Belgische betrokkenheid bij landroof aangeklaagd

landroofLandroof of land grabbing is een recent fenomeen. Het ontstond door de groei van commerciële grondtransacties voor de productie van voedsel en biobrandstoffen. Steeds meer landbouwgrond en bos in ontwikkelingslanden worden immers opgekocht door internationale investeerders. Dat gaat dikwijls ten koste van de landrechten van de lokale bevolking en vormt zo een bedreiging voor de voedselzekerheid van miljoenen mensen.

Tussen 2000 en 2010 is door overheden ongeveer 203 miljoen hectare land in concessie gegeven aan grote bedrijven. Dit land wordt meestal 'gestolen' van lokale gemeenschappen. De conflicten hierrond zijn de laatste jaren enorm toegenomen.


Niet alleen verliezen de lokale boeren vaak hun hele inkomen, ook indirect krijgen de landen waar het meeste beslag gelegd wordt op grond het moeilijk om hun eigen bevolking van betaalbaar voedsel te voorzien. Daarnaast zijn er ook zware ecologische gevolgen. De industriële productiemethodes vereisen veel energie, zijn vaak chemisch en weinig duurzaam. Daardoor geraakt het ecosysteem in de war, met onder meer klimaatveranderingen als gevolg.

'De Wedloop om Land', een onlangs gepubliceerd rapport van o.a. Oxfam Solidariteit en 11.11.11 onthult het Belgische aandeel in die wereldwijde landroof. Drie Belgische bedrijven, SOCFIN, SIPEF en SIAT, hebben sinds 2000 voor meer dan 575.000 hectare huur- of concessiecontracten afgesloten, voornamelijk in Afrika. Daarnaast investeerden KBC, Landbouwkrediet, AXA, Rabobank enDeutsche Bank geld in fondsen die overal ter wereld grote lappen grond opkopen.

Nochtans keurden het Federale en het Vlaamse Parlement in 2011 een resolutie goed tegen landroof. Maar de strijd tegen die praktijken vraagt meer dan een principeverklaring. Daarom dringen we aan op dwingende en coherente maatregelen. Vooral het Europese beleid rond biobrandstoffen moet aangepakt worden. En er moeten ook maatregelen komen die investeringen verhinderen in bedrijven die betrokken zijn bij landroof.

"We dreigden alles te verliezen"

amin west-sumatraAmin, een boer uit West-Sumatra, ondervindt de desastreuse gevolgen van landroof. In Indonesië heeft de recente plantagewet de landrechten van inheemse volkeren uitgehold. De overheid krijgt het recht de gronden te verhuren zonder de lokale bevolking te raadplegen.
"Wij wonen hier al generaties lang. Het land is ons inkomen, onze woonst, ons verleden en onze toekomst. Vorig jaar hoorden we dat het districtshoofd ons land had verhuurd aan een palmoliebedrijf. Plots was onze grond eigendom van de staat. Ze dreigden ons op te sluiten als we ons zouden verzetten. Er werd ons vaag een job beloofd.
Op deze grond hebben we altijd onze eigen rijst, groenten en fruit geteeld. Ons hele inkomen ligt hier, maar de overheid stuurde het leger op ons af. Bij Sawit Watch (partner van 11.11.11) vertelden ze hoe we onze rechten kunnen verdedigen. We moeten dan wel met één stem spreken en de steun hebben van het dorpshoofd. We zijn niet alleen, veel dorpen worden hiermee geconfronteerd. We geven niet af, maar houden vast aan onze cultuur. We willen onze kinderen hier een toekomst geven."

Deel dit artikel