Meisjes wereldwijd veroordeeld tot armoede en discriminatie

PERSBERICHT

Plan-rapport ‘Because I am a Girl: the State of the World’s Girls 2007’ toont hallucinante situatie van meisjes wereldwijd

Brussel, 19 juni 2007

Meisjes krijgen het wereldwijd hard te verduren.  In theorie hebben ze dezelfde rechten als hun broers, maar in de praktijk valt daar helaas bitter weinig van te merken.  Deze discriminatie start zelfs vóór de geboorte.  Naar schatting 100 miljoen meisjes zijn ‘vermist’ door de groeiende praktijk van selectieve foeticide.  Deze discriminatie zet zich daarna door in elke fase van het leven: als peuter, als kind, als adolescent en als vrouw.  Het Plan-rapport ‘Because I am a Girl: the State of the World’s Girls 2007’ is het eerste in een reeks van jaarlijkse rapporten die zich zullen buigen over de rechten van meisjes.  U kunt het volledige rapport downloaden via www.plan-belgie.org (actualiteit).

De campagne van Plan om de situatie van meisjes wereldwijd te belichten, wordt gesteund door Graça Machel, mensenrechtenactiviste en echtgenote van Nelson Mandela.  Voor haar is het duidelijk: “Dit rapport toont aan dat onze mislukking om een rechtvaardige wereld te creëren, resulteert in de meest onaanvaardbare situaties.  Discriminatie op basis van geslacht is moreel onaanvaardbaar; economisch, politiek en sociaal ondraagbaar.  Zonder gender gelijkheid zal geen enkele milleniumdoelstelling worden gerealiseerd.  We kunnen niet langer wachten om tot de actie over te gaan.  Als we dat niet doen, veroordelen we miljoenen meisjes tot een leven getekend door armoede en miserie.”

Discriminatie vóór de geboorte

De wens naar een zoon is vaak zo groot dat meisjes nog voor de geboorte slachtoffer worden van discriminatie.  De stijgende praktijk van foeticide op vrouwelijke embryo’s in Zuid-Azië, West-Azië en China leidt ertoe dat op dit moment zo’n 100 miljoen meisjes niet geboren werden.  In China alleen al gaat het om zo’n 50 miljoen ‘vermiste’ meisjes.

Discriminatie gedurende de eerste jaren

Algemeen beschouwd zou het sterftecijfer bij jongens in de eerste levensjaren hoger moeten zijn dan bij meisjes.  Meisjes zijn biologisch gezien immers sterker dan jongens.  Ongelijke voeding en zorg tussen meisjes en jongens kan dit biologisch voordeel echter omkeren.  Dit gebeurt in grote delen van Zuid-Azië, maar ook in andere landen.  Zo stierven in Ecuador in 2001 tijdens het eerste levensjaar voor elke 132 meisjes ‘slechts’ 108 jongens.  Ondervoeding zorgt er tevens voor dat de fysische en psychische ontwikkeling van meisjes wordt geremd tov jongens, met alle gevolgen vandien in het verdere leven.

Het rapport toont tevens aan dat meisjes in vergelijking met jongens na de geboorte significant minder worden geregistreerd bij de burgerlijke stand.  Dit lijkt een louter administratief probleem, maar zonder geboortebewijs is het moeilijker, en vaak zelfs onmogelijk, om toegang te krijgen tot onderwijs en gezondheidszorg.  Zonder geboortebewijs kan men tevens niet beschermd worden tegen leeftijdsgebonden misbruiken (kinderarbeid, tienerhuwelijken,…) – men kan de juiste leeftijd van de persoon in kwestie immers niet vaststellen – en kan men later niet participeren aan de maatschappij (verkiezingen,…).  Opnieuw een duidelijk voorbeeld van de selectieve discriminatie waarmee meisjes worden geconfronteerd.

Discriminatie in het gezin

Het gezin is de plek waar kinderen veilig zouden moeten zijn.  Het is echter ook de plaats waar miljoenen kinderen, vooral meisjes, het slachtoffer zijn van geweld en misbruik, en de plek waar meisjes gesocialiseerd worden om te geloven dat ze minder rechten hebben dan hun broers.  In Zuid-Azië besteden meisjes gemiddeld 20 à 25 uur per week meer aan huishoudelijke activiteiten dan hun broers.  Daardoor blijft er weinig tot geen tijd over om naar school te gaan, waardoor meisjes sneller afhaken op school.  De vicieuze cirkel doet dan verder zijn werk.  Dezelfde dynamiek vinden we terug in Afrika bij families die omwille van de HIV/AIDS-pandemie geleid moeten worden door kinderen.  Ook daar moeten meisjes de verantwoordelijkheid opnemen, waardoor ze de school dienen te verlaten.

Familiaal geweld tov meisjes en vrouwen is wijdverspreid.  Studies schatten dat tussen de 20 en 50% van de meisjes en vrouwen geconfronteerd worden met een vorm van geweld door een familielid.  Meisjes worden vaak thuisgehouden om hen te beschermen.  Het is echter vaak deze ‘beschermende’ omgeving die er voor zorgt dat ze misbruikt en uitgebuit worden.

Discriminatie als adolescent

De sociale status van meisjes zorgt ervoor dat ze tijdens hun adolescentie het slachtoffer zijn van zeer specifieke schendingen van hun rechten.  Zo werden reeds een 140 miljoen vrouwen en meisjes het slachtoffer van genitale verminking.  Elk jaar komen er daar naar schatting zo’n 2 miljoen meisjes en vrouwen bij.  In West-Afrika is er een duidelijke trend om dit steeds op jongere leeftijd te doen.  Onderzoek van de Wereldgezondheidsorganisatie toont aan dat vrouwen die besneden zijn 31% meer kans hebben op een bevalling via keizersnede en 55% meer kans op een kind dat sterft voor, tijdens of onmiddellijk na de geboorte.

Naar schatting meer dan 100 miljoen minderjarige meisjes (soms zelfs niet ouder dan 12 jaar) zullen het volgende decennium gedwongen worden tot een vroegtijdig huwelijk.  Deze praktijk is het meest gangbaar in Zuid-Azië en Sub Sahara Afrika.  Deze meisjes hebben minder kans om naar school te gaan in vergelijking met hun mannelijke leeftijdsgenoten.  Daarnaast lopen ze een groter risico om slachtoffer te zijn van familiaal geweld.  Vroegtijdige huwelijken leiden vaak tot tienerzwangerschappen met alle gezondheidsrisico’s vandien.

Elke minuut sterft er een vrouw tijdens haar zwangerschap of tijdens de geboorte.  Zwangerschap is de grootste doodoorzaak bij meisjes tussen 15 en 19 jaar.  Vooral de jongste moeders zijn daarvan het slachtoffer.  Vaak gebeurt dit in de context van een vroegtijdig huwelijk.  Elk jaar sterven er zo’n 70.000 tienermeisjes omwille van zwangerschapsproblemen.  Meisjes tussen 15 en 19 jaar die zwanger zijn hebben een dubbel zo groot risico om te sterven tijdens de bevalling en/of zwangerschap.

Recente evolutie

De strijd inzake vrouwenrechten heeft ervoor gezorgd dat de situatie van meisjes en vrouwen de afgelopen decennia in het Noorden substantieel is verbeterd.  Miljoenen meisjes en vrouwen in het Zuiden blijven echter verstoken van deze positieve evolutie.  Plan België pleit dan ook voor bijkomende aandacht voor meisjes binnen ontwikkelingssamenwerking.  Zij worden immers dubbel gediscrimineerd: niet alleen omwille van hun leeftijd, maar tevens omwille van hun geslacht.

Het rapport ‘Because I am a Girl: State of the World’s Girls 2007’ (downloaden via www.plan-belgie.org) wil hiertoe een aanzet geven.  Het biedt een inzicht in de ruime problematiek en bevat tevens een uitgebreid luik met statistische informatie die bruikbaar is om het beleid vorm te geven.

 

Deel dit artikel