'Jammer dat ik mijn kinderen nooit zag opgroeien'


Vastberaden zet Trias zijn eerste stappen in Burkina Faso. Johan Declercq en Eva Dossche gingen er praten met mensen en organisaties die actief zijn in de rijst- en ajuinteelt. Ze luisterden ook naar het verhaal van Kara Tiofala.





Gedane zaken nemen geen keer. Maar de 58-jarige Kara Tiofala vraagt zich nog altijd af hoe haar leven zou verlopen zijn indien ze veertig jaar geleden een lapje grond zou gehad hebben. Omdat ze grond noch geld had, emigreerde ze samen met haar echtgenoot naar Ivoorkust, op zoek naar werk en inkomen. 

'Een groot deel van het loon stuurden we naar onze ouders, die zich meer dan tien jaar lang bekommerden om de opvoeding van onze acht kinderen. Dat we onze meeste kinderen niet zelf konden grootbrengen, is een litteken dat moeilijk heelt. Maar we hadden destijds geen keuze', vertelt Kara.

Pas toen Kara en haar man in 1986 met succes intekenden op een landhervorming in het dorpje Douna konden ze terugkeren naar de heimat. 'In twee fasen hebben we drie stukken grond van elk een kwart hectare kunnen kopen. Daarmee proberen we te overleven.'

Gemakkelijk is dat niet, want de de meeste kinderen zijn op hun beurt uitgeweken naar de cacaoteelt in Ivoorkust. 'Ze hebben het wel beter dan wij, want ze bewerken er een eigen perceel', benadrukt Kara, die ook voorzitster is van een vrouwengroep die 290 leden telt.

'Samen houden we ons bezig met de verwerking van de geoogste rijst. We doen echt alles: het kaf van het koren slaan, wannen, drogen, voorkoken. Vorig jaar hebben we ongeveer honderd ton verkocht. Die inkomsten zijn voor onze gezinnen van levensbelang', zegt Kara niet zonder trots.

Maar de vrouwengroep van Kara staat nog voor grote uitdagingen. De meststoffen arriveren dikwijls te laat, er is nauwelijks materiaal voor het verwerkingsprocedé en voor hun verkoop zijn de vrouwen te afhankelijk van de overheidsinstelling Sonagess.

Ondersteuning van Trias zou welgekomen zijn. 'Maar we begrijpen dat we zelf ook hard zullen moeten blijven werken aan de verdere ontwikkeling van onze organisatie. Daar hebben we intern al veel over gepraat. Als Trias straks tijd en energie investeert in de vrouwengroep van Douna, dan zullen we gegarandeerd ons deel van de verantwoordelijkheid nemen', belooft Kara. Wordt vervolgd.

Trias vzw DOOR:

Deel dit artikel