse voor Congo. We kunnen enkel verheugd zijn dat er opnieuw een echt debat loskomt in België, zowel over het verleden als over de actuele Congo-politiek. In dat debat willen wij een kritische stem laten horen en eisen dat de Belgische regering een constructieve politiek voert. En wees gerust, ook het Congolese volk zal op tijd en stond wel laten horen dat het niet gediend is met paternalisme en bevoogding.

Geloof jij echt dat verkiezingen vrede en onafhankelijkheid gaan brengen in Congo?

Danny Claes. Niemand kan de toekomst voorspellen en de situatie is zeer onzeker. Maar de Congolezen willen stemmen en ze hebben recht op onze steun in hun strijd. Congo kende de voorbije jaren de meest moorddadige oorlog sinds de Tweede Wereldoorlog, met 3,8 miljoen doden als gevolg. Dat is evenveel als de twee Vietnamese bevrijdingsoorlogen tegen de Fransen en de Amerikanen en meer dan de oorlogen in de Balkan en Irak. We moeten beseffen dat het Congolese volk de voorbije 6 jaren de ellende van 14 tsunami's over zich heeft gekregen. We werken nu al een zevental jaar in de volkswijken in Kinshasa. In die tijd hebben de mensen op verschillende momenten van zich laten horen, actie gevoerd, geprotesteerd. In de volkswijken, in de administratie, in het leger en in de regering, overal overheerst de wil dat Congo één blijft, dat het land zelf kan beslissen over zijn toekomst en op internationaal vlak met respect behandeld wordt. De mensen willen dat de rijkdommen van Congo dienen om het land te ontwikkelen en de sociale situatie van de bevolking te verbeteren. Voor hen zijn verkiezingen de enige manier om hun stem te laten horen en een uitweg uit de ellende aan te geven.

En hoe ziet Geneeskunde voor de Derde Wereld haar eigen rol hierin?

Danny Claes. We steunen verschillende projecten in Congo die de democratie en de organisatiekracht aan de basis ontwikkelen. In de volkswijken organiseren de mensen zich en laten ze van zich horen.

We willen dat veel meer Belgen zich interesseren voor wat de volksmensen in Congo voelen en ervaren. Sinds september vorig jaar hebben we ook een werkgroep die een mooie en leerrijke tentoonstelling in mekaar stak.

Aan de hand van zelfgemaakt speelgoed van kinderen in Kinshasa, maken we de leef- en denkwereld in Kinshasa toegankelijk voor het Belgische publiek. De tentoonstelling kende al zijn première in oktober toen we ze organiseerden in samenwerking met de stad Brussel. Het was een groot succes en dat toont aan dat er een echte honger bestaat naar contact met de realiteit waarin de Congolezen leven. Samen met deze tentoonstelling hebben we een heel aanbod van workshops, video's, sprekers en Congolese kunst uitgewerkt.

Met dit aanbod gaan we de komende twee jaar heel België rondtrekken. Zo bouwen we mee aan een brug tussen het Congolese en het Belgische volk.

Intal organiseerd op zaterdag 12 maart een studiedag over "Congo van binnenuit bekeken". Meer info op www.intal.be


 

Deel dit artikel