Nieuwe wereldburgerkrant. Senegal anno 2004

“En, hoe was het in Senegal? “
Goed zeker! Ik was verwonderd over de kracht van de Senegalezen die zich ondanks de economische crisis niet laten kennen. Het beeld van de twee jongens die de straten aflopen met twee blikken perziken in hun handen, staat mij nog voor ogen. Zij hadden die blikken eerst zelf gekocht in een groothandel, met de schamele winst van de verkoop onderhouden ze hun gezin. Overlevingseconomie heet dat dan.
Als je geen werk vind in een bedrijf of aan de overheid, dan zoek je maar je heil in de immense informele economie. Een oplossing voor 95% van de actieve bevolking.

“En hoe komt dat dan ?”
Tja, Afrika blijft de vuilbak van de wereld. En de mensen voelen dat! Zeker als hun suikerfabriek de helft van de mensen op straat zet. Ze moet wel : ze kunnen  niet meer concurreren met de zwaar gesubsidieerde suikerklontjes uit Europa. Voor die Afrikaanse werkloze is er weinig alternatief. Of het moeten onze partners zijn die kost wat kost hun achterban willen behoeden tegen totale armoede.

“Wat voel je daarbij?”
Trots! Op onze partners die mannen en vooral vrouwen aanmoedigen om kleine solidaire systemen op te richten. Waarbij ze zich beschermen tegen mogelijk ongemakken als ziekte en werkloosheid. Niet voor de hand liggend in een land waar je zelden genoeg verdient om te voorzien in eten en drinken.

“Heb je iets meegebracht?”
Veel vragen ! Vragen van vrouwen om hun prille gezondheidsmutualiteit financieel te steunen bijvoorbeeld…In ruil daarvoor kregen we hun warmte, hun muziek, hun dansen. En hun verhalen. Verhalen vertellen zit er in gebakken.

Aan het woord is Koen Browaeys, animator van Wereldsolidariteit en op dat moment net terug uit Senegal.

De eerste uren na een bezoek aan een derdewereldland staan de indrukken nog niet mooi op een rijtje. En dan komen de woorden recht uit de buik. Nochtans vatten ze al wonderwel  samen wat we over dit land en onze partners willen vertellen.

Deze nieuwe wereldburgerkrant is het verhaal van Senegal anno 2004. Een land met een geschiedenis die nauw verbonden is met de ontwikkeling van Europese mogendheden. Een land met een toekomst die voor een groot deel afhangt van de beslissingen die internationale mogendheden zullen nemen.
Alleen al daarom moet het verhaal worden verteld.

Een doorsnee Senegalees maakt deze analyse niet. Hij (en vooral zij)  moet elke dag zien te overleven in een economie die enkel informele regels kent. Geen zekerheid, geen verzekering. Houvast krijgen ze wanneer ze in onderlinge solidariteit verenigingen, mutualiteiten en spaarkassen oprichten. En wanneer wij bereid zij om deze te steunen. 

Vooral daarom moet het verhaal worden verteld.

Lees meer: www.wereldsolidariteit.be

Wereldsolidariteit DOOR:

Deel dit artikel