"Politici moeten weten dat we wakker liggen van de wereld waarin onze kinderen opgroeien"

Greet (rechts) met een vriendin op de klimaatmars

Met 75.000 waren ze, de betogers tijdens de historische klimaatmars op zondag 2 december. Onder hen ook heel wat sympathisanten en vrijwilligers van 11.11.11. We interviewden Jan Van Criekinge uit Schaarbeek en Greet Van Cauwenberge uit Hoegaarden.

Jan is al meer dan 30 jaar vrijwilliger en nam al aan verschillende burgerprotesten deel. Voor Greet was de voorbije klimaatmars haar eerste. Hoe hebben zij de mars ervaren en wat hopen ze dat de toekomst brengt? Een ding is duidelijk: onze politici mogen de eisen van zo'n massale beweging simpelweg niet negeren. 

Waar zet jij je als 11.vrijwilliger vooral voor in?

Jan: Ik heb me jarenlang ingezet als medecoördinator van het 11.11.11-comité van Rotselaar. Momenteel probeer ik in Schaarbeek 11.11.11 sterker aanwezig te laten zijn. Mijn interesse gaat vooral uit naar Afrika, helaas nog altijd een miskend en ondergewaardeerd continent.
Greet: Ik ben voorzitter van 11.11.11 Hoegaarden. Met ons bestuur zoeken we manieren om het campagnethema bekend te maken. Zo hebben we dit jaar meegewerkt aan het Afrika Filmfestival in Hoegaarden en het migratiethema gekoppeld aan de herdenkingsactiviteiten van WO I met een Walk for Peace.

Jan op een rouwstoet voor bootvluchtelingen

Hoe ben je op de klimaatmars beland?

Greet: Eerst zijn we naar Tienen gefietst en vandaar met de trein naar Brussel gespoord. We waren daar samen met een delegatie van jeugdhuis Paenhuys, leden van het Hoegaards Strijderskoor en andere sympathisanten. Maar we waren duidelijk niet de enigen op het perron richting Brussel.
Jan: Pas relatief laat hoorde ik van de klimaatmars in Brussel, maar ik was meteen overtuigd van de noodzaak, zeker nu met de COP24 in Katowice. Meer dan ooit is het van belang dat het middenveld de druk op de politici opvoert om het Klimaatakkoord van Parijs uit 2015 in concrete beleidsdaden om te zetten. België toont zich momenteel niet bepaald een voortrekker ... 

Voelde je je gesterkt door de overweldigende opkomst?

Jan: Van bij de aanvang was het duidelijk dat er een massale opkomst was, veel groter dan ik had verwacht. Dat deed inderdaad deugd. Het herinnerde me bij momenten zelfs aan de grote antirakettenbetogingen van de jaren tachtig waaraan ik als student deelnam.
Greet: Zoveel mensen samen in een serene sfeer, jong en oud, kinderen, ouders en grootouders, dat voelde goed. 

Voor wie het water aan de lippen staat om te  overleven, lijken klimaatdoelstellingen misschien  een luxeprobleem, maar het omgekeerde is waar: de meest kwetsbaren zullen de gevolgen het eerst voelen.

Welke slogan gebruikte je zelf tijdens de mars of welke zal je het meeste bijblijven?

Greet: 'There is no planet B' en 'On est plus chaud, plus chaud que le climat!'.
Jan: Zelf liep ik mee met de vlaggen van de 11-delegatie. De meest kernachtige slogan vond ik ook 'There is no planet B'. Overigens ben ik het eens met de uitspraak van Dirk Holemans van denktank Oikos in Knack dat "de transitie naar een duurzame samenleving sociaal zal zijn of niet zal zijn". Het protest van de gele hesjes bewijst het belang van een breed gedragen maatschappelijke beweging. Voor wie het water aan de lippen staat om dagelijks te kunnen overleven, lijken klimaatdoelstellingen misschien veraf en een luxeprobleem, maar het omgekeerdeis waar: de meest kwetsbaren zullen de gevolgen het eerst voelen. 

Heeft de klimaatverandering je altijd al beziggehouden?

Greet: De eerste officiële activiteit van de GROS (gemeentelijke raad voor ontwikkelingssamenwerking, n.v.d.r.) was het bijeenbrengen van de Hoegaardiers op het gemeenteplein voor de opname van een clip voor 'Sing for the climate'. Maar ook in mijn vorige jobs was ik bezig met de thema's duurzaamheid, milieu en mobiliteit.
Jan: In diverse Afrikaanse landen heb ik met eigen ogen vastgesteld wat klimaatverandering betekent. De landen die zelf het minst bijdragen aan de CO2-uitstoot, worden des te harder geconfronteerd met de gevolgen ervan: van overstromingen tot extreme droogte. Ook besef ik dat we de volgende generaties nog veel onheil kunnen besparen als we nu drastische maatregelen nemen, die technisch gesproken perfect haalbaar zijn, maar politiek en economisch toch zo moeilijk liggen. 

