Ludo fietst met prothese naar Nieuw-Zeeland om de projecten van Handicap International te ontdekken

Ludo fietst met prothese naar Nieuw-Zeeland om de projecten van Handicap International te ontdekken
Ludo Linden, een avontuurlijke Limburger, vertrekt eind maart naar Nieuw-Zeeland. Met de fiets! Hij denkt maar liefst vier jaar onderweg te zijn. In zijn bagage? Een extra prothese, want Ludo werd 28 jaar geleden geamputeerd. Net daarom wil hij op zijn reis verschillende projecten van Handicap International bezoeken.

Ludo Linden (50) uit Hechtel had 28 jaar geleden een zwaar motorongeval. Zijn linkerbeen moest worden geamputeerd, tot zeven centimeter onder de knie. Sindsdien draagt hij een prothese. Maar dat heeft hem nog niet tegengehouden om zijn dromen na te jagen. “Uiteraard heeft het ongeval mijn leven zwaar veranderd. Ik was mijnwerker, maar mocht mijn job na het ongeval niet meer uitvoeren. Dankzij mijn positieve houding, mijn zin om te leven en de enorme steun van mijn vrienden en familie, was ik in staat om na het ongeval weer mijn eigen weg in het leven te vinden. Ik heb de laatste 13 jaar voor een firma gewerkt die reclamepanelen maakt. Nu ben ik klaar voor een andere uitdaging.”

“Het idee is al lang geleden ontstaan, toen mijn vriend Stani me uitdaagde. Ik heb Stani leren kennen in 1985. We zaten samen in een rolstoelbasketbalclub. Hij is verlamd nadat hij werd aangereden door een auto. Stani woont intussen al elf jaar op Bali in Indonesië. Hij heeft me al ettelijke keren gevraagd om ook naar Bali te komen, hij probeerde me telkens weer te verleiden met berichten over lekker eten en mooi weer. Niets dan goede redenen om de stap te zetten. Mijn antwoord was altijd: als ik kom, kom ik met de fiets. Ik heb nu het gevoel dat ik er klaar voor ben. Dus ik moet wel woord houden en met de fiets gaan. (lacht)”

“Het zal niet mijn eerste fietstocht zijn. In 2005 heb ik al eens drie maanden door Nieuw-Zeeland gefietst. Daar heb ik ervaren dat karakter en levenslust sterker zijn dan een fysieke handicap. Ik heb er ook veel steun gekregen van de mensen daar. Ik fietste er in korte broek, waardoor mijn prothese erg zichtbaar was. En dat wekte flink wat nieuwsgierigheid op! Keer op keer moest ik mijn verhaal vertellen. Het gerucht deed er ook heel snel de ronde. Het gebeurde vaak dat ik in een hotel voor backpackers aankwam en dat ik er al bij mijn voornaam werd aangesproken!”

“Nu wil ik dus naar Nieuw-Zeeland fietsen. Ik zal ongeveer vier jaar onderweg zijn. Ik hoop tijdens die reis te ontdekken wie ik ben en wat mijn verder doel in dit leven is. Sinds enkele jaren ben ik bezig met spiritualiteit, de reis zal dus ook een reis in mezelf worden. En misschien wel het allerbelangrijkste is dat ik mijn reis kan koppelen aan een goed doel. Als jongeman heb ik mij altijd al willen inzetten voor een humanitaire organisatie, maar dat is er door een samenloop van omstandigheden nooit van gekomen.”

“Nu zal ik samenwerken met Handicap International, waardoor die reis veel meer waarde krijgt. Aan mensen die mij een afscheidscadeau willen geven, vraag ik geld te storten voor de organisatie. Daarnaast krijg ik de unieke kans om tijdens mijn tocht de projecten van Handicap International te bezoeken, dit in Cambodja, Vietnam, Laos, Indonesië, … Ik hoop dat ik er de mensen kan duidelijk maken dat een handicap geen belemmering hoeft te zijn, dat je ook met een handicap je dromen en je passie in het leven kunt waarmaken. En ik hoop vooral zelf veel bij te leren. Want (over)leven met een handicap is ginder nog zo veel moeilijker dan hier in België. Ik heb bijvoorbeeld al de luxe dat ik twee protheses kan meenemen op reis: een om te fietsten, en een om comfortabel te stappen. Ik neem ook reserveonderdelen voor mijn prothese mee en ik heb adressen gekregen van plaatsen waar ik wereldwijd terecht kan voor reparaties.”

“Vier jaar is lang. Maar het schrikt me niet af. Integendeel. Ik beschouw het als een prachtige uitdaging.” 



BRON:
Handicap International
Handicap Int. DOOR:

Deel dit artikel