Een facelift voor Colombia

Ruim een jaar geleden trad Juan Manuel Santos aan als president van Colombia. Al was deze gewezen minister van defensie de favoriet van zijn voorganger Alvaro Uribe, toch blijkt zijn beleid vandaag niet zomaar een verderzetting van diens aanpak. Vooral in de buitenlandse politiek vallen er enkele opmerkelijke verschuivingen op.

Ruim een jaar geleden trad Juan Manuel Santos aan als president van Colombia. Zijn beleid blijkt niet zomaar een verderzetting van dat van zijn voorganger Alvaro Uribe. Een van de meest opmerkelijk beslissingen van Santos was de opschorting van een militair akkoord met de VS. Uribe had in oktober 2009 Washington de toelating gegeven om zeven militaire basissen op Colombiaans grondgebied te gebruiken. Het Grondwettelijk Hof had dat akkoord ongeldig verklaard zolang het Congres zich hierover niet had uitgesproken. Dat zorgde voor een zucht van verlichting bij de buurlanden Ecuador, Venezuela en Brazilië, die hun ongerustheid over zo'n akkoord al hadden laten blijken.

Santos distantieert zich meer van de VS omdat het Amerikaanse Congres het vrijhandelsverdrag met Colombia nog steeds niet goedgekeurd heeft. In plaats daarvan maakt hij actief werk van de herintegratie van Colombia in de regio. Zo haalde hij de banden met buurland Ecuador terug aan. Geen evidente opdracht, want Ecuador had eerder nog gedreigd met een gerechtelijke vervolging tegen Santos. Als minister van Defensie onder Uribe was Santos immers verantwoordelijk voor een inval van Colombiaanse militairen in een kamp van de Farc-guerrilla op Ecuadoraans grondgebied. Zelfs met president Hugo Chávez van Venezuela -waarmee Uribe verschillende keren op voet van oorlog had gestaan- wist Santos de vriendschapsbanden aan te halen, wat vooral de handel tussen die twee landen opnieuw een boost gaf.





BRON:
MO* Magazine
Wereldmediahuis MO* DOOR:

Deel dit artikel