Microfinanciering verdient meer ondersteuning vanuit Belgische ontwikkelingssamenwerking

Afgelopen week stemde de Senaat een resolutie over microfinanciering op voorstel van CD&V-senatrice Sabine de Bethune. Hiermee besloot de Senaat een reflectieproces dat ingezet werd voor het Internationaal jaar van de Microkredieten in 2005 en vervolgd werd met het succesvol colloquium in de Senaat (2006) waarbij alle Belgische actoren en praktijkdeskundigen uit Zuid en Noord aan bod kwamen.
Het belang van microfinanciering werd nog maar eens bewezen met de Nobelprijs voor de Vrede (2006) voor professor Yunus, pionier van het microkrediet zoals die vandaag wereldwijd wordt toegepast na zijn baanbrekend werk in Bangladesh met de Grameen Bank. Ook het Wereld Sociaal Forum (2007) dat opkwam voor waardig werk bevestigt dus impliciet het belang van microfinanciering als hefboom opdat de armsten zelf een economische activiteit kunnen ontwikkelen. Sabine de Bethune wil microfinanciering een meer prominente plaats geven in de Belgische ontwikkelingssamenwerking, zowel via de overheidsactoren DGOS, BTC en BIO NV, als de private actoren en de erkende ngo’s (Trias, SOS Faim, Aquadev en Louvain Développement). Ze betreurt dat we al jaren een stand-still kennen. De middelen zijn beperkt en België heeft zich teruggetrokken uit een consortium van donoren (CGAP).
De senaatsresolutie schept de basis voor een vernieuwde visie en beleid. Vier belangrijke richtsnoeren voor de Belgische ontwikkelingssamenwerking zijn:

  • Bijzondere aandacht dient te gaan naar de uitbouw van microfinanciering op het platteland om ze duurzaam en rendabel te maken want daar leven de armsten. Men mag zich dus niet enkel concentreren op de steden die vaak al wordt bediend door de private sector, of waar al verschillende microfinancieringsinstellingen actief zijn; Wegens beperkte middelen moeten we het beleid geografisch concentreren. Afrika en in het bijzonder de regio van de Grote Meren zijn witte vlekken. Zo moet microfinanciering deel uitmaken van het Belgische programma ter ondersteuning
    van de wederopbouw in RDCogo. De Congolezen willen vooruit door te ondernemen.
    Microkredieten geeft hen de hefbomen.
  • We moeten meer inspanningen doen voor de capaciteitsopbouw van microfinancieringsinstellingen in het Zuiden, alsook in het kader van ‘goed bestuur’ bijstand geven aan overheden van ontwikkelingsbeleid om een regulerend kader en een economisch beleid te ontwikkelen dat rechtszekerheid biedt aan de microfinancieringssector.
  • Om meer kapitaal te mobiliseren voor fondsen die investeren in microfinancieringsinstellingen via leningen en kapitaalparticipaties diende Sabine de Bethune ook een wetsvoorstel (ref.3-1649) in om een belastingsvermindering van 5% toe te kennen aan particulieren die aandelen kopen van ontwikkelingsfondsen zoals Incofin en Alterfin. Nu al is deze belastingsvermindering van kracht voor het
    Participatiefonds en het Kringloopfonds.

Microfinanciering is een krachtige hefboom in de strijd tegen de armoede. Afrika zal de Millenniumdoelstellingen niet met hulp alleen kunnen bereiken, ook economische ontwikkeling zal nodig zijn met de steun van vele kleine ondernemers. Vier miljard mensen zijn vandaag nog altijd uitgesloten van het regulier banksysteem. Armen hebben geen toegang tot financiële diensten. Via kredieten kunnen ze kleinschalige
economische activiteiten uitbouwen om hun inkomen te verhogen en zich te beschermen tegen risico’s. Microfinanciering is een bijzonder ontwikkelingsinstrument omdat ze het pad van de hulpafhankelijkheid verlaat en de armen de kansen geeft om zelf te ondernemen.

geen organisatie

Deel dit artikel