De grijze zones van de groene economie

De VN-top over duurzame ontwikkeling en armoedebestrijding komende maand in Rio de Janeiro staat helemaal in het teken van de groene economie. Maar is dat niet gewoon het vertrouwde kapitalisme met een groen jasje? MO* onderwerpt de groene economie aan een kritische blik en schetst wat er in Rio precies op het spel staat.

Of de VN-top van 20 tot 22 juni in het Braziliaanse Rio de Janeiro even historisch zal worden als de fameuze Aardetop in Rio in 1992 is twijfelachtig. Toen engageerde de wereldgemeenschap zich voor het eerst om iets te doen aan de klimaatverandering, de verwoestijning, de ontbossing en het biodiversiteitsverlies.

Er werden conventies aangenomen (onder meer over het klimaat en de biodiversiteit) en actieplannen uitgewerkt. Principes zoals de vervuiler betaalt en gedeelde maar verschillende verantwoordelijkheid tussen rijke en arme landen inzake het klimaatprobleem werden in verdragen gebeiteld. De conferentie was een mijlpaal in het mondiale beheer van onze planeet.

Nu, twintig jaar na Rio en tien jaar na Johannesburg, zal het gaan over groene economie. Voor de VN is die het ultieme antwoord op zowel de economische crisis als de milieuproblemen. UNEP, het milieuprogramma van de VN, zette het thema op de agenda, maar lanceerde het concept eerder al tijdens de turbulenties van de economische crisis van 2008.

Het riep op tot 'a global green new deal' als antwoord op de economische impasse. De OESO, die de industrielanden verenigt, spreekt dan weer liever over 'groene groei', wat meteen al een hele discussie doet oplaaien over de al dan niet verenigbaarheid van groen en groei. VN-ontwikkelingsorganisatie UNCTAD benadrukt dan weer dat het moet gaat over groene economie 'in de context van armoedebestrijding en duurzame ontwikkeling' en dat de rijke landen geen milieumaatregelen mogen nemen uit protectionisme tegenover het Zuiden.

Aan de vooravond van Rio+20 is de verwarring dan ook groot. Vooral in het Zuiden hebben middenveldorganisaties helemaal geen vertrouwen in het proces en de agenda van Rio+20. Ze spreken over opgezet spel van de industrielanden, die vooral bezig zijn met hun eigen crisis.





BRON:
MO* Magazine

Deel dit artikel