Ademloos: filmvertoning met nabespreking

Ademloos heeft de publieksprijs van het MOOOV filmfestival 2018 gewonnen. En niet voor niets. Daarom toonden we de pakkende documentaire over de asbestindustrie en haar schadelijke gevolgen nogmaals. Toeschouwer Aslihan Mandiraci stuurde ons na afloop een verslag. 

 

Verslag Ademloos door Aslihan Mandiraci

Op donderdag 14 juni 2018 trok ik naar De Studio in Antwerpen om naar Ademloos te kijken. Na de vertoning volgde een interessante nabespreking met regisseur Daniel Lambo, betrokken mensenrechtenadvocaat Tublu Krishnendu Mukherjee en 11.11.11-directeur Bogdan Vanden Berghe. Thomas Vanderveken leidde de avond in goede banen. Hij opende het gesprek met zijn eigen verhaal: ook zijn vader is overleden door blootstelling aan asbest. Zowel de film als het gesprek benamen het publiek de adem.

Zowel de film als het gesprek benamen het publiek de adem

Daniel Lambo groeide op in Kapelle-op-den-Bos. Zijn vader werkte er bij Eternit, een multinational die asbest produceerde, en overleed aan de gevolgen van zijn werk. De documentaire maakte duidelijk dat hij niet de enige is: veel arbeiders die bij Eternit werkten, zijn gestorven aan diverse longkwalen ten gevolge van asbest.

Met zijn documentaire wilde Lambo de asbestproblematiek, waar nog steeds een groot taboe rond heerst, onder de aandacht brengen. Inmiddels mag asbest niet meer worden geproduceerd in België. Dat betekent helaas niet dat mensen er niet langer aan blootgesteld worden. Bovendien zijn de grote asbestproducerende multinationals na het Europese verbod uitgeweken naar ontwikkelingslanden, waaronder India.

Advocaat Mukherjee wil de verantwoordelijke bedrijven op het matje roepen

Tijdens de voorbereidingen voor zijn film leerde Daniel Lambo de Brits-Indische advocaat Tublu Krishnendu Mukherjee kennen. Mukherjee reist al meer dan tien jaar door India, op zoek naar slachtoffers van de asbestindustrie. Samen met vrijwillige dokters organiseert hij medische kampen waar slachtoffers zich kunnen laten onderzoeken. Ze vragen ook aan deze mensen hoe ze in contact kwamen met asbest. Zo bouwt Mukherjee aan een dossier tegen de industrie. De weg naar gerechtigheid is lang, maar zijn doel staat vast: de verantwoordelijke bedrijven op het matje roepen.

De internationale wetgeving moet structureel veranderen

11.11.11-directeur Bogdan Vanden Berghe duidde de film binnen een bredere problematiek: die van bedrijven die zich schuldig maken aan schendingen van mensenrechten in (ontwikkelings-)landen. Hij haalde gelijkaardige voorbeelden aan uit Congo en Indonesië. Er moeten structurele veranderingen komen in de internationale wetgeving. Daarom dringt 11.11.11 bij zowel regionale als internationale overheden aan op een bindend VN-verdrag voor maatschappelijk verantwoord ondernemen.

Het is niet altijd eenvoudig om grote multinationals aan te klagen. Hun belangen zijn prominent aanwezig, zowel nationaal als op bedrijfsniveau. Het onderwerp uit de luwte halen en erover spreken is de eerste stap naar gerechtigheid. Zo kunnen de volgende generaties  zich bewust worden van de gevolgen van asbest, en van hun rechten.

 

Programma

19u30 Filmvoorstelling Ademloos

21u00 Nagesprek met:

  • Daniel Lambo, regisseur van Ademloos.
  • Tublu Krishnendu Mukherjee, een Brits-Indische advocaat die de slachtoffers van de asbestindustrie verdedigt.
  • Bogdan Vanden Berghe, directeur 11.11.11
  • Thomas Vanderveken (vrt), moderator.

 

Waarom Ademloos?

Ondanks dat de risico's van asbest alom bekend waren, bleef de fabriek in Kymore open tot 2002. In veel landen en sectoren blijven bedrijven sociale en ecologische normen aan hun laars lappen. Een recent rapport van 11.11.11 toont bijvoorbeeld aan dat palmolieproductie blijft leiden tot ontbossing, landroof, mensonwaardige arbeidsomstandigheden en uitstoot van broeikasgassen. Daarnaast investeren Belgische banken vandaag nog steeds massaal in controversiële metaalmijnbouw.

Er bestaat een vrijblijvende VN-richtlijn voor maatschappelijk verantwoord ondernemen, maar een bindend verdrag is nodig. Middenveldorganisaties in het Zuiden waren de eersten die hiervoor pleitten. Ook heel wat van de 11.11.11-partners zetten zich hier actief voor in. Ondertussen is er in Europa een netwerk van middenveldorganisaties, waaronder 11.11.11, die pleiten voor een dergelijk verdrag. Toch is de Europese Unie geen voorstander, en de Verenigde Staten al helemaal niet. De weg naar een bindend verdrag is dus nog lang, maar wij zetten onze schouders eronder.

11.11.11 DOOR:

Deel dit artikel

       


Gerelateerde artikels