'Financiering van ontwikkeling': 11.11.11 verwacht van België en Europa een sterk engagement

sloppenwijk in India

Deze week beslissen de Europese ministers van Buitenlandse Zaken en Ontwikkelingssamenwerking over de standpunten die de Europese Unie zal innemen op de  'Financing for Development' top die doorgaat in juli in Addis Abeba, Ethiopië.

11.11.11 vraagt dat België het belang van ontwikkelingshulp en de nood aan democratischer internationale instellingen, waar de stem van de ontwikkelingslanden beter aan bod komt, onderstreept.

2 500 miljard dollar gezocht

Zonder toereikende, transparante en stabiele financiering wordt het moeilijk om de zeer ambitieuze Sustainable Development Goals te realiseren. Uit cijfers van de Verenigde Naties blijkt dat ontwikkelingslanden vandaag 2 500 miljard dollar per jaar tekort komen om de voorgestelde ontwikkelingsdoelen te financieren.

OESO-cijfers tonen dan weer aan dat de financieringskloof grotendeels gedicht zou kunnen worden met middelen afkomstig van de ontwikkelingslanden zelf. Een betere belastinginning, het stopzetten van schadelijke belastingvrijstellingen, een grondige aanpak van belastingontwijking en van de belastingparadijzen zou, volgens de OESO, meer dan 1 500 miljard dollar per jaar opbrengen.

In aanloop naar de top wordt dan ook vaak benadrukt dat ontwikkelingslanden hun belastinginkomsten moeten verhogen. Dat is een goede zaak maar dit mag er niet toe leiden dat we onze eigen verantwoordelijkheid afschuiven. Het gaat dan immers ook over correcte belastinginning op multinationals, op mijnbouwbedrijven en het opdoeken van belastingparadijzen.  Het verhogen van binnenlandse belastinginkomsten is slechts mogelijk als belastingontduiking en -ontwijking ook internationaal wordt aangepakt.

Ontwikkelingslanden moeten gehoord worden

Het internationale fiscale en economische beleid wordt vandaag in eerste instantie bepaald door de G20 en de OESO,  fora die slechts een kleine elite van landen vertegenwoordigen. Ook bij instellingen als het IMF en de Wereldbank, het Basel-comité voor banktoezicht, en de Financial Stability Board  zijn ontwikkelingslanden ondervertegenwoordigd. Om ontwikkelingslanden de nodige slagkracht te geven moeten zij meer betrokken worden bij het opstellen van internationale regelgeving.

Het Financing for Developmentproces is vrij recent. Het werd op de conferenties van Monterrey (2002) en Doha (2008) opgestart met de bedoeling om de stem van de VN, de internationale gemeenschap dus, in het economische en financiële beleid te versterken.  11.11.11 en andere ngo's vragen dan ook dat de Europese Unie in Addis Abeba de opwaardering van het bestaande 'VN-expertencomité inzake samenwerking in fiscale aangelegenheden'  tot een heus intergouvernementeel orgaan, op tafel legt. Een expertencommissie blijft immers minder zichtbaar en is minder dwingend dan een orgaan waar landen offciëel rond de tafel zitten.  'Onwillige naties' zullen beslissingen dan minder gemakkelijk naast zich neer kunnen leggen.

0,7

Terwijl de rijke landen de ontwikkelingslanden aan boord willen krijgen voor thema’s als duurzame ontwikkeling en de strijd tegen de klimaatverandering, is de bekommernis van ontwikkelingslanden vooral dat ze voldoende ondersteuning krijgen om deze uitdagingen te kunnen aangaan.

11.11.11 verwacht van de Europese Unie een sterk engagement rond hulp, zowel wat kwantiteit als kwaliteit betreft. Het is een illusie te denken dat ontwikkeling gerealiseerd kan worden zonder de inzet van internationale publieke middelen. Hulp blijft een onvervangbaar onderdeel in een steeds diverser financieringslandschap.

Er moet een duidelijk en bindend tijdspad worden afgesproken om minimaal 0,7% van het BNP voor officiële ontwikkelingshulp te reserveren, mét garanties dat enkel echte financiële inspanningen voor duurzame ontwikkeling als hulp wordt ingeschreven.

Belangrijk is ook dat concrete stappen worden gezet om innovatieve financieringsbronnen, zoals een financiële transactietaks (FTT), inkomsten uit de veiling van emissierechten en een taks op internationaal transport, aan te boren. Het spreekt voor zich dat deze middelen bovenop de hulpinspanningen komen.

Rijke landen hebben vanwege hun historische verantwoordelijkheid de plicht om ontwikkelingslanden te ondersteunen in hun strijd tegen de gevolgen van de klimaatverandering. Ook deze klimaatfinanciering moet bovenop de budgetten van ontwikkelingshulp komen.

Domino-effect

De conferentie in Addis Abeba maakt deel uit van een reeks internationale topontmoetingen die als dominosteentjes naast elkaar staan. De uitkomst in Addis Abeba zal bepalend zijn voor het welslagen van de top in september in New York die de Post-2015-Ontwikkelingsagenda moet vastleggen. De uitkomst van die top zal op zijn beurt bepalend zijn voor het welslagen van de daaropvolgende Klimaattop in Parijs in december 2015. We rekenen op België en Europa om de dominosteentjes in de juiste richting te doen vallen.

Bart Tierens

In september beslissen de wereldleiders over een nieuwe set ontwikkelingsdoelstellingen voor de komende vijftien jaar. 2015 wordt een kanteljaar. De hoogste tijd om aan onze politici duidelijk te maken dat we de ambities willen scherpstellen. Met de campagne action/2015 willen we hen laten zien dat we het menen.

Laat zien dat je ‘t meent

action2015 logoLaat zien dat je ’t meent en teken onze petitie. Zet een action/2015-tattoo op je lijf en upload er een foto van op www.action2015.be.

Of plaats een virtuele tattoo op jezelf of een politicus. Met jullie steunbetuigingen trekken we naar de politici. Hoe meer mensen, hoe krachtiger ons signaal.

Deel dit artikel