India: van Indus-vallei tot wereldmacht

India: economische ontwikkeling en armoedebestrijding. India is het land genoemd naar de in de Himalaya ontspringende Indus-rivier. In deze Indus-vallei ontstond meer dan 3 millenia geleden een beschaving, die de grondslag betekende voor wat men vandaag India noemt.

Reeds in de vroegste geschiedenis trokken veroveraars over de Himalaya, op zoek naar de fabelachtige rijkdommen waar India om bekend stond. Vanaf de eerste eeuw na Christus ontstond er een instroom van verscheidene religieuze groeperingen, zoals de Zoroastrianen uit Perzië, de joden, de christenen en de moslims uit het Midden-Oosten. Deze verschillende invloeden hebben India gemaakt tot wat het vandaag is: een land met een grote culturele rijkdom, waarvan vier godsdiensten met mondiale dimensies: het hindoeïsme, het boeddhisme, het jaïnisme en het sikhisme.

De Moghul-keizers regeerden vanaf de vroege 16de eeuw bijna vier eeuwen lang over het grootste deel van India. Sultan Akbar kondigde rechten voor minderheden af en verzekerde religieuze vrijheid voor iedereen. Shah Jahan bouwde majestueuze Taj Mahal ter nagedachtenis van zijn geliefde vrouw Mumtaz. De handel met de British East India Company deed zijn intrede in India vanaf de vroege 18de eeuw, gevolgd door de Portugezen, de Fransen, de Hollanders en de Denen. De toenemende en uitdeinende invloed over handel en grondgebied verzwakten de macht van het Moghul-keizerrijk en vanaf het midden van de 19de eeuw werd het een kolonie van het Britse rijk. Na 80 jaar werd India weer onafhankelijk, in 1947: het herwon zijn vrijheid op spectaculaire wijze door geweldloze weerstand van miljoenen Indiërs, in navolging van Mahatma Gandhi.

Economische vooruitgang

Aan het begin van deze 21ste eeuw en na 60 jaar planning en beleid is India gereed om een wereldgrootmacht te worden, net zoals grote broer en buur China. Economische hervormingen in het begin van de jaren ’90 hebben de deur geopend naar andere markten en investeringen, met een boost van de nationale economie tot gevolg. In het laatste decenium gaf de IT-industrie nog een extra duwtje. Momenteel is er een jaarlijkse economische groei van 8 à 9%. Zelfs van de huidige mondiale financiële crisis worden niet al te grote gevolgen verwacht in India. Niet alleen omdat er overheidscontrole van kracht was en is, maar ook omdat de nationale economie vooral gevoed wordt door de immense en nog steeds groeiende binnenlandse markt.

India’s aanwezigheid op het wereldtoneel neemt zelfs nog andere dimensies aan. Met Brazilië en Zuid-Afrika (samen IBSA) werd in 2003 de Brazilia Declaration ondertekend, een verklaring om diepgaand samen te werken op vlak van handel, investeringen, transport, toerisme, wetenschap en technologie. Voor de technologie ligt de nadruk op bio-technologie, alternatieve energie, ruimtevaart, IT en landbouw. In de laatste jaren is de globale export van IBSA, en de Zuid-Zuid samenwerking van India in zijn geheel, met 50% toegenomen.

Groeiende macht, grote zwakheden

Vandaag is een natie maar invloedrijk als het zowel economisch als militair sterk staat. India’s status als nucleaire macht schuift het land nog meer naar de internationale voorgrond. De recent afgesloten nucleaire deal met de VS geeft India groen licht om nucleair materiaal en technologie te verwerven voor vreedzame doeleinden.

Maar er zijn ook Indiërs die liever niet het voorbeeld van de VS volgen. Zij stellen een ander model voor, één dat geweldloos en vredelievend, pluralistisch en democratisch, inclusief en rechtvaardig is. Vooralleer dit model bewaarheid wordt, moet India eerst zijn zwakheden overwinnen. De grootste hiervan is wel de armoede. De schattingen lopen nogal uiteen, maar pakweg 30% van de Indische bevolking (meer dan een miljard ondertussen) moet het stellen met minder dan 2 dollar per dag, en 20% met amper 1 dollar per dag. Ze hebben een tekort aan basisbehoeften als voedsel, onderdak, opvoeding, werk, geneeskundige zorgen, sanitair en veilig drinkwater. Deze armoede leidt tot andere kwalen, zoals stedelijke-rurale ongelijkheid, geweld, corruptie, afscheidingsbewegingen (o.a. in Kashmir),...

Armoedebestrijding

Het uitroeien van de armoede moet alle prioriteit krijgen. Een grote stap in de verwezenlijking hiervan werd twee jaar geleden genomen met de National Rural Employment Guarantee Act (NREGA). Door dit besluit verbindt de overheid zich ertoe om 100 dagen per jaar werk te verschaffen aan landloze landarbeiders, die trouwens 60% uitmaken van de totale landelijke beroepsbevolking. Over het algemeen behoren ze tot de laagste kasten en de stamgemeenschappen, diegenen die uitgesloten worden van de voordelen van de ontwikkeling, de armsten der armen. Als ze werken - vooral bij infrastructuurwerken, zoals wegenbouw en irrigatie - ontvangen ze het minimumdagloon (1 tot 1,20 euro). Indien de regering geen werk verschaft binnen twee weken na de aanvraag, moet de overheid een compensatie betalen van ongeveer één derde van dat dagloon.

Dit is niet een soort hulpprogramma van een paternalistische en liefdadige regering, zoals met het vroegere 'voedsel-voor-werk' programma. NREGA biedt landarbeiders het recht om werk te vragen én te krijgen. Het is de eerste keer dat het recht op werk voor de landarbeiders, en de verantwoordelijkheid van de overheid zo duidelijk worden vastgelegd. Twintig jaar lang hebben ngo's en marxistische partijen campagne gevoerd voor dit soort maatregelen.
Als de overheid faalt in haar werkverschaffing, kan ze aangeklaagd worden voor de rechtbank. De overheid bewijst dat het menens is door miljarden roepies van het budget te voorzien voor dit programma. Ze stelt zich kwetsbaar op voor druk van haar burgers. Waar vroegere vooruitstrevende wetgevende maatregelen mislukten, wordt dit met de NREGA tegengegaan door lokale systemen van opvolging op te zetten, die beheerd worden door de overheid, ngo’s én landarbeiders. En de belangen van de landarbeiders worden ook nog eens gevrijwaard en verzorgd door de gemeenteraad. De centrale overheid verleent de volledige beslissingsmacht over ontwikkelingswerk in de gemeente aan deze raad (panchayat). Dit is een vorm van basisdemocratie, of democratie van onder uit.

De NREGA heeft het potentieel om een model te worden voor armoedebestrijding, op voorwaarde dat alle betrokken partijen waakzaam en vastberaden blijven. Het gaat natuurlijk slechts om een habbekrats in de verdeling van de rijkdom die voortkomt uit de snelle economische ontwikkeling van India, maar het is een eerste stap in de goeie richting.
 

intal DOOR:

Deel dit artikel