Palestijnse families tussen hoop en angst

palestine-israel-il-e-02549De Israëlische overheid schortte het familiebezoek aan gedetineerden tussen maart en mei 2012 op na hongerstaking van Palestijnse gevangenen. Voor de duizenden Palestijnse families betekende dit een periode van grote bezorgdheid en angst over het lot van hun familieleden in de gevangenissen.

Duizenden Palestijnse families in de Westelijke Jordaanoever hebben familieleden in Israëlische gevangenissen. Ook zonder het tijdelijke verbod op contact is erg moeilijk om directe contacten te onderhouden tussen de gedetineerden en hun families.

Het Internationale Rode Kruis ondersteunt al 45 jaar Palestijnen die hun familieleden in de gevangenissen willen bezoeken. Het Rode Kruis vraagt toelatingen aan en regelt transport van en naar de detentiecentra. Medewerkers van het Rode Kruis brengen ook mondelinge boodschappen en Rode Kruisberichten over om het contact tussen de familieleden te vergemakkelijken.

 

Administratieve aanhouding

"Mijn echtgenoot Wafi is al enkele jaren administratief aangehouden, maar er is ons nooit verteld waarom", vertelt Nazmieh. "We hopen dat zijn zaak gauw voor de rechtbank komt, zodat we toch de reden te weten komen." Sinds de aanhouding van haar man moet Nazmieh het alleen zien te redden met haar zes kinderen.

Nazmieh en haar twee dochters Bisan (16) en Ansam (10) zijn de enige familieleden die toegang krijgen om Wafi te bezoeken in de gevangenis. Veel familieleden krijgen geen toegang tot de gevangenis omwille van de veiligheidsregels. Zo mogen mannen tussen 16 en 35 slechts een keer per half jaar of jaar op bezoek.

palestine-israel-il-e-02546

Vandaag stappen Nazmieh, Bisan en Ansam om 7 uur 's morgens op de bus, samen met nog 150 andere Palestijnen, om Wafi te bezoeken. Na een lange rit en een grondige veiligheidscontrole kunnen Nazmieh en haar dochters met Wafi spreken, achter glas en via een telefoon. Het bezoek duurt 45 minuten. "Elke keer mijn dochters hun vader zien, moeten ze huilen. Het bezoek is elke keer weer een zware psychologische beproeving", zegt Nazmieh.

 

Familienieuwtjes

Rode Kruismedewerker Younis Daragmeh helpt Nazmieh, Bisan en Ansam bij de veiligheidspost tussen de Westelijke Jordaanoever en Israël. Elke maand helpt het Rode Kruis 9.500 mensen tijdens hun bezoekaan familie in Israëlische detentiecentra. Ook bezoekt de organisatie regelmatig de gevangenen om hun levensomstandigheden in de gaten te houden. Tijdens de hongerstaking van een aantal Palestijnse gedetineerden, hield het Rode Kruis de gezondheidssituatie in de gaten en onderhield het nauwe contacten met de familieleden.

Wanneer Nazmieh de gevangenis weer verlaten heeft, glimlacht ze. Ze vertelt dat haar man erg blij was haar en zijn dochters te zien. Tijdens het bezoek bracht Nazmieh nieuwtjes over de andere familieleden die geen toelating krijgen om Wafi te zien. "Ik heb drie dochters van huwbare leeftijd, maar ik weet niet hoe ik dit moet aanpakken", vertelt ze. "Ik heb mijn echtgenoots advies en steun nodig."

foto's: ICRC
Rode Kruis-Vlaanderen DOOR:

Deel dit artikel