Filipijnse pionierster in microkrediet maakt dromen waar

Mila Mercado Bunker specialiseerde zich 22 jaar lang in microfinanciering voor Filipijnse vrouwen. Samen met de Vlaamse ontwikkelingsorganisatie Trias bewandelde ze een fantastisch parcours, dat nog niet ten einde is.

milaweb

In 1989 werd Ashi opgericht door een universiteitsprofessor in de Filipijnen. De doelstelling was nobel: armoedebestrijding bij de meest kwetsbare vrouwen in de Filipijnen. Maar na drie jaar kwam Ashi in zwaar weer terecht. De organisatie stond aan de rand van de afgrond.

Mila Mercado Bunker: 'Ik ben bestuurslid geworden in 1992. Als eerste organisatie in de Filipijnen pasten we het ontwikkelingsmodel toe van de Grameen Bank. We waren echte pioniers op het vlak van microfinanciering, ook al verkeerden we in crisis. Om de poort open te beuken naar internationale samenwerkingsverbanden, hervormden we Ashi tot een ngo. Dat is achteraf onze redding gebleken, want voortaan konden we samenwerken met partners zoals Trias. Misschien hadden we die moeilijke periode zonder de steun van Trias niet eens overleefd.'

In 1994 werd je voor het eerst verkozen tot voorzitter van Ashi?
'We hadden toen 1.200 leden. Wat Ashi zo bijzonder maakt, is haar sociale doelstelling. Nooit hebben we aan een vrouw een microkrediet gegeven met het idee dat Ashi er beter moest van worden. Aan de hand van sociale indicatoren ligt de focus op de persoonlijke ontwikkeling van vrouwelijke ondernemers. Ze krijgen niet enkel toegang tot kapitaal, maar volgen ook opleidingen rond gendergelijkheid, mensenrechten, bedrijfsbeheer en financiële geletterdheid. Toen ik in 2014 afscheid nam van Ashi, telden we 27.000 leden, stuk voor stuk straatarme vrouwen. Intussen is het ledenaantal zelfs opgelopen tot 65.000.'

Wat was je grote droom als voorzitter van Ashi?
'Vrouwen een kans geven om een eigen inkomen te verwerven. Waardoor ze in hun leven eigen keuzes kunnen maken, en niet uitsluitend het hulpje zijn van hun echtgenoot. Ik vind het ook belangrijk dat vrouwen buiten de muren van hun gezin uitgroeien tot leidersfiguren in hun lokale gemeenschap.'

Heb je het gevoel dat je jouw droom kon waarmaken?
'Ik heb vrouwen in dorpen en steden zien toetreden tot adviesraden, eentje is zelfs burgemeester geworden. Het was met spijt in het hart dat ik in 2014 vertrokken ben bij Ashi. Maar het kon niet anders: goed bestuur was altijd één van mijn stokpaardjes en een belangrijk principe is dat er regelmatig nieuw bloed moet doorstromen naar de top van een organisatie.'

Trias is jarenlang een trouwe partner geweest van Ashi. Hoe kijk je terug op die samenwerking?
'Wat ik erg waardeer, is dat Trias niet zomaar de rol van geldschieter gespeeld heeft. Trias luistert naar de concrete noden van elke partner. Bij Ashi kregen we bijvoorbeeld ook ondersteuning voor onze productontwikkeling. We hebben landbouwkredieten geïntroduceerd, daarna ook microverzekeringen. Bovendien bracht Trias ons in contact met andere belangrijke relaties, zoals BRS en Rabobank. We hebben ook een partnerschap uitgebouwd met de ondernemende vrouwen van Markant.'

Zelf stond je in de Filipijnen aan de wieg van de Microfinance Council?
'Dat is een belangrijke mijlpaal geweest voor de armoedebestrijding in de Filipijnen. Als netwerkorganisatie zijn we uitgegroeid tot een stuwende kracht voor de nationale en internationale ontwikkeling van microfinanciering.'

Vandaag zoek je investeerders voor Insol, een organisatie die net als Ashi in het verleden steun heeft gekregen van Trias. En je bent ook lid van onze internationale adviesraad. Welke rol speel je daarin?
'In de loop der jaren heb ik veel ervaring en relaties opgebouwd in de internationale ontwikkelingssamenwerking. Als Trias me om raad vraagt, geef ik graag advies. Misschien kunnen we nog andere vormen van samenwerking uitbouwen. Daarover heb ik gesprekken gevoerd met de topmensen van Trias, maar de ideeën moeten nog wat verder verfijnd worden.'

Slotvraag: als de Filipijnen bij ons in het nieuws komen, gaat het over gewelddadige drugsbendes, extremistische rebellen, verwoestende tyfoons of jullie gekke president. Gaat het dan zo slecht met de Filipijnen?
(lacht) 'Uit statistieken blijkt dat de koopkracht stijgt en in alle domeinen wordt de infrastructuur verder uitgebouwd. Daardoor kunnen we bijvoorbeeld vermijden dat grote delen van het land overstromen bij de doortocht van een tyfoon. Maar toch is er nog veel werk aan de winkel. Sommige sectoren zoals de familiale landbouw profiteren niet of nauwelijks van de toenemende welvaart. De regering verkavelt steeds meer landbouwgrond en doet niets aan de massale invoer van basisproducten zoals melk en rijst.'

Steun samen met Trias de familiale melkveehouderij in de Filipijnen

 

Trias DOOR:

Deel dit artikel