Irak, Iran en Palestina domineren het nieuws

De gebeurtenissen in het Midden-Oosten volgen zich in snel tempo op. Intal ging te rade bij Mohammed Hassan die een heel ander verhaal vertelt dan onze Westerse media.

Intal interviewde Mohammed Hassan over de situatie in het Midden-Oosten

 

De gebeurtenissen in het Midden-Oosten volgen zich in snel tempo op. Intal ging te rade bij Mohammed Hassan die een heel ander verhaal vertelt dan onze Westerse media.

Intal: Op 23 februari 2006 werd de moskee in Samarra opgeblazen. Wat zijn hiervan de gevolgen in Irak en is er een risico dat dit in een burgeroorlog uitmondt?

Mohammed Hassan: In de Westerse pers wordt de aanslag tegen de moskee van Samarra steeds in verband gebracht met de mogelijk uitbarsting van een burgeroorlog in Irak. De Irakezen en de Arabische pers houden er een andere mening op na. Zij gaan ervan uit dat de aanslag op de moskee, die enkel het belang van de bezetter dient, niet door het verzet gepleegd is maar door de bezettingstroepen en/of de verschillende geheime diensten die in Irak actief zijn.
Het VS-leger zit in een zeer moeilijke positie in Irak en ze zoeken naar een uitweg. Je moet weten dat de verkiezingen van december vorig jaar een strijd waren tussen de partijen die bij de VS aanleunen en deze die bij Iran aanleunen. Deze laatste hebben de verkiezingen gewonnen en de VS zien hun invloed in het parlement verminderen. Als antwoord bracht de VS een coalitie samen van soenitische groepen en de partij van Alawi. Deze eisen nu de ministeries van binnenlandse zaken en defensie op, maar daar willen de winnaars van de verkiezingen voorlopig niet op ingaan.

VS in moeilijkheden

Geconfronteerd met een groeiend verzet en een toenemende macht van de fracties die door Iran gesteund worden, blijft er voor de VS nog één optie over. Terreur zaaien. En de VS is niet aan zijn proefstuk toe. Operatie Phoenix (een operatie die de Vietnamese bevolking terroriseerde van 1968 tot 1972, die 26.369 mensen het leven kostte en waarbij 33.350 mensen werden opgesloten - nvdr), de contra's in Nicaragua, El Savaldor, Colombia, de lijst is lang. De VS willen van Irak een Noord-Ierland maken en het verdelen op religieuze basis. Ze vergeten echter dat er in Irak geen enkele bevolkingsgroep, stam of familietak is die puur uit soenieten of sjiïeten bestaat, ook niet bij de koerden, en dat zowel soenieten als sjiïeten in het verzet actief zijn.

Het bezettingsleger (meer dan 150.000 troepen) vecht samen met een aantal lokale milities tegen het Irakese verzet. Er zijn meer dan 30 inlichtingendiensten aanwezig in Irak en toch slaagt men er niet in om de controle te verwerven en het verzet te verslaan. Nochtans krijgt het verzet geen hulp van buitenaf. De grenzen zijn gesloten en ze hebben geen financiële middelen. Wel is het verzet goed ingeplant onder de bevolking en beschikt het over een goed propaganda-apparaat. Luttele uren na een terreuraanslag verspreidt het al een perscommuniqué onder de bevolking met hun visie van de feiten. En de Irakese bevolking is niet dom: als gevolg van de bezetting is er een werkloosheid van 68%, is er zelden water en elektriciteit, werden er 250.000 Irakezen gedood op 3 jaar tijd. Op deze manier is het onmogelijk voor de VS om het verzet te stoppen en slagen ze er niet in om een burgeroorlog uit te lokken. De VS zitten in grote moeilijkheden en ze proberen dit te verdoezelen door het plegen van deze laffe terreurdaad.

Intal: Als de VS dergelijke problemen hebben in Irak, waarom blijven ze dan in Irak?

