Wereldbank blijft volop investeren in steenkool in Azië

Wereldbank blijft volop investeren in steenkool in Azië

Uit een rapport van 11.11.11, en enkele internationale Ngo’s, blijkt dat de Wereldbankgroep nog steeds volop de expansie van de steenkoolsector en steenkoolcentrales in Azië financiert. Dit ondanks het feit dat de Wereldbank in 2013 zelf een moratorium op steenkoolprojecten afkondigde. Bovendien blijkt dat deze projecten regelmatig gepaard gaan met ernstige mensenrechtenschendingen.

Vandaag lanceert 11.11.11, samen met enkele andere internationale Ngo’s (Inclusive Development International, Bank Information Center, Accountability Counsel en Urgewald) de eerste resultaten van een onderzoek naar tot nu toe geheim gehouden projecten van de Wereldbankgroep. 

De rapporten worden publiek gemaakt in het kader van de jaarvergadering van het Internationaal Muntfonds en de Wereldbank die deze week in Washington plaats heeft. 

Wereldbank vergeet zijn eigen moratorium op steenkool 

De resultaten van het onderzoek zijn ontluisterend: Uit de rapporten blijkt dat de Wereldbankgroep nog volop de expansie van de steenkoolsector en steenkoolcentrales in Azië financiert. Dit ondanks het feit dat de Wereldbank in 2013 zelf een moratorium op steenkoolprojecten afkondigde.

Het onderzoek leert bovendien dat deze projecten regelmatig gepaard gaan met ernstige mensenrechtenschendingen die in eerste instantie de armsten in het Zuiden treffen.

Jim Yong Kim, voorzitter van de Wereldbankgroep, deed nochtans eerder sterke uitspraken over de gevaren die verdere investeringen in steenkool inhouden. In het kader van de klimaatopwarming zei hij hieromtrent: “If Asia implements the coal-based plans right now, I think we are finished”.

Toch blijft de Wereldbank steenkool- en andere projecten financieren die een nefaste invloed hebben op oa het milieu, op onze CO2 uitstoot en op de klimaatverandering.

De Wereldbank wast zijn handen in onschuld

Het geld wordt gekanaliseerd via een ingewikkeld kluwen van investeringen in commerciële banken, private equity funds, verzekeringsfirma’s en andere financiële tussenschakels. Informatie hieromtrent wordt geheim gehouden voor het publiek en is niet of nauwelijks terug te vinden op de Wereldbankwebsite.

Het gaat meer bepaald over investeringen van de International Finance Corporation (IFC, de privé-arm van de Wereldbankgroep) die voor het overgrote deel via allerhande financiële tussenschakels -  in het jargon de “Financial Intermediaries” (FI) - verlopen. 

Dergelijke projecten kenden de laatste jaren een spectaculaire groei. Ze maken ondertussen 52% uit van de langetermijninvesteringen van het IFC. Tussen 2011 en 2015 werd op die manier meer dan 40 miljard dollar gekanaliseerd. 

Op deze manier besteedt het IFC haar investeringen in ontwikkelingsprojecten uit aan derden, maar oefent hier geen of een erg gebrekkige controle over uit. Zij schuiven, in geval van problemen, alle verantwoordelijkheid door naar deze financiële intermediairen en wassen hun handen in onschuld. Het IFC werd nochtans de voorbije jaren vanuit diverse hoeken geattendeerd op mogelijke risico's in dit verband.

De Compliance Advisory Ombudsman, het onafhankelijk klachtenmechanisme binnen het IFC , kwam in 2013 met een zeer negatieve beoordeling van de IFC-leningen aan de financiële sector.  

In “The suffering of Others”, een gezamenlijk rapport van enkele Ngo’s uit 2015,  werd reeds gewezen op desastreuse impact van enkele door IFC indirect gefinancierde projecten in Cambodia, Laos, India en Guatemala.

Desondanks bleef het IFC grotendeels weigeren haar projecten in onderaanneming publiek te maken. Een boer die van zijn land gezet wordt door één of andere investeerder kan dus nooit te weten komen of het al dan niet een Wereldbankproject betreft. Die boer kan dus ook nooit klacht indienen of beroep aantekenen bij de Wereldbank of het IFC. En uiteraard is niemand in staat om na te gaan of die projecten aan de eigen Wereldbanknormen voldoen.

gloria capitanOp 1 juli 2016 werd Gloria Capitan op straat doodgeschoten. Gloria was een milieu-activiste in de provincie Bataan, Centraal-Luzon. Ze verzette zich tegen een plaatselijke steenkoolcentrale en steenkoolopslag, een project dat onrechtstreeks werd gesteund door IFC.

