Zonder voldoende voedsel is er geen vrede

De Duurzame Ontwikkelingsdoelstellingen (SDG's) willen tegen 2030 een einde maken aan honger

Na jaren van verbetering, stijgt de honger wereldwijd weer. Het aantal conflicten in de wereld is een van de belangrijkste oorzaken.

"Aan conflicten gerelateerde honger is een van de meest zichtbare manifestaties van menselijk lijden door oorlog. Dit lijden is te voorkomen en daardoor extra tragisch", zei Mark Green van het Amerikaanse ontwikkelingsagentschap USAID deze week op de bijeenkomst 'Breaking the Cycle Between Conflict and Hunger', in de marge van de 73ste vergadering van de Verenigde Naties in New York.

Volgens het rapport State of Food Security and Nutrition in the World 2018, groeide het aantal mensen met honger van 804 miljoen in 2016 naar 820 miljoen in 2017. Een stijging die al bijna tien jaar niet meer was voorgekomen.

Het Global Report on Food Crises stelt dat bijna 124 miljoen mensen in 51 landen vorig jaar te maken hadden met crisissituaties op het gebied van voedselvoorziening, 11 miljoen meer dan in het jaar daarvoor. Conflicten werden aangewezen als de belangrijkste oorzaak in 60 procent van die gevallen.

Veiligheid

Het rapport voorspelt dat conflicten en onveiligheid voedselcrises in de wereld zullen blijven veroorzaken, inclusief in de Democratische Republiek Congo, Zuid-Soedan, Syrië en Jemen.

Deelnemers aan de bijeenkomst constateerden dat voedselonzekerheid vaak een risicofactor voor toekomstige conflicten is en kan leiden tot ernstiger voedselonzekerheid.

"Het opbouwen van veerkracht is fundamenteel voor het versterken van de sociale cohesie, en het voorkomen van conflicten en gedwongen migratie", zei Jose Graziano da Silva, directeur van de VN-Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO).

Directeur David Beasley van het Wereldvoedselprogramma liet zich in soortgelijke bewoordingen uit. "Zonder voedselzekerheid is er ook geen veiligheid."

Syrië

De VN-Veiligheidsraad erkende eerder dit jaar voor het eerst dat een sterke relatie bestaat tussen gewapende conflicten en het risico op honger. De raad nam unaniem resolutie 2417 aan, waarin uithongering als oorlogswapen werd veroordeeld. Ook riep hij alle gewapende partijen op om het internationaal recht te respecteren en humanitaire hulpverleners toegang te verschaffen.

Hoewel dit een historische resolutie is, is die alleen niet genoeg. Om voedselcrises en escalatie van conflicten te voorkomen moet de internationale gemeenschap een holistische, preventieve aanpak omarmen.

Beasley wees op Syrië, waar een al zeven jaar durende oorlog de landbouwinfrastructuur, plaatselijke economie en toeleveringsketens heeft verwoest. Meer dan 6 miljoen mensen kampen er met voedselonzekerheid.

"Een Syriër in Syrië van eten voorzien, kost ongeveer 50 cent per dag. Dat is dubbel zoveel als normaal, omdat het om oorlogsgebied gaat. Als diezelfde Syriër in Berlijn zou zijn, zou het verschilende euro's per dag kosten", zei hij. "Het is een betere investering om de oorzaken aan te pakken, in plaats van achter de feiten aan te lopen", zei Beasley.

Reageren op signalen

Voordat de oorlog in Syrië begon, had het land te maken met droogte die leidde tot stijgende prijzen en voedseltekorten. Volgens sommigen heeft deze situatie de burgeroorlog in 2011 in gang gezet.

"Het is erg belangrijk tijdig op signalen te reageren", zei Graziano da Silva. "We moeten niet wachten tot een conflict uitbreekt, want we weten dat dat zal gebeuren."

Maar voor die tijdige signalering zijn data nodig. Het Global Network against Food Crises (GNFC), dat het Global Report on Food Crises publiceert, brengt regionale en nationale data samen en probeert op basis daarvan een zo duidelijk mogelijk beeld te krijgen van de wereldwijde voedselonzekerheid.

Het was het GNFC dat hulporganisaties in staat stelde voedselcrises te verminderen en een hongersnood in het noorden van Nigeria en Zuid-Soedan te voorkomen.

IPS DOOR:

Deel dit artikel

       


Gerelateerde artikels