'Okun chrang', mensen in Takeo!

Vrijwilligster die aan het vertellen is.
Foto Layla Aerts

Benieuwd welke verhalen we nog zullen te horen krijgen ... Daarmee eindigde ik mijn vorige blogbericht. En waar zou ik nu beginnen? Bij de kersverse mama's in het ziekenhuis?  Onze ongelooflijke vertaler a.k.a. verantwoordelijke voor het Happy Child project van Handicap International? De huisjes van hout en palmbladeren en de mensen in Takeo?

Onze voormiddag begon in het provinciaal ziekenhuiz in Takeo. Een mooi, net gebouw. Dat vond ook Layla, die al meer ziekenhuizen in het Zuiden is binnengestapt. De vriendelijke vice-directeur, die perfect Frans sprak, gaf ons een rondleiding in de kraamafdeling. We zagen een gelukkig familietje: baby van enkele dagen oud, met mama ging het goed, grootmoeder was erbij, papa was net weg ... Maar we zagen ook de andere kant: onder meer een moeder die haar kindje was verloren ... Het zijn dan ook doorgaans de moeilijkste bevallingen die in het provinciaal ziekenhuis gebeuren. Morgenvroeg gaan we er terug naartoe.

Na een lekkere maaltijd in het gezelschap van onze chauffeur Savon (misschien schrijf ik het fout, door me een stuk zeep in te beelden onthou ik de naam. Net als 'dank u' in het Cambodjaans, 'Okun chrang', dat link ik op de een of andere manier aan 'aucun changrin') en Rithy, die met veel geduld voor ons vertaalt, gaan we naar de gemeente Roneam.

Een hobbelig wegje brengt ons naar de kleine dorpjes. We stoppen bij het gezondheidscentrum en ontmoeten er een wat verlegen, maar toch pittige vijfentwintigjarige vroedvrouw. Ze neemt ons mee naar een overgelukkig gezin, wiens kindje ze drie dagen geleden ter wereld heeft gebracht. Terwijl een oude vrouw de wilde honden rondom het huis wegschopt en –slaat, kan Layla foto's nemen.

Een bijzonder verhaal horen we uit de mond van een energieke vrouw van in de vijftig. Zij is vrijwilligster binnen het Happy Child project. Dankzij de opleiding die ze van Handicap International kreeg, kan ze problemen bij jonge kinderen herkennen. Ze ontdekte al baby's met hersenverlamming, met polio en met een gespleten lip. En telkens verwees ze de mama's door naar de juiste diensten. Detail: de vrouw is blind aan haar linkeroog. Ze vertelt spontaan dat ze tijdens het regime van Pol Pot slachtoffer werd van een clusterbom ...

Ik zou nog wat kunnen schrijven over een schattig doof meisje, dat woont in een huisje met glamoureuze foto's aan de muur. Over een zwangere vrouw die haar moeder aan een luidruchtige machine helpt om rijst te verwerken. Over een drie maanden oud kind dat net is geopereerd aan een open rugje ... Maar dat zal voor later zijn. Meer nieuws volgt!



BRON:
Handicap International
Handicap Int. DOOR:

Deel dit artikel