Nam je ook deel aan de vorige klimaatmars of andere initiatieven gerelateerd aan klimaat?

Jan: In november 2015 zou ik mee met de trein naar Parijs gaan voor de geplande grote Europese klimaatmars, maar door de terreuraanslagen mocht die niet doorgaan. Een kleinere mars in Brussel kon ook al niet plaatsvinden. Uiteindelijk zijn we dan op het strand van Oostende beland om een krachtig signaal te geven. Al maakte dat op onze politici duidelijk weinig indruk ...
Greet: Mijn eerste grote actie rond klimaat was dus de organisatie van 'Sing for the climate', in de hoedanigheid als voorzitter van GROS Hoegaarden. Aan de vorige klimaatmarsen kon ik door omstandigheden niet deelnemen. 

Onze politici moeten zich bewust worden van het feit dat we wel degelijk wakker liggen van de wereld waarin de toekomstige generaties zullen opgroeien.

Doe je zelf ook iets om je ecologische voetafdruk te verkleinen?

Jan: Dat probeer ik toch al jaren. Zo heb ik al 8 jaar geen auto meer. Voor afstanden van minder dan 1.500 km kies ik bewust voor de trein. Door mijn verhuizing naar Brussel heb ik mijn energie-uitgaven met bijna de helft kunnen reduceren. Mijn vleesconsumptie beperk ik tot maximaal 2 keer per week. Afval tracht ik tot een minimum te beperken en verder zorgvuldig te sorteren en te recycleren. Dit is helemaal niet spectaculair en ik besef dat er nog veel meer zou moeten gebeuren om de noodzakelijke duurzame transitie te realiseren, maar het is een eerste stap.
Greet: We zijn lid van een voedselteam, eten zoveel mogelijk seizoensgebonden, gaan naar de Wereldwinkel, eten veel minder vlees dan vroeger, alle hout in en rond ons huis is FSC-hout, we hebben zonnepanelen, recupereren regenwater, drinken kraantjeswater, gebruiken herbruikbare stoffen zakjes in de winkel ... 

Wat hoop je dat de voorbije mars teweeg zal brengen?

Jan: Je zou nu toch mogen verwachten dat onze politici eindelijk de al eerder overeengekomen maatregelen in concreet beleid omzetten. Helaas blijkt uit de realiteit van de voorbije dagen in Katowice dat de Belgische delegatie veeleer op de rem gaat staan dan dat ze de zaken echt vooruit helpt.
Greet: Dat politici inzien dat ze niet zomaar akkoorden kunnen ondertekenen, maar ze er ook naar moeten handelen. En dat ze zich bewust moeten worden van het feit dat we wel degelijk wakker liggen van de wereld waarin de toekomstige generaties zullen opgroeien. 

We moeten mee nadenken over hoe we de mensen sterker kunnen maken om op een duurzame manier met de gevolgen van klimaatverandering om te gaan.

Vind je dat 11.11.11 zich als koepel van de noord-zuidbeweging nog meer voor het klimaat moet inzetten?

Jan: Na de klimaatcampagne van enkele jaren geleden is het klimaatthema natuurlijk nooit meer helemaal verdwenen uit het beleids- en lobbywerk van 11.11.11. Maar het mag altijd meer zijn. De landen in het Zuiden, vooral dan in Afrika en de eilandstaten, zullen met de gevolgen van de klimaatverandering veel scherper worden geconfronteerd dan de geïndustrialiseerde wereld, terwijl ze er nauwelijks verantwoordelijkheid voor dragen. Dat onrecht blijvend onder de aandacht brengen en naar concrete oplossingen zoeken, lijkt me een essentiële opdracht voor 11.11.11.
Greet: Ja, want beslissingen hier in het noorden hebben een impact op mensen en leefmilieus in het Zuiden. We zullen ook meer en meer geconfronteerd worden met klimaatvluchtelingen die we op een menswaardige manier moeten kunnen opvangen. We moeten mee nadenken over hoe we de mensen sterker kunnen maken om op een duurzame manier met de gevolgen van klimaatverandering om te gaan.

Deel dit artikel

       


Gerelateerde artikels