Met drie brillen houden we de klimaattop van Durban in het vizier

Op 28 november verzamelen politici uit de hele wereld in Durban, Zuid-Afrika voor de zeventiende klimaattop. Zullen zij er dit jaar eindelijk in slagen tot een internationaal klimaatakkoord te komen waar iedereen beter van wordt? Duizenden leden van milieu- en sociale organisaties zullen hen op hun verantwoordelijkheid wijzen.


Durban WatchHeidi Delanghe, verantwoordelijke klimaat bij de Vlaamse Jeugdraad, Mathias Bienstman van BBL, beleidsmedewerker klimaat van de Bond Beter Leefmilieu en Sarah Lamote, beleidsmedewerker klimaat bij 11.11.11, houden voor u de vinger aan de pols.



Drie personen, drie meningen en drie verschillende invalshoeken. Dat is de opzet van deze blog: Durban Watch. Sarah kijkt vanuit een Noord-Zuidbril, Mathias vanuit een milieubril en Heidi vanuit de bril van de jongeren - zeg maar de bril van de toekomst - naar de gebeurtenissen in Durban. Waarom? Via de Noord-Zuidbril worden vooral de sociale gevolgen van de klimaatopwarming in kaart gebracht en focussen we op klimaatverandering als hét symbool van ongelijkheid en onrechtvaardigheid. De milieubril kijkt naar de gevolgen op mens en milieu van de klimaatverandering. Daarbij is de impact op biodiversiteit en natuurlijke rijkdommen van belang. De jongeren van vandaag beseffen dat de gevolgen van de klimaatverandering geen verre toekomstmuziek meer is en dat volgende generaties alleen maar harder getroffen worden als we vandaag niets doen. Dagelijks berichten de drie Durbanwatchers over de gevoerde debatten, praten met aanwezigen uit Noord en Zuid, en rakelen hoogtepunten, beste quotes en leukste anekdotes voor u op.

Manifesteer mee op 3 december


Catch 22

Wat mogen we verwachten van de klimaattop in Durban? Moeilijk te voorspellen. Iedereen weet intussen dat een internationaal klimaatakkoord met duidelijke afspraken hoogdringend is. Volgend jaar eindigt het Kyoto-protocol en tegen dan moet er een 'vervolgplan' klaar zijn. Als dat niet gebeurt, lopen we het risico na 2012 in een gat van tenminste 5 à 6 jaar te vallen waarin geen nieuwe acties worden ondernomen.

Anderzijds is het ook meer dan duidelijk dat het internationale klimaat op dit moment niet gunstig is om een bindend klimaatakkoord te bereiken. Europa worstelt met een economische crisis en wijst hogere reductiedoelstellingen af zonder een nieuw globaal akkoord. De VS willen zonder China geen verplichte reductienormen op zich nemen, China wil dit niet doen zonder de VS. Amerika en China kijken naar elkaar en wachten wie er het eerst met de ogen knippert. Door deze catch 22 lijkt het zeer moeilijk dat de klimaattop in Durban een totaalpakket van een eerlijk, ambitieus en bindend klimaatakkoord zal opleveren.


Politieke wil

Onze drie Durbanwatchers reizen in elk geval niet naar Durban voor wat geblaat zonder wol. Zij vertrekken voor niet minder dan een ecologisch, sociaal en rechtvaardig klimaatakkoord. Er is geen tijd te verliezen als we de planeet leefbaar willen houden voor de toekomstige generaties. Daarom moet een tweede verbintenisperiode komen van het Kyoto-protocol. Hoewel niet perfect, kan het protocol in onze ogen de onderhandelingen wel in leven houden. Het wordt daarom hoog tijd dat de politici van de geïndustrialiseerde landen hun verantwoordelijkheid opnemen. Europa moet zich engageren tot ambitieuze reductiedoelstellingen, ten minste 30%. Die is voor ons weliswaar slechts een opstap naar een nog ambitieuzere reductie, 40%. Te hoog gegrepen? Het is de enige mogelijkheid om de temperatuurstijging onder de 2°C te houden, zoals beloofd in Cancún.

Het mag duidelijk zijn dat wij grotendeels verantwoordelijk zijn voor de klimaatproblemen die zich voornamelijk in het Zuiden voordoen. Droogtes, overstromingen en onvoorspelbare seizoenen zijn geen uitzonderingen meer. Van de 300.000 klimaatdoden die er vandaag al elk jaar vallen, is 98% in het Zuiden te betreuren. Daarom is het niet meer dan logisch dat wij hen vergoeden voor de schade en hen de mogelijkheid geven op een duurzame manier te ontwikkelen. Wij moeten dringend voldoende middelen ter beschikking stellen van de armsten en de meest kwetsbare. Daarvoor zijn mogelijkheden genoeg, het vergt enkel politieke wil. Of, zoals Nicolas Stern, een Brits econoom becijferde zal het op lange termijn goedkoper zijn om de klimaaterandering te bestrijden dan ze te negeren. Kwestie van zij die geen argumenten willen zien bij de slachtoffers toch de ogen te openen.

Deel dit artikel