Leven met de bezetting: hoe Palestijnse jongeren omgaan met de Israëlische repressie

palestina g3w

Jongeren in Jeruzalem leven onder het alziend oog van de Israëlische bezetter. Honderden camera's registreren wat er gebeurt in de straten, checkpoints controleren de toegang tot de wijken, de politie is alomtegenwoordig. Palestijnse jongeren zijn gevangenen in hun eigen hoofdstad.
g3W




Dat mochten de studenten van de Al Quds University nog maar eens ondervinden op 22 januari van dit jaar. De Israëlische politie viel massaal binnen op de campus en bestookte de studenten met rubberkogels en traangas. Zeