De Millenniumdoelstellingen: over de top?

un-building-frontVan 20 tot 22 september had er in New York een VN top plaats over de Millenniumdoelstellingen. Dat is geen nieuws. Op 11 september waren we in Gent met 15.000 op de wachtnacht. Het was een sterk politiek signaal. Onze politici weten nu alleszins hoe belangrijk we het verwezenlijken van de Millenniumdoelstellingen vinden, én dat ons geduld meer dan op is.

We toonden de beelden van Gent aan Europees president Van Rompuy, aan premier Leterme, aan minister van ontwikkelingssamenwerking Michel, aan minister van buitenlandse betrekkingen Van Ackere, en aan een aanatal partijvoorzitters.

We namen de videoboodschap ook mee naar New York. De spot werd getoond op het einde van de GCAP (global actions against poverty) demonstratie aan het Lincoln centre in Manhattan. Het filmpje kwam ook,  met de nodige uitleg, op de site van NGLS, de verbindingsdienst tussen de Verenigde Naties en de NGO's.

Maar bracht het ook wat op? Heeft de top tenminste voor een beetje vooruitgang gezorgd?

Afgemeten aan wat het had moeten zijn om in 2015 dicht bij de Millenniumdoelstellingen te eindigen was de top absoluut onvoldoende. De eindtekst is grotendeels een herbevestiging van vroegere engagementen, er kwamen weinig of geen extra politieke aankondigingen of toezeggingen. En nieuwe concrete maatregelen zitten er al helemaal niet in. Het speciaal initiatief van VN secretaris generaal Ban Ki Moon voor moeder- en kind gezondheid ging een beetje in die richting, met beloftes voor zowat 10 miljard $ per jaar in de komende jaren..Dit soort fondsen wordt echter te vaak gevuld met geld uit bestaande potjes. Of de beloftes worden helemaal niet ingelost. Geen reden genoeg op de top bij de successen in te delen

Toch is de top een politiek signaal, dat de MDG's voorlopig weer op de politieke agenda en op gang houdt. Je had hier tenslotte heel wat belangrijke staats- en regeringsleiders, en die hebben willens of niet hun 'MDG-lade' nog eens moeten opentrekken. VS president Obama kondigde er bijvoorbeeld een verandering van het VS ontwikkelingsbeleid aan. Wij vonden de Obama-speech niet indrukwekkend, maar onze VS collega's waren dolenthousiast

In de tekst zitten ook enkele belangrijke elementen die we in de opvolging kunnen gebruiken. Er wordt meer dan in 2005 gesproken over rechten. Ongelijkheid wordt meer erkend als een belangrijk element in het halen van de ontwikkelingsdoelstellingen. Gender komt meer aan bod. En de internationale vakbondskoepel ITUC is blij dat er in de tekst nu wel naar arbeid en sociale bescherming wordt verwezen. Ook al blijven de bewoordingen vaag, en moet je de tekst eigenlijk koppelen aan de concrete plannen van de internationale arbeidsorganisatie en goed beleid van landen en landengroepen. En met wat goede wil vind je nog een aantal aanknopingspunten die in de komende tijd in het politiek werk kunnen gebruikt worden.

Concluise: heel veel hangt af van de opvolging en de druk die wij en andere groepen op het beleid kunnen (blijven) zetten.

De Belgische delegatie maakte in New York een goede beurt. Vooral de speech van premier Leterme in het side event over de minst ontwikkelde landen (MOL) was sterk. België zegde er 400.000 euro toe voor het ondersteunen van de voorbereiding van de VN conferentie voor de MOL volgend jaar. De premier verdedigde bij elk van zijn interventies op de top de belasting op munttransacties (die hier ook voor ons de absolute prioriteit was). En minister Michel kreeg een grote rol in het side event over innoverende financiering van ontwikkeling waar de belasting op munttransacties ook al hét gespreksonderwerp was.

België op een VN top, met uitgesproken standpunten en concrete initiatieven: het is ooit anders geweest. Nu ook liefst nog thuis het huiswerk verder afmaken, en hopen dat de nieuwe regering even warm loopt voor de 'tobintaks' en de minst ontwikkelde landen.

De Europese Unie (In New York toch vertegenwoordigd door commissievoorzitter Barroso, EU-verantwoordelijke voor externe relaties Ashton, en commissaris voor ontwikkelingssamenwerking Piebalgs) speelde op de tweede rij. Dat was gedeeltelijk te wijten aan het feit dat er al voor de conferentie begon een akkoord was bereikt over de eindtekst. Er moest dus niet meer 'als EU' worden onderhandeld. Elke lidstaat kon daardoor zelf in de ronde tafels of de zij-evenementen van de top eigen prioriteiten en vorostellen in de kijker zetten.

U heeft het begrepen. Met één wachtnacht zijn de schapen niet op het droge. Ook in de komende jaren blijft het alle hens aan dek


Rudy De Meyer - 11.11.11-beleidsdienst.



Deel dit artikel