Filippijnen: Dr. Claver overleefde een aanslag op zijn leven

Het Steunfonds Filippijnen Overpelt, een lokale antenne van intal, nodigde Dr. Chandu Claver uit om te komen getuigen over de politieke moorden in de Filippijnen. Hij woont diverse acties van de campagne ‘Stop The Killings in the Philippines’ bij. Intal maakte van de gelegenheid gebruik om zijn verhaal op te tekenen.

Dr. Claver, vertel eerst eens iets over jezelf.

Ik ben geboren in Benguet, de Cordillera, ten Noorden van Manilla op het eiland Luzon. In 1980 studeerde ik af aan de University of San Thomas in Manilla als arts. Daarna volgde ik bijkomende opleidingen en werkt van 1984 tot 1998 als chirurg in een hospitaal in Tabuk, Kalinga, een provincie in het Noorden van de Cordillera. Sinds 1998 werk ik in een gezondheidscentrum in Kalinga en doe er algemene geneeskunde.

Hoe komt een Filippijnse chirurg er toe om terug naar de algemene geneeskunde te gaan?

In de eerste plaats werkte ik als chirurg omdat er geen andere chirurgen of specialisten waren in het hospitaal. Vanaf 1996 kwamen deze er wel en ik schakelde dan ook over naar algemene geneeskunde, iets wat ik altijd al het liefst deed. Maar er was meer. Ik stelde vast dat de patiënten die we behandelden steeds terug kwamen met dezelfde problemen. Ik trok dan ook naar de plaats waar de mensen leefden. De oorzaken van de steeds terugkerende ziekten waren ondervoeding, slechte levensomstandigheden en het ontbreken van middelen om een betere situatie af te dwingen. Ik besloot dan ook om samen met de mensen deze problemen aan te pakken.

Op welke manier pakte je dit aan?

Tussen 1986 en 1993 organiseerden we met een groep gezondheidswerkers 5 CBHP’s (Community Based Health Programs) in verschillende barangay’s (kleine gemeenschappen) in Kalinga. Een CBHP gaat ervan uit dat het niet mogelijk is om aan gezondheidswerk te doen zonder de mensen te organiseren en ze weerbaar te maken. Deze CBHP’s worden dan ook opgezet in samenwerking met lokale volksorganisaties. De CBHP’s kwamen vanaf 1991 letterlijk onder vuur te liggen. De Filippijnse overheid startte een militaire campagne tegen het NPA (New Peoples Army), het gewapende verzet. De gezondheidswerkers werden twee keer het slachtoffer. Enerzijds als bewoners van de dorpen die gebombardeerd werden en anderzijds werden ze ervan beschuldigd dat ze hand en spandiensten aan het NPA leverden. Als gevolg hiervan verdwenen er een aantal CBHP’s, andere kwamen onder toezicht van het Ministerie van Gezondheid te staan om voldoende bescherming te hebben en toch verder te kunnen werken.

Deze militarisering is de laatste tijd nog verder toegenomen.

Dat klopt. Sinds 2001 is het beleid van de overheid gewijzigd. Waar vroeger de aanvallen gericht werden tegen het NPA, worden nu ook organisaties aangepakt die zich geweldloos tegen het regeringsbeleid verzetten. Dit heeft grote gevolgen voor de legale volksorganisaties en andere groepen. Elk jaar vallen er meer slachtoffers en in 2006 escaleerde dit met meer dan 180 doden tot gevolg. De slachtoffers zijn vooral boerenleiders maar ook syndicalisten, politici, priesters, zakenmensen, vrouwleidsters, ….

Jijzelf werd ook het slachtoffer van een aanval.

Op 31 juli 2006 werden mijn vrouw, mijn dochter en ik aangevallen terwijl we in de auto zaten. Er werden 38 kogels op ons afgevuurd. Mijn vrouw overleefde de aanval niet. Mijn dochter kreeg gelukkig enkel een schampschot op haar hoofd. Ikzelf werd geraakt in de arm. Deze is nog steeds verlamd en ik kan op dit moment niet werken. De emotionele gevolgen zijn zeer groot. Zowel voor mijn dochter als mijn twee andere kinderen hebben we psychologische begeleiding gehad. Dit was zeer belangrijk. Voor mezelf is het ook niet gemakkelijk. Via via heb ik vernomen dat de aanvallers kwaad waren omdat ik het heb overleefd. Ik sta nog steeds op de zwarte lijst. Daarnaast zijn er ook nog de economische gevolgen natuurlijk.

Werden de moordenaars dan niet gearresteerd?

Het eerste onderzoek werd verbrod door de politie. Ze hebben snel iemand gearresteerd en voor de rechtbank gebracht. Het werd vlug duidelijk dat deze man niets met de aanval te maken had. Nu is er een task force opgericht die een tweede onderzoek startte. Zij vermoeden dat de politie of het leger achter de aanval zit want bij andere moorden werden er leden van de politie of het leger herkend. We hebben echter weinig hoop om gerechtigheid te vinden want tot nog toe zijn er slechts enkele van de 770 moorden opgelost.

Naar aanleiding van de politieke moorden werd de campagne Stop The Killings in de Filippijnen gestart. Wat houdt deze campagne juist in?

De Filippino’s zijn op verschillende vlakken actief binnen deze campagne. Er werden massa-protesten tegen de moorden georganiseerd in Manilla en vele andere steden. Vele organisaties hebben van ‘Stop the Killings’ hun belangrijkste campagne gemaakt en hun andere thema’s even opzij gezet. Je moet weten dat iedereen die actief is in deze organisaties wel een slachtoffer van de moorden persoonlijk kent. Ook de families van de slachtoffers hebben zich georganiseerd. Ze richtten ‘Hustisya’ op. Hustisya vangt families van slachtoffers op vermoord werden onder Arroyo. (Er zijn ook dergelijke organisaties voor de Marcos-periode)

Hustisya wil vooral gerechtigheid voor de slachtoffers. We willen hiervoor een platform oprichten en zoveel mogelijk familieleden van slachtoffers betrekken. Samen met gezondheidsorganisaties begeleiden we de families van slachtoffers, ondanks de beperkte middelen.

Daarnaast willen we natuurlijk ook dat de moorden stoppen. Hiervoor zal er ingegrepen moeten worden op hoog niveau. De Presidente of de veiligheidstop moeten deze moorden stoppen.

Wil dit zeggen dat binnenkort People Power III voor de derde keer een president van de macht zal verdrijven in de Filippijnen?

Nee, een nieuwe People Power ligt niet voor de hand. Verschillende elementen spelen hierin een rol. Ten eerste is er op dit moment geen goed alternatief om de huidige presidente te vervangen. Daarnaast is de rol van de kerk tot noch toe tweeslachtig. Nu er echter ook priesters en een bisschop vermoord werden kan dit wel snel veranderen. Toch willen we de druk op verschillende manieren verder opvoeren. De diverse solidariteitsgroepen in het buitenland hebben de campagne overgenomen. Ik ben hier om de campagne in België te ondersteunen. We hebben de ambassadeurs in de Filippijnen aangesproken wat ertoe geleid heeft dat onder andere de EU de moorden heeft veroordeeld. Ook de Gezamenlijke Buitenlandse Kamers van Koophandel hebben al opgeroepen om de moorden te stoppen. Zij willen een stabiele situatie om hun belangen te vrijwaren.

Je bent in België op bezoek omdat ook hier de campagne Stop the Killings gevoerd wordt door diverse solidariteitsgroepen, vakbondscentrales,…. Wat verwacht je van je bezoek hier?

Met het programma dat hier is uitgewerkt zal ik mijn doelstelling, de campagne in België mee versterken, kunnen realiseren. Op één week tijd zal ik ngo’s, syndicalisten, studenten, solidariteitsgroepen, organisaties van Filippino’s in België, pers, … ontmoeten. Op 11 december volgt er nog een grote mobilisatie aan de Filippijnse ambassade waar we allemaal samen ons protest tegen de moorden zullen laten horen. Op hetzelfde moment zijn er ook acties in de Filippijnen. Het doet goed om samen, over de grenzen heen actie te kunnen voeren.

Hartelijk bedankt voor dit interview.

Wil je meewerken in de campagne ‘Stop the Killings in the Philippines’ surf dan naar www.stopthekillings.be.

Deel dit artikel