Nicaragua: De ingrediënten voor het succes van het FSLN

Op 6 november hadden in Nicaragua presidentiële en parlementaire verkiezingen plaats. De vorige, in november 2006, waren gewonnen door het FSLN, de partij van de Sandinisten. Na 5 jaar regeren was de vraag of de partij verzwakt of versterkt uit de nieuwe verkiezingen zou komen. Alle enquetes voorspelden een ruime overwinning voor het FSLN en zo gebeurde ook.

In 1984 won het Frente Sandinista de Liberación Nacional (FSLN, 'het Sandinistisch Front van Nationale Bevrijding') met een grote meerderheid de eerste democratische verkiezingen van het land na de val van de Somoza-dictatuur en werd hun leider Daniel Ortega president. Het FSLN streek toen terecht alle eer op voor de bevrijding van het land van een van de meeste wreedaardige tirannen van Latijns-Amerika.

De volgende verkiezingen van 1990, die het FSLN tegen ieders verwachting in verloor, lieten dan ook een zwaar trauma na. Het FSLN leerde toen dat regeren en verkiezingen winnen niet vanzelfsprekend is.

Een andere aanpak loont

Nadat ze in november 2006 terug de verkiezingen won, pakte de partij de zaken heel anders aan dan toen. Daarom ook werkte het FSLN gedurende het jaar voor deze verkiezingen zorgvuldig aan de voorbereiding van de campagne. Die aanpak rendeerde. Bij de recente verkiezingen haalde het FSLN 62,5 procent, de Partido Liberal Constitucionalista (PLC, 'de Liberale Grondwettelijke Partij', de partij van voormalig president Arnoldo Alemán) 6 procent en de Partido Liberal Independiente (PLI, 'de Liberale Onafhankelijke Partij', een afscheuring van de PLC) 31 procent. De twee andere deelnemende partijen behaalden minder dan 0,5 procent. De resultaten waren zeer gelijklopend voor het presidentschap en het parlement: van de 90 zitjes zijn er nu 60 voor het FSLN, 24 voor de PLI en 6 voor de PLC.





BRON:
Intal
intal DOOR:

Deel dit artikel