Het lijk van Tshisekedi

Tshisekedi-campagne-2011-flickr

De politieke kaste in Congo verspilt tijd, energie en centen aan onderling gekonkelfoes. Ondertussen bloedt de Congolees.

Toen ik vorige maand in Kinshasa was, zag ik massaal wagens rondrijden met palmtakken op de motorkap. Hoewel eeuwige oppositieleider Etienne Tshisekedi op dat moment al enkele weken overleden was, bleek het een teken van rouw. Niet dat het allemaal fans zijn. In Congo is niets wat het lijkt. Sommigen palmtakken zijn er uit schrik voor Tshisekedi-aanhangers. Maar het zegt wel iets over zijn status, zelfs na zijn dood. Zozeer dat intussen zelfs zijn lichaam, dat zich nog steeds in Brussel bevindt, een macaber deel uitmaakt van de politieke machtsstrijd in Congo.

Een strijd waar u mogelijk over las in de krant vandaag over de aanstelling van een nieuwe regering van maar liefst 58 ministers. Het is een strijd om verkiezingen, om lokale macht (in 4 provincies werden de voorbije weken de gouverneurs afgezet) en het presidentschap. Economisch ligt het land ondertussen op apegapen en humanitair is de situatie erger dan ooit. In de Kasaï provincie is een lokaal conflict uitgegroeid tot een gruwelijke oorlog. Er vielen honderden, misschien duizenden doden. 1,7 miljoen mensen zijn op de vlucht en berichten van bloedbaden en massagraven zijn bijna dagelijkse kost. Een vergeten crisis. De internationale gemeenschap blijkt niet in staat voldoende middelen vrij te maken om aan de noden tegemoet te komen.

De dramatische situatie waarin het land zich bevindt komt voor een groot deel op conto van het (non)-beleid van Kabila. Maar ook de oppositie heeft boter op het hoofd. Zij slagen er niet in zich te verenigen en met een geloofwaardig toekomstproject te komen. Door onderlinge ruzies - en volgens de geruchten vele dikke enveloppen - heeft de presidentiële meerderheid hen handig uit elkaar gespeeld. Dat de oppositie hierdoor voor veel Congolezen geen legitimiteit meer heeft werd pijnlijk duidelijk toen bij een recente oproep om te betogen niemand kwam opdagen... Wat een verschil met de massale opkomst voor Tshisekedi op het eind van zijn leven. Het soort opkomst waar – hoewel vredevol – dreiging voor de machthebbers vanuit gaat.

De huidige leiders zijn dan ook als de dood dat de geest van Tshisekedi weer tot leven komt via massale protesten omwille van de malaise waarin het land zich bevindt. De terugkeer van zijn lichaam naar Kinsasha was gepland voor morgen (12/5), maar gaat niet door. Het regime doet er alles aan om de terugkeer onmogelijk te maken. Waarnemers vrezen intussen dat de verkiezingen (opnieuw) op de lange baan worden geschoven. Dat zou dramatisch zijn. De politieke klasse verspilt dan nog meer energie aan strijd, terwijl het land langzaam uit elkaar valt. De internationale gemeenschap mag Congo daarom niet uit het oog verliezen. De toekomst van het land en de regio staat op het spel. En dat zal het lijk van een oude oppositieleider alleen niet kunnen verhinderen.

Bogdan Vanden Berghe

11.11.11 DOOR:

DS-de-mening

Deze bijdrage verscheen eerder in DS Avond, de avond editie van De Standaard.

In de rubriek De Mening geeft elke week een andere gastschrijver 's avonds zijn mening over de actualiteit. Deze week is de gastauteur Bogdan Vanden Berghe, directeur van 11.11.11.

Deel dit artikel

       


Gerelateerde artikels