De groep waar ze voorzitster van was, maakt deel uit van 11.11.11-partner PMCJ, Philippine Movement on Climate Justice.

Onderzoek legt geheime projecten bloot 

De reactie van het IFC en van een aantal executive directors was teleurstellend. Onze eerste bevindingen werden afgedaan als sporadische gebeurtenissen. Daarom besloot een groep van Ngo’s uit verschillende landen om dit verder uit te spitten en het nodige geld in te zamelen om verder onderzoek te financieren. 11.11.11 was hier één van.

Inclusive Development International, één van de partners in dit dossier, deed onderzoek naar de projecten die direct of indirect door het IFC worden ondersteund. Een moeilijke en tijdsverslindende taak. Uiterst schokkend was dat heel wat informatie over de door IFC gesteunde financiële tussenschakels en sub-projecten kon worden teruggevonden in (zeer) dure commerciële databases zoals Thomson Reuters/ Thomson One. De kostprijs hiervan om schommelt om en bij de € 17.000 op jaarbasis. 

IFC financierde onrechtstreeks minstens 41 steenkoolprojecten sinds het moratorium van kracht werd. Die 41 projecten zijn goed voor een capaciteit van minstens 56.000 Megawatt. Dat is meer dan de gezamelijke steenkoolcapaciteit van gans Duitsland.

Via veldonderzoeken in Azië, Afrika en Latijns-Amerika kregen we een zicht op de desastreuse gevolgen van de door de Wereldbankgroep gefinancierde projecten.

Wordt vervolgd

In de loop van de komende 6 maanden worden in een serie onderzoeksrapporten ”Outsourcing Development, Lifting the Veil on the IFC’s Harmful Private-Sector Lending” de resultaten van het onderzoek publiek gemaakt.  Er zullen 91 projecten bloot gelegd worden die het IFC via allerlei achterdeurtjes financiert.

Het is duidelijk dat de problemen systemisch zijn en dat we enkel het tipje van de ijsberg hebben gelicht.

Door beperkte financiële middelen kon slechts een klein deel van de zeer omvangrijke portefeuille van het IFC onderzocht worden. Maar de resultaten zijn schokkend. Het werd ook duidelijk dat de problemen systemisch zijn en dat we waarschijnlijk enkel het tipje van de ijsberg hebben gelicht.

Vandaag verschijnt het eerste deel in deze serie “Disaster for Us and the Planet”: How the IFC is Funding a Coal Boom. Hieruit leren we oa hoe de IFC via financiële tussenschakels minstens 41 steenkoolprojecten financierde sinds het moratorium van kracht werd. Die 41 projecten zijn goed voor een capaciteit van minstens 56.000 Megawatt. Dat is meer dan de gezamelijke steenkoolcapaciteit van gans Duitsland.  Een overzicht van al de projecten kan je hier raadplegen.

 

 

Walk your Talk: Over het energiebeleid van de Wereldbank

Meer informatie over de rol, plaats en de moeilijkheden rond IFC vind je ook in twee recente 11.dossiers 

België moet duidelijke visie en actieplan ontwikkelen

De problemen zijn zo ernstig dat België als een belangrijke aandeelhouder en leider van zijn kiesgroep hierin dringend actie moet ondernemen.

11.11.11 legde vorige rapporten en problemen reeds verschillende keren op de tafel van de Ministers van Financiën (bevoegd voor de Wereldbank) en Ontwikkelingssamenwerking, de administratie van de betrokken departmenten en de Belgische (en Europese) bewindvoerder.

De problemen zijn zo ernstig dat België als een belangrijke aandeelhouder en leider van zijn kiesgroep hierin dringend actie moet ondernemen.

Dit met de vraag te komen tot een duidelijk actieplan om deze situatie aan te pakken en tegelijkertijd een duidelijke visie te ontwikkelen omtrent de richting waarin IFC moet evolueren en wat haar rol moet zijn binnen het ontwikkelingsproces.

Dergelijk actieplan werd tot op heden nog niet bekend gemaakt. We hopen dat deze reeks dossiers een wake-up call zijn voor de overheid. 

Pol Vandevoort

11.11.11 DOOR:

Deel dit artikel

       


Gerelateerde artikels