Mohammed Hassan: De VS proberen de toekomst van hun multinationals te vrijwaren en gebruiken hiervoor de 'War on Terror'. Er zijn VS-troepen aanwezig in Zuid-Algerije en Tunesië waar er 30.000 politieke gevangenen zijn. In Libië heeft Khadafi schrik gekregen na de aanval tegen Irak en zijn er nu zelfs joint-ventures tussen Amerikaanse en lokale bedrijven. VS-multinationals hebben concessies in Tsjaad, dat zijn olie via Kameroen uitvoert. Ze zijn aanwezig in Jemen, Saoudi-Arabië, Qatar, Oman. Er zijn provocaties tegen Soedan met zijn olierijke Darfoer. In Azië zijn ze aanwezig in Pakistan, in tal van voormalige Sovjet-republieken, en in Bangladesh gaan ze de Golf van Bengalen controleren.

64% van de energie die de VS gebruiken gaat naar de militaire sector, wat het een zeer belangrijke economische sector maakt. Maar de VS willen de controle over de energiebronnen echter niet enkel voor zichzelf. Het is ook belangrijk om de energiebevoorrading van hun concurrenten te controleren. Wie het Midden-Oosten controleert, controleert ook de energietoevoer naar Europa, Japan, Rusland, China, India, ….

 

Groeiend verzet

Maar in plaats van tot meer controle, leiden de veelvuldige interventies tot minder controle, want niet alleen in Irak ondervinden de VS grote problemen. In hun eigen 'achtertuin' Latijns-Amerika vaart Venezuela met Chavez zijn eigen koers en zelfs een poging tot staatsgreep in 2002 heeft dit niet kunnen verhinderen. Tegelijkertijd groeit de samenwerking tussen de verschillende Latijns-Amerikaanse landen. In Azië heeft er zich een alliantie gevormd tussen o.a. China, Rusland en Kazachstan in de Groep van Shanghai. Hierbinnen is er naast een economische samenwerking ook een evolutie in de richting van een militaire samenwerking. En dan zijn er nog de grote energiecontracten die zowel China als India met Iran afgesloten hebben.

 

Intal: Het Midden-Oosten is een zeer belangrijke regio als het op energie aankomt en China en India sluiten reuze contracten af met Iran. Is dit de reden waarom Iran wordt aangepakt over zijn nucleaire installaties?

 

Mohammed Hassan: Laten we eerst Iran eens van dichtbij bekijken. Het is een rijk en strategisch gelegen land. Het heeft een zeer oude beschaving en werd nooit gekoloniseerd. In 1920 kwam de vader van de Sjah aan de macht, die in 1943 opgevolgd werd door de Sjah zelf. Nadat het verenigd front van Mossadegh de verkiezingen won in 1953 werd de olie genationaliseerd. Dit was het signaal voor de CIA om in actie te schieten. Er werd een staatsgreep gepleegd en de Sjah kwam terug aan de macht onder het toeziend oog van de VS. De invloed van Iran reikt vanaf dan zeer ver en in de jaren '70 levert president Nixon een nucleaire installatie aan Iran. In eigen land verarmt de bevolking, en de rijkdom van het land vloeit naar de aanhangers van de Sjah. In de regio verzet de Sjah zich tegen het Arabisch nationalisme van Nasser en de Baathpartij, evenals tegen de communisten. Na de revolutie van 1979 en de strijd tussen verschillende fracties om de macht, sluit het land zich aaneen rond Khomeini bij het begin van de oorlog met Irak in 1980.

De tweestrijd die er vorig jaar was tijdens de verkiezingen in Iran tussen Rafsanjani en Ahmadinejad werd onrechtstreeks door een speech van Bush in het voordeel van deze laatste beslecht. In de aanloop van de presidentsverkiezingen haalde Bush zwaar uit naar Ahmadinejad. Net als in 1979 sloten de gelederen en kozen de Iraniërs op een nationalistische basis tegen het pragmatisme van Rafsanjani die eerder op een betere samenwerking met de VS aanstuurde omdat ze te sterk zijn om te bekampen.

 

Olie voor dollars of olie voor euro's?

Vandaag hebben de VS in alle landen rond Iran troepen gestationeerd en grenst Iran in feite aan de VS. Er zijn drie belangrijke redenen waarom de VS er zo gebrand op zijn om Iran het vuur aan de schenen te leggen.


In de eerste plaats zijn er de grote olie- en gasvoorraden in Iran. Ten tweede de evoluties binnen de Groep van Shanghai. De derde en misschien wel belangrijkste reden is de samenwerking tussen Iran en Venezuela om een oliemarkt op te richten waarbij de olie niet langer in dollar zou worden verhandeld maar in euro. (Ook Saddam Hoessein wilde olie in euro's gaan verkopen voor Irak werd aangevallen.) Dit kan serieuze gevolgen hebben voor de positie van de Amerikaanse dollar en de Amerikaanse economie. Vandaag is het zo dat alle landen voldoende dollars in hun bezit moeten hebben om olie te kunnen aankopen. Zodra deze vraag sterk vermindert zal de waarde van de dollar dalen. Hierdoor wordt het minder interessant om in dollars te investeren, wat een sneeuwbaleffect kan veroorzaken. Er zal minder in de Amerikaanse industrie geïnvesteerd worden en er ontstaat een mogelijkheid dat de beurzen ineenstorten.

 

Iran heeft goede kaarten in handen om een oorlog af te wenden. Tot op heden heeft het ze geen enkele overtreding begaan tegen het non-proliferatie verdrag over nucleaire wapens.  De VS zitten al in een lastig parket in Irak, en Iran heeft een grote invloed in het Midden-Oosten. Zo was er onlangs een opiniepeiling bij 180.000 mensen in de Arabische wereld. Op de vraag of Iran een gevaar betekent voor de regio antwoordde 92% nee, slechts 21 % vindt dat Iran moet gedwongen worden om zijn nucleair programma stop te leggen.

De VS willen hun controle over het Midden-Oosten versterken, hiervoor is het nodig om Iran te controleren en het opbod rond de nucleaire installaties van Iran moet je dan ook in dit licht bekijken. Het zijn de VS die troepen hebben in alle buurlanden van Iran, en toch slaagt de Westerse pers erin om Iran als gevaar af te schilderen.

 

Intal: Naast Irak en Iran is er ook veel te doen rond de verkiezingsoverwinning van Hamas in Palestina. Hoe zijn zij erin geslaagd om een dergelijke verkiezingsoverwinning te behalen?

 

Mohammed Hassan: Voor velen was het een verrassing dat Hamas de verkiezing gewonnen heeft. Dit is ook niet evident voor een organisatie die pas in 1987 werd opgericht. In de eerste plaats hebben ze zich steeds tegen de bezettng van Palestina blijven verzetten, wat Israël ertoe gedwongen heeft om de Gaza-strook te verlaten. En ook al ben je het niet eens met de ideologie van Hamas, het is wel hun verdienste dat ze ook met de Palestijnen in de straat gewerkt hebben. Hamas heeft de Palestijnse gevangenen georganiseerd, steunt de weduwen en wezen, heeft een groot sociaal vangnet uitgebouwd. Het Arabisch spreekwoord zegt: 'Armoede van hoop, geld en gezondheid leert je bidden', wat aangeeft dat religie een uitweg betekent voor vele mensen. Daar tegenover staat dat de buitenlandse hulp enkel naar sjoemelaars, dubieuze ngo's en parasieten is gegaan. Hamas is nooit openlijk in conflict gekomen met de Palestijnse Autoriteit en ze hebben de politiek al doende geleerd. Dit alles heeft ervoor gezorgd dat de Palestijnse bevolking massaal op Hamas heeft gestemd.

 

 

De tijd was te kort om nog langer door te gaan op de situatie in Palestina maar Mohammed Hassan drukte ons nogmaals op het hart om niet te gemakkelijk mee te stappen in de analyses van de Westerse pers, maar zelf op zoek te gaan naar andere informatiebronnen. Op die manier kunnen we dan zelf een beeld van de realiteit van het Midden-Oosten te vormen.

intal DOOR:

Deel dit artikel