In Memoriam: Ahmad Maslamani, een dokter voor het Palestijnse volk

Maandagochtend 7 januari krijgen we in het intal secretariaat in Brussel bericht dat Dr. Ahmad Maslamani eerder die dag plots overleden is.

Verstomming. Ongeloof.

Ahmad Maslamani was de directeur van de Health Work Committees, de partnerorganisatie van intal in Palestina. Onze eerste gedachten gaan naar zijn vrouw en drie kinderen, zijn collega's van de Health Work Committees en zijn vrienden in Palestina. We sturen dezelfde ochtend nog een e-mail om ons medeleven te betuigen.

Na de eerste schok beseffen we wat een verlies dit is voor de Palestijnse sociale beweging. Enkele weken geleden overlegden we nog intensief via e-mail en telefoon met Ahmad naar aanleiding van het Sociaal Forum over het Midden Oosten in Madrid. Het Spaanse ministerie van buitenlandse zaken zette toen druk op de organisatoren om de conferentie te heroriënteren van de steun aan de rechten van de Palestijnen naar de dialoog met de Israëlische bezetter. Het was Ahmad die de reactie van de Palestijnse ngo's organiseerde: uiteindelijk werd het forum met succes geboycot.

We kennen Dr. Ahmad Maslamani al meer dan tien jaar. We werkten samen om een breed gezondheidsprogramma in de Palestijnse scholen in Jeruzalem op te zetten. Hij vond dat gezondheid een recht was van elk kind, ook al trachtte Israël dat voor de Palestijnse kinderen van Jeruzalem onmogelijk te maken. En dus ging hij honderduit voor dit schoolgezondheidsprogramma.

Hij was verschillende keren te gast op de tweejaarlijkse partnerontmoetingen van intal in Brussel. Daar verdedigde hij met vuur zijn visie op gezondheid: "Gezondheid is niet de afwezigheid van ziekte, maar het is een levenskwaliteit waar iedereen recht op heeft. Hoe kan dat ooit gerealiseerd worden in een maatschappij waar mensen onderdrukt en uitgebuit worden?" Met de Cubaanse partners ging hij in dialoog over alternatieven zoals ze in Cuba worden uitgewerkt. Bij onze partners in de Filippijnen ging hij op bezoek om te leren van hun ervaringen. Van onze Congolese partners apprecieerde hij hun onvermoeibaar werk aan de basis. Ahmad was een Palestijns militant én een wereldburger. Hij was ook altijd bereid om met intal leden en sympathisanten in discussie te gaan, zoals tijdens zijn bezoeken aan België of tijdens solidariteitsreizen en -missies ter plaatse.

In juni 2005 werd Ahmad gearresteerd door de Israëlische bezetter en negen maanden opgesloten in onmenselijke omstandigheden, enkel en alleen omdat hij een sleutelrol speelde in de progressieve volksbeweging van Jeruzalem. In de gevangenis werd zijn gezondheid ernstig geschaad, maar niet zijn wil om te strijden voor de rechten van de Palestijnen. Bij zijn vrijlating schreef hij: "Ondanks de moeilijke omstandigheden zijn we nog steeds in staat om onrecht aan te klagen, onze identiteit te verdedigen, onze rechten op te eisen, ons uit te spreken tegen de onmenselijke praktijken van de Israëlische bezetting en onze verontwaardiging uit te drukken over deze zaken."

Ahmad was een dokter die onvermoeibaar in dienst stond van zijn patiënten en een militant wiens wereld niet beperkt bleef tot zijn medisch kabinet. Over de Palestijnse crisis schreef hij: "Ons volk heeft niet alleen nood aan een regering. Er is meer nodig dan verkiezingen. Ons volk heeft nood aan een heropleving van de nationale droom voor onafhankelijkheid. Deze droom begint bij de heropbouw van de Palestijnse instellingen op een volkse en democratische basis, die start bij de Palestijnse Bervijdingsorganisatie (PLO) en eindigt in de kleinste clubs van de meest afgelegen dorpen van Palestina."

Op dit ogenblik waarin we nieuwe plannen en acties met de Health Work Committees aan het opzetten zijn, zullen we de wijsheid en het leiderschap van Ahmad ten zeerste missen. Maar we putten kracht uit zijn engagement en zullen ons daardoor met een nog meer overgave inzetten voor de bevrijding van het Palestijnse volk. Dat is het beste eerbewijs dat we aan Ahmad kunnen geven.

Deel dit artikel