Klimaat: vergeet Vlaanderen de rest van de wereld?

De afgelopen weken was klimaat prominent aanwezig in Vlaanderen. Een klimaatresolutie werd gestemd die over alle partijen heen een signaal geeft aan de Vlaamse regering om haar klimaatbeleid op te krikken. De parlementsleden schuiven concrete Vlaamse initiatieven naar voor en richten zich ook tot de federale regering, bijvoorbeeld over de kernuitstap en de noodzakelijke afbouw van het gunstregime voor bedrijfswagens. De Vlaamse Regering organiseerde op haar beurt een Vlaamse Klimaat- en Energietop. Goede eerste stappen, maar 11.11.11 miste een internationale blik op het klimaatprobleem.

2030, dat is nu

Hoewel het afkloppen van de klimaatresolutie zonder meer een goede zaak is, blijft de vaststelling dat de Europese doelstellingen vandaag te weinig ambitieus zijn om de 1,5 °C te halen. Het Vlaams Parlement noemt de doelstelling om de uitstoot met 40% te verminderen tegen 2030 ambitieus en 'in lijn met de voortrekkersrol die door de EU steevast wordt opgenomen als het over klimaat en klimaatbeleid gaat'. Maar die ambitie is niet in lijn met het Akkoord van Parijs. Hetzelfde geldt voor het onderschrijven van de Europese doelstelling om 27% hernieuwbare energie te behalen tegen 2030.

Ook tijdens de Vlaamse klimaattop werd met geen woord gerept over de noodzakelijke verhoging van de Europese – en daarmee ook de Vlaamse – ambitie. De Vlaamse klimaattop keek bovendien vooral naar 2020, dat is al over vier jaar. Het is dringend tijd om verder te kijken dan dat. Om het met de woorden van Hans Bruyninckx, directeur van het Europees Milieuagentschap, te zeggen: "2030 en 2050, dat is nu". Beslissingen op de korte termijn moeten gevoed worden door een visie op lange termijn.

Internationale luik

11.11.11 betreurt dat zowel Vlaamse klimaattop als de klimaatresolutie er een louter Vlaamse blik op nahouden. Vlaanderen heeft ook een internationale verantwoordelijkheid. Zo belooft Vlaanderen amper 14,5 miljoen euro per jaar tot en met 2020 voor de klimaatuitdagingen van het Zuiden. Ruim onvoldoende voor een welvarende regio en een groot verschil met de bijdragen van buurlanden. De Vlaamse en Belgische miljoenen verbleken bij de Britse en Duitse miljarden. De resolutie gaat op vlak van internationale klimaatfinanciering niet verder dan de regering om een engagement te vragen. Ook de regering liet na tijdens de Vlaamse klimaattop de vraag te stellen wat Vlaanderen voor het Zuiden kan betekenen.

Vlaanderen neemt dus een duidelijke stap in de goede richting maar lijkt het er op dat het ondertussen vergeet een deel van de wereld te zijn en dat grote sprongen in de richting van een echte transitie voorlopig uitblijven. 11.11.11 hoopt dat de Vlaamse Regering de Vlaamse klimaattop niet als een eindpunt maar als een start ziet, waarbij de resolutie voedend werkt én het internationale luik wordt meegenomen. Dat betekent dat we van Vlaanderen niet alleen een verhoging van de eigen ambitie verwachten maar ook een ambitieuze houding op het Europese niveau en een jaarlijkse stijging van de internationale klimaatfinanciering.

Lien Vandamme
Beleidsmedewerker Klimaat en Natuurlijke Rijkdommen

Deel dit artikel