Veilig bevallen in de heuvels van Khan Son

Maandag was een speciale dag omdat we van op de vlieghaven in Nha Trang meteen de heuvels ingereden zijn. Dat is een heel andere wereld dan het relatief goed ontwikkelde stadje aan de kust. Hier leven mensen van rijstteelt, maniok, bananen of suikerriet en er is geen toerisme. De mensen behoren tot de Raglai, een etnische minderheid (er zijn er in Vietnam wel 85) en spreken ook een andere taal.

Bevallingen gebeuren hier vaak thuis of aan de rivier zonder de hulp van een getrainde vroedvrouw, met alle gevolgen van dien. Als deel van het project Welcome to life voor de gezondheid van moeder en kind leidt Handicap International hier daarom twee activiteiten. Handicap International wil ervoor zorgen dat aanstaande moeders in de dorpjes toch een veilige bevalling kunnen krijgen, desondanks de afstand tot het referentieziekenhuis (twee uur rijden). In Khan Son zijn er een 20.000 inwoners, de meeste gemeentes hebben een gezondheidscentrum maar die hadden tot voor kort geen stromend water. De vrouwen moesten dus voor hun bevalling zelf water meebrengen in bidons. Veel vrouwen verkozen daarom een bevalling aan de rivier in plaats van in een vuil centrum. Aan de rivier wassen ze hun kind dat dan door het koude water gestimuleerd wordt. Dit lijkt natuurlijk maar houdt ook sterke risico’s in.

jeroen_02_2009

Op weg naar het centrum in de bergen

Ik heb zelf twee dochters die allebei thuis op de wereld gekomen zijn, maar dat was steeds in de aanwezigheid van een vroedvrouw en proper water. Als mensen hun ongerustheid uitten over onze keuze om thuis te bevallen vertelden we hen dat het ziekenhuis altijd dichtbij is als er zich toch een probleem stelt. In Nederland bevalt trouwens 80 procent van de mensen thuis, het hospitaal is daar enkel voor risicobevallingen. Voor de dorpsvrouwen die hun kind aan de rivier ter wereld brengen is die keuze er niet. Daarom heeft Handicap International vorig jaar bij vier gezondheidscentra waterputten geïnstalleerd met een pompsysteem en reservoirs. Het water komt vanop 22 meter diepte en wordt gefilterd. Deze tanks die mee gefinancierd werden door DGOS zorgen voor een comfortabelere en properdere omgeving voor vrouwen die komen bevallen in het lokale gezondheidscentrum.

Voor vrouwen die een risicobevalling tegemoet gaan zijn proper water en hygiene uiteraard niet voldoende. Daarom zette Handicap International een solidarteitsfonds op. Voor 20.000 Vietnamese dong (bijna 1 dollar) kunnen de vrouwen lid worden. Als ze een risicobevalling hebben dan krijgen ze een bedrag van 2 miljoen dong voor het vervoer naar de stad en de extra kosten dat dat met zich meebrengt. De medische zorgen zelf zijn gratis voor de etnische minderheden, maar de kost om naar de stad te gaan en daar te verblijven bleek vaak te hoog voor vrouwen aan wie in de gezondheidscentra verteld werd dat er complicaties kunnen optreden bij de bevalling. Handicap International liet daarom dit systeem uittekenen door gezondheidseconomen. Ik zag verschillende vrouwen die lid waren van het fonds. Ook al is 20.000 voor hen veel geld, ze vinden het meer dan de moeite om het zekere voor het onzekere te nemen. Om de vrouwen te bereiken werken we samen met de vrouwenunie. Een knappe jongedame die zelf ook tot de etnische groep van de Raglai behoort gaat bij alle vrouwen persoonlijk langs om hen in te lichten over het solidariteitsfonds. Ze spreekt geen Engels maar glimlacht breed als we onze vragen afvuren op de moeders met kleine babies die we bezoeken in hun hutjes. Layla stuurt ons allemaal de hutjes uit zodat ze de moeders alleen kan fotograferen. Ze houden hun baby vast en glimlachen vertederd, zoals elke moeder wiens kind veilig in haar armen ligt te slapen.

Na een afdaling van twee uur met een busje komen we aan in Nha Trang, waar we kennis maken met Eric en An van Handicap International in Hanoi en enkele Franse medici die hier zijn om vormingen te geven binnen het project welome to life.


BRON:
http://nl.handicapinternationalblog.be

Deel dit artikel