Blog van Julien, kinesitherapeut in Goma

Blog van Julien, kinesitherapeut in Goma
De crisis in Oost-Congo duurt voort en de situatie van de ontheemden blijft precair. Het urgentieteam van Handicap International werkt verder in Goma en in vier omliggende kampen. De organisatie spitst zich hierbij vooral toe op kinderen met handicaps of met ondervoeding en hun families.
Een overzicht van de activiteiten van Handicap International in Oost-Congo.



Maandag 15 december
De ploeg breidt uit met de komst van Papy, een verpleger die werkzaam is op het project van Handicap International in de strijd tegen de persoonsmijnen in Kisangani (oostelijke provincie in het gebied ten noorden van Kigu).  Papy zal bij ons zijn gedurende de maand december.

Blog van Julien, kinesitherapeut in Goma
Woensdag 10 december
Deze tekening werd ons geschonken door Conforte. Zij heeft de tekening gemaakt met hulp van het medisch personeel zodat ze beter de operatie begrijpt die ze gaat ondergaan.

Conforte Bolingo is 8 jaar oud. Zij komt van het kamp van Bulengo.  Het meisje heeft een slecht geconsolideerde breuk aan de bovenste ledematen. Conforte werd dus geopereerd op 27 november en nadien is zij teruggekeerd naar het kamp waar ze gevolgd wordt door de ploeg van Handicap International.

De eerste tekst (rechts) wil zeggen: 'Dank U Handicap International want jullie hebben veel financieel bijgedragen opdat ik valide zou kunnen zijn'.

De tweede tekst (onderaan, geschreven in spiegelschrift) wil zeggen: 'Ik heb vertrouwen in mijn hand die weldra terug opnieuw zal werken'.

Ik hield eraan deze tekening te delen met alle sympathisanten en donatoren die ons werk mogelijk maken. Dank U wel!


Maandag 8 december
Nog even vlug binnenspringen bij de lasser om te zien hoe het staat met onze bestelde ijzeren baren. De zon gaat al onder in Goma. Samen met Jean ga ik te voet terug vanaf het voedingscentrum waar we een zorgsessie hebben geleid in de late namiddag. De dag zit er op voor de Congolese staf. Voor mezelf en anderen expats gaat de dag verder op kantoor.

Blog van Julien, kinesitherapeut in Goma
Maandag 3 december
De delegatie van Handicap International in het défilé van 3 december
Ondanks de dringendheid van onze interventie leek het ons toch essentieel om iets speciaals te doen, zoals dat hoort, op deze 3 december, werelddag van personen met een handicap. Handicap International heeft dus deelgenomen aan deze manifestatie georganiseerd door een Congolese organisatie die zich bezighoudt met personen met handicap, PAPH.

We hebben een aantal personen uit de kampen waar we werken naar Goma laten komen. Een veertigtal kinderen begeleid door hun ouders zijn met ons meegestapt in de straten van de provinciale hoofdstad. Alle deelnemers waren herkenbaar, niet door hun handicap, maar door de glimlacht die hun gezichten verlichtte. Ik geloof dat deze dag een moment van vreugde en dankbaarheid betekent voor deze mensen met een handicap die leven in rudimentaire omstandigheden ten gevolge van de oorlog die in Kivu heerst.

Eén feit heeft mij bijzonder getroffen gedurende deze dag. Het is de reactie van de kleine Riziki.

Riziki is een klein meisje dat leed aan een motorische cerebrale handicap. Deze ziekte raakt de hersenen op het moment van de geboorte en zij heeft voornamelijk motorische problemen tot gevolg (onmogelijk om te stappen, geen controle over de bewegingen van het hoofd ?). De familie van Riziki is op de vlucht moeten slaan en heeft het dorp waarin zij woonde moeten verlaten omwille van de oorlog. Op die wijze zijn zij terechtgekomen in het kamp voor ontheemden met de naam Mugunga 2, op een twintigtal kilometer van Goma. Tijdens hun vlucht hebben de ouders de hulpstukken die het aan Riziki mogelijk moeten maken om zich zittende te houden en haar hoofd te controleren, moeten achterlaten.

Wanneer wij begonnen zijn met onze werkzaamheden in de kampen bij kinderen met een handicap, werd Riziki opgemerkt en onder de hoede van ons team geplaatst. Op die wijze kreeg zij aangepaste kinesitherapie. Maar gedurende het weekend van 29 november werd een zware koortsaanval jammer genoeg te veel voor dit kleine meisje van 5 jaar.

Op woensdag 3 december in de morgen, hebben de ouders van dit kind toch deelgenomen aan het défilé. We hebben aangedrongen dat zij gebruik zouden maken van de bus die wij voor die gelegenheid ter beschikking stelden en de ouders van Riziki hebben de dag doorgebracht in de défilé met de foto van hun dochtertje dicht bij hun hart. Op het einde van de dag zijn wij tussen de bussen doorgelopen om alle deelnemers te bedanken. Wanneer we aankwamen bij de bus voor Mugunga 2 hebben de ouders van Riziki ons teken gedaan, met een opgeheven duim, om hun vreugde en voldoening over hun deelname aan deze dag te uiten, een dag waaraan ook hun kleine meisje had moeten kunnen deelnemen.

Deel dit artikel