"Met 1,26 dollar per dag ben je nog steeds arm"

armoede mildoelen eindrapport

Armoedebestrijding is in de afgelopen jaren succesvol geweest, zeggen de Verenigde Naties in het eindrapport over de Millenniumdoelen. Critici stellen echter dat de VN de ontwikkelingsdiscussie reduceren tot getallen. "Met 1,26 dollar per dag ben je nog steeds arm."

In 2000 lanceerden de VN een van hun meest ambitieuze ontwikkelingsstrategieën om armoede te bestrijden. Bij de presentatie van het eindrapport over de Millenniumdoelen gisteren (maandag) in de Noorse hoofdstad Oslo, zei secretaris-generaal Ban Ki-moon van de VN dat "we na grondige en consistente vooruitgang weten dat extreme armoede in de volgende generatie uitgeroeid kan worden."

De VN claimen dat de armoede gehalveerd is. Het aantal mensen dat in extreme armoede leeft, is gedaald van 1,9 miljard in 1990 tot 836 miljoen in 2015. Het doel om de armoede in ontwikkelingslanden volledig uit te roeien, is gesteld voor 2030 en valt onder de Duurzame Ontwikkelingsdoelen (SDG's), de opvolgers van de MDG's na 2015.
1,26 dollar per dag

Burgerorganisaties zijn echter sceptisch over de claims. Jens Martens, directeur van Global Policy Forum, stelt dat de MDG's "geen succesverhaal zijn." Ze hebben het gesprek over ontwikkeling volgens hem gereduceerd tot een klein aantal kwantitatieve doelstellingen en streefcijfers, en niets veranderd aan basisvoorwaarden voor ontwikkeling. Het doel op het gebied van inkomensarmoede was zwak, zegt hij en de grens van 1,25 dollar per dag is volledig inadequaat. Iemand die moet leven van 1,26 dollar per dag, is nog steeds arm.
"Focussen op inkomensarmoede alleen is niet voldoende. Regeringen moeten het armoedeprobleem in al hun dimensies aanpakken."

De MDG's hebben ook geen rekening gehouden met het feit dat de consumptie- en productiepatronen van bevolking in de rijke landen – die een sterke impact hebben op de klimaatverandering en biodiversiteit - ernstige consequenties hebben voor het overleven en de levensomstandigheden van de bevolking in arme landen.
Martens noemt het daarom goed nieuws dat de SDG's een veel bredere visie op ontwikkeling als basis krijgen. De SDG's stellen niet alleen doelen voor de armen, maar ook voor de rijken, zegt hij.

Macht van bedrijven

Ben Philips, directeur Internationale Campagnes en Beleid bij ActionAid, zegt dat wereldleiders hun belofte om een einde te maken aan armoede niet kunnen inlossen zo lang de groeiende kloof tussen machtige rijken en de rest van de wereld niet wordt verkleind.

Een einde aan de armoede mag volgens hem niet gebaseerd zijn op rekensommetje waarbij een armoedegrens van 1,25 dollar wordt overschreden. Dat bedrag garandeert namelijk geen waardig leven voor iedereen. "Als mensen met honger naar bed gaan, geen schoon water, sanitaire voorzieningen, goed onderwijs en gezondheidszorg hebben, betekent het bereiken van een inkomensgrens niet het einde van armoede."
Overheden moeten volgens hem hun stem verheffen tegen grote bedrijven die zo machtig zijn geworden, dat ze zelf de enigen zijn die profiteren van de winsten dankzij wereldwijde wetgeving. Deze bedrijven hebben zoveel macht dat ze niet alleen profiteren van die bestaande regels, ze bepalen ze mede, zegt hij. Het goede nieuws is volgens Philips dat het bewustzijn hierover groeit.

Martens zegt dat uit de MDG's valt te leren dat ontwikkelingsdoelen alleen zinvol zijn als ze gekoppeld zijn aan duidelijk commitment van regeringen om de noodzakelijke middelen voor implementatie te verschaffen.
Om deze reden is de Conferentie over Financiering voor Ontwikkeling (FfD) volgende week in Addis Abeba van groot belang. Om het mislukken van deze conferentie te voorkomen, zegt hij, moeten alle regeringen accepteren dat ze een gezamenlijke, maar verschillende verantwoordelijkheid hebben als het gaat om implementatie van de SDG's. Hij pleit ook voor een intergouvernementeel belastingorgaan binnen de Verenigde Naties, om de samenwerking op het gebied van belastingen te versterken.

Genderongelijkheid

Het Millennium Development Goals Report 2015 constateert dat de pogingen in de afgelopen vijftien jaar om de acht millenniumdoelen te bereiken, grotendeels succesvol zijn geweest, met erkenning van de tekortkomingen die er nog zijn. Met doelgerichte interventies, gezonde strategieën, adequate financiering en politieke wil, kunnen zelfs de armsten vooruitkomen, concluderen de auteurs.

Een van de tekortkomingen die het rapport noemt, is de ongelijke verdeling van de vooruitgang tussen regio's en landen. Conflicten blijven daarnaast de grootste bedreiging voor de menselijke ontwikkeling. Door conflicten verscheurde landen kennen doorgaans de grootste armoede.

Ook is nog steeds sprake van genderongelijkheid als het gaat om de aanwezigheid van vrouwen in parlementen en het aantal meisjes dat naar school gaat. Vrouwen kampen verder met discriminatie op het werk, beperkte toegang tot economische diensten en beperkte participatie in private en publieke besluitvorming, staat in het rapport.

Deel dit artikel