Het ene verhaal over honger is het andere niet






Deze OPINIE verscheen in DE MORGEN van 16/10/2013

Honger - en bij uitbreiding armoede - is vandaag in de eerste plaats te wijten aan een gebrekkige herverdeling van geld en voedsel", schrijft Bogdan Vanden Berghe, algemeen directeur van 11.11.11. Hij schrijft deze bijdrage in naam van de Coalitie tegen de honger.


coalitie tegen honger
Vandaag is het Wereldvoedseldag.
Meer dan dertig jaar geleden werd de dag in het leven geroepen naar aanleiding van de bekende hongercrisissen in de hoorn van Afrika. Zoveel jaar later blijft honger een belangrijk probleem in ontwikkelingslanden.
 
Het traditionele antwoord op de voedselkwestie is meer eten produceren. Dat doen we al decennia en het moet gezegd: met succes. Ondanks de stijging van de wereldbevolking hebben we vandaag per hoofd 17 procent meer eten dan veertig jaar geleden. Alleen helpt dit onvoldoende. Elke dag sterven er 24.000 mensen van de honger, terwijl er tegelijk 1,5 keer meer voedsel geproduceerd wordt dan nodig om de wereldbevolking te voeden.
 
In De Morgen van afgelopen maandag doet ggo-uitvinder en Belg Marc Van Montagu bijna lacherig over deze vaststelling. "Ontwikkelingsorganisaties mogen zeggen dat het hongerprobleem niet gerelateerd is aan een tekort aan voedsel, maar aan de toegankelijkheid. Volgens diezelfde redenering is er ook genoeg geld op de wereld, maar moet dat alleen gelijkmatiger worden verdeeld", zo zegt hij. Hierop volgt een pleidooi voor ggo's als antwoord op de honger.
 
Dat de 79-jarige Van Montagu zijn ggo-kind verdedigt is niet meer dan normaal, maar hij moet zijn argumenten wel juist kiezen. Is de hoofdmotivatie van bedrijven die ggo's ontwikkelen echt honger de wereld uithelpen? Of zou het kunnen dat dit verheven argument bedoeld is om critici de mond te snoeren? Van Montagu neemt het zomaar over en gebruikt hiermee dezelfde strategie die ggo-liefhebbers hun hevigste critici verwijten: angst aanjagen. Als je het niet met ons eens bent, ben je verantwoordelijk voor bijna 1 miljard hongerigen per jaar. Het kan tellen als dooddoener.
 

 

Voedselspeculatie

We moeten de mensen niet onnodig angst aanjagen. We moeten ze vooral juist informeren. Honger - en bij uitbreiding armoede - is vandaag in de eerste plaats te wijten aan een gebrekkige herverdeling van geld en voedsel.

Voorbeelden? Als wij in het Westen beslissen om een bepaald percentage biobrandstof in onze autotank te gieten, dan worden daar in het Zuiden landbouwgronden voor gebruikt. We produceren dan bij wijze van spreken voedsel, maar rijden het hier op. Wereldwijd leidt dat tot een schrijnend cijfer: met de grondstoffen die vandaag geteeld worden voor biobrandstof zou je 127 miljoen mensen kunnen voeden.
 
Een ander voorbeeld is voedselspeculatie. Alleen al in België is dit schrijnende deel van de financiële markten goed voor 4 miljard euro. Wereldwijd gaat het over veel grotere bedragen en die duwen de voedselprijzen omhoog. Niet zo erg voor ons, maar moordend voor mensen die 80 procent van hun inkomen aan voedsel moeten besteden. In 2008, toen investeerders massaal een alternatief zochten voor de ineenstortende markten en zo op de 'zekere' voedselmarkt uitkwamen, duwden de stijgende voedselprijzen 130 à 150 miljoen mensen in extreme armoede.
 
Technologie en productie zijn de bekende antwoorden in de strijd tegen honger. Maar ze zijn niet de enige remedie. Er zijn ook andere oorzaken van honger, zoals speculatie en biobrandstof, maar ook landroof of de klimaatverandering. Vaak zijn dit zaken waar de gewone burger en de Belgische politiek wél iets aan kunnen doen.
11.11.11 DOOR:

Deel dit artikel