Mauritanië schaft dwangarbeid af

mauretanie-dwangarbeid

Onder grote druk van ngo’s en vakbonden heeft Mauritanië, het meest beruchte land op vlak van slavernij, onlangs het protocol van de Internationale Arbeidsorganisatie tegen dwangarbeid geratificeerd.

Internationale actie

Vorig jaar trok CLTM, de lokale vakbondspartner van onze lidorganisatie Wereldsolidariteit, aan de alarmbel. De Confédération Libre des Travailleurs de Mauritanie had vastgesteld dat Mauritaanse vrouwen steeds vaker “verhandeld” werden naar Saoedi-Arabië om er onder dwang te werken. Enkele van deze Mauritaanse vrouwen werden bovendien vastgehouden in de gevangenis. CLTM slaagde erin om deze vrouwen weer vrij te krijgen en riep de Mauritaanse overheid op om een einde te stellen aan deze barbaarse praktijken.

300.000 slaven

Naast de Mauritaanse vrouwen die in het Midden-Oosten dwangarbeid verrichten, werken nog eens 300.000 Mauritaniërs als slaven in eigen land. Het gaat om mensen die als herders, in de landbouw of als huishoudhulp werken en volledig afhankelijk zijn van hun werkgever. De vrouwen en meisjes onder hen zijn extra kwetsbaar.

Internationale druk werkt

Onder aanhoudende internationale druk sloot de overheid vier werkbureaus die betrokken waren bij de vrouwenhandel naar het Midden-Oosten. Ook het programma voor migrantenarbeid wordt herzien. Maar het werk zit er zeker nog niet op. Compensaties voor de slachtoffers zijn er niet en er zitten nog steeds anti-slavernij-activisten in de gevangenis.

Wereldwijd probleem

De ratificatie van het protocol is een belangrijke stap vooruit, maar om effectief een einde te stellen aan deze slavernij moet de Mauritaanse overheid het hoofd bieden aan machtige tegenwerking. Wereldwijd bestaat er nog veel verdoken dwangarbeid. Men schat dat 20 miljoen mensen dwangarbeid leveren, inclusief zij die in de mondiale toeleveringsketen van multinationals werken.

Kortom, er is nog werk aan de winkel.

Deel dit artikel