Mr Minh en de mislukte oogst

Na een korte nacht begeven we ons naar een dorp dat ongeveer 45 km ten zuiden ligt van Danang. Met Doctor Anh and Chin begeven we ons naar deze streek die nog zwaarder getroffen werd dan de kuststad Danang. Op de weg kunnen goed zien hoe hoog het water stond na de massale regenbuien. De mensen zijn het puin en modder aan het opruimen. Voorgevels and delen van de kleine woningen zijn zwaar vernield.

De meesten hebben hun laatste nachten ondergebracht in hun huizen waarvan ze de reparaties hebben geimproviseerd (stukken van vernielde panelen , plastieken bedekking…).

vietnam_02

Voor de meesten is dit niet het ergste (…) zegt Dokter Anh. (Hij kan dat zelf weten, zijn huis werd vernield in een storm in 2007…). Zolang er geen gewonden zijn en de families veilig bij mekaar zijn is het de slag al half gewonnen. Ik ondervraag hem meer rond zijn opmerking. Hij vervolgt met “de meeste mensen hier zien hun huis maar als een bescherming tegen de elementen. Hun echte zorgen zijn de velden, de gewassen en de huisdieren die zorgen voor hun eten en inkomsten voor de volgende maanden“.

Als ik dan rondkijk in de velden rondomheen de huizen zie ik alleen maar bruine modderachtige grassen staan in de hele omgeving. Dat was eigenlijk hun oogst die volgende maand moest binnengehaald worden. Die oogst is nu verloren… . Wetende dat dit hun inkomsten waren voor de volgende maanden… gaan ze moeilijke tijden tegemoet.

We bereiken het huis van Mr Minh, een ex-patiënt van het centrum. Zijn huis geeft hem niet veel bescherming meer… en zijn rolstoel werd vernield door het water in de achterkamer. Als we binnengaan laat mijn medewerker Ngoc Anh me weten dat ze hoorde dat deze persoon een moeilijke familiesituatie had. Hij was een van de patiënten die nog steun heeft gekregen van het pariteitsfonds (een soort mutualiteit voor de armsten  waarvan Ngoc Anh de verantwoordelijke is) omdat zijn familie de zorgen in het centrum niet volledig kon betalen. Dokter Anh en Mijnheer Minh (kinesist)  testen enkele bewegingen met zijn bovenarmen om zich ervan te vergewissen hoe het met zijn krampen is gesteld. Hij klaagt ook veel over pijn in the buik. Mr Minh laat ons weten dat zijn familie het moeilijk heeft met de gevolgen van de storm. Hun oogst werd nog snel binnengehaald maar ze zien nu dat de meeste vruchten nog niet rijp waren en niet verkocht kunnen worden. Daarbij hebben ze de patient een tijdje alleen moeten laten en dat heeft enkele gevolgen gehad kwa gezondheid (verstopping en blaasproblemen).

vietnam_011

Er word een plan gemaakt om hem terug te sturen naar het centrum om de klachten te onderzoeken. De familie laat ons weten dat ze,  zodra er iemand vrij is, hem naar het centrum van Handicap International brengen.

Ik ben me nu ervan bewust dat de laatste evenementen in het dorp hier de dingen goed door elkaar hebben geschud. Op zich leken de dingen (na de storm) te verbeteren, maar het is vooral het lange termijn waarop de mensen nu aankijken, een vernielde oogst, veeteelt aangetast of verdronken, de visvijvers zijn overstroomd  en de vissen zijn dus weg. Indien je dan nog met een handicap door het leven gaat worden de dingen echt moeilijk. We kunnen nu alleen maar denken dat die opname zo spoedig mogelijk begint voor de patiënt, zo kan zijn familie meer tijd vrijmaken voor hun huis en oogst en kan hijzelf ook beter verzorgd worden.

Met dokter Anh , spreken we ook af om een tijdelijke steun voor revalidatiekosten te regelen voor de familie, dan kunnen ze zo die kosten aan iets anders besteden…



BRON:
Handicap International Blog

Deel dit artikel