Bezoek Abbas aan Brussel- reactie 11.11.11

Mahmoud Abbas

Op 22 januari 2018 bezoekt de Palestijnse President Abbas Brussel. Het bezoek vindt plaats een week nadat het Palestijnse leiderschap dreigde de veiligheidssamenwerking met Israël op te zeggen en de Oslo-vredesakkoorden doodverklaarde. Tegelijk groeit het autoritaire karakter van het Palestijnse bestuur en komen de democratie en mensenrechten van de Palestijnen in het gedrang. De EU kan en moet hierin een belangrijke rol spelen.

De Palestijnse uitspraken komen er nadat de Amerikaanse President Trump begin december 2017 Jeruzalem erkende als hoofdstad van Israël. Abbas beschouwt – terecht- de Verenigde Staten niet langer als een geloofwaardige bemiddelaar in het Israëlisch-Palestijnse "vredesproces", dat al jaren stilligt.

Het bezoek komt er ook op een moment dat de Israëlische annexatie van Palestijns grondgebied exponentieel toeneemt. Het verzoeningsproces tussen de Palestijnse groepen Fatah en Hamas zit opnieuw in het slop en de humanitaire situatie in Gaza wordt met de dag dramatischer. Het VN-agentschap voor Palestijnse vluchtelingen (UNRWA) zit in financiële moeilijkheden nadat de VS 65 miljoen dollar aan Amerikaanse steun schrapten. Het Israëlische leger en Israëlische kolonisten schenden ondertussen op dagelijkse basis de mensenrechten van Palestijnen in de Westelijke Jordaanoever en Oost-Jeruzalem.

De leefsituatie van Palestijnse burgers en activisten wordt bovendien nog verergerd door het steeds autoritairdere bewind van de Palestijnse Autoriteit (PA). Slechts 34 % van de Palestijnen in de Westelijke Jordaanoever denken dat ze de PA straffeloos kunnen bekritiseren. De intimidatie en vervolging van activisten en journalisten bedreigt de vrijheid van meningsuiting. In de zomer van 2017 werd een draconische "cybercrime law" aangenomen, waardoor mensenrechtenverdedigers als Issa Amro en tal van websites het zwijgen werden opgelegd. Er is ook sprake van toenemend politiegeweld en geweld in Palestijnse detentiecentra.

Het groeiende autoritaire karakter van de PA laat zich ook voelen in de populariteit van Abbas: 70 % van de Palestijnse bevolking is ontevreden en wil zijn ontslag.

Wat kan de EU doen?

  • Het Israëlische bezettings- en annexatiebeleid en de voortdurende grootschalige Israëlische schendingen van het internationaal recht vormen duidelijk het grootste obstakel tot Palestijnse vrijheid en sociaaleconomische ontwikkeling.
    Europese lidstaten moeten daarom onmiddellijke stappen zetten om de handel met en investeringen in Israëlische nederzettingen te verbieden, en hun volledige steun verlenen aan de VN-database voor nederzettingenbedrijven. De EU moet Israël ook duidelijk maken dat er geen sprake kan zijn van een nieuwe EU-Israël Associatieraad.
  • Het Israëlische beleid in bezet Palestijns gebied ontslaat het Palestijns leiderschap niet van zijn eigen verplichtingen op het vlak van mensenrechten en democratie.
    De EU, die een EU-PA "Actieplan" heeft ontwikkeld, moet Abbas duidelijk maken dat de aanvallen op de vrijheid van meningsuiting onaanvaardbaar zijn. Het uitblijven van nieuwe vrije en eerlijke verkiezingen moet ze ook aankaarten.
  • Europese leiders kunnen Abbas ook aansporen om de Palestijnse verzoeningsgesprekken constructief verder te zetten, en om een einde te maken aan de reeks van bestraffingsmaatregelen in Gaza. Deze laatste maatregelen verergeren enkel de humanitaire situatie in Gaza, die al jaren dramatisch is door de illegale Israëlische blokkade.
  • Tot slot kunnen Europese lidstaten duidelijk maken dat de Palestijnse beslissing om de erkenning van Israël te bevriezen, moet worden teruggedraaid. Tegelijk kunnen Europese leiders een krachtig signaal sturen door ook zelf een Palestijnse staat te erkennen binnen de grenzen van 1967, met Oost-Jeruzalem als hoofdstad.

Deel dit artikel

       


Gerelateerde artikels