50 jaar Burundi: Interview met Antoine, hoofdredacteur Iwacu


'Er moet een einde komen aan de intimidaties en willekeurige arrestaties van journalisten'.

Antoine Kaburake is hoofdredacteur van het tijdschrift Iwacu, wat zoveel betekent als ' Bij ons'. Een kort interview
 


antoineJe was begin juni nog in Brussel voor een conferentie over de 50 jaar onafhankelijkheid?
Antoine: Ja, dat klopt, het was eigenlijk een rondetafelgesprek, een heel interessante uitwisseling met verschillende partners van de civiele maatschappij uit Burundi en Rwanda. We hadden het over belangrijke thema's zoals gezondheid, landbouw en onderwijs. We praatten ook over democratie en de strijd tegen de straffeloosheid. Twee heel prangende problemen in Burundi op dit moment.

Is het moeilijk om te werken als journalist in Burundi?
Antoine: Iwacu is een onafhankelijk tijdschrift, dus in theorie zouden we vrijuit moeten kunnen schrijven en zelfs kritisch zijn, dat zou toch de taak moeten zijn van een journalist. In de praktijk is het echter helemaal niet zo eenvoudig. We moeten echt voorzichtig zijn met wat we publiceren. Maar ik blijf geloven dat wij, journalisten, een belangrijke rol kunnen spelen bij de opbouw van een rechtvaardige samenleving.


Over de onafhankelijkheidsviering gaan jullie niet berichten. Waarom niet?
Antoine: Het is een protestactie. Niet alleen wij, geen enkele onafhankelijke krant of radio gaat die dag over de feestelijkheden berichten. Eind vorig jaar begon het proces tegen Hassan Ruvakuki, een radiojournalist die wordt beschuldigd van terrorisme. Hij riskeert levenslang. We vinden niet dat we dan kunnen mee feesten. De radio's zullen een hele dag klassieke muziek draaien, voor ons is dat echte rouwmuziek. Zo willen we een heel duidelijke boodschap geven dat er een einde moet komen aan deze intimidaties en willekeurige arrestaties van journalisten.

De Belgische ministers Reynders en Magnette wonen de feestelijkheden bij, ook prins Filip.  
Antoine: Ja, dat heb ik gehoord. Ik hoop dat ze niet alleen komen om te feesten, maar dat ze ook een sterk signaal geven aan onze overheid en hun bezorgdheid uiten over het gebrek aan democratie en het recht op vrije meningsuiting. Ik stel me ook vragen bij de beslissing van BelgiĆ« om de 'incentive tranche' van 50 miljoen euro te geven. Dat was een extra 'beloning' die werd beloofd als aan een aantal voorwaarden werd voldaan, zoals goed bestuur. Maar ik zie niet hoe deze zijn vervuld. De internationale gemeenschap in het algemeen zou zich veel kritischer moeten opstellen.  


Deel dit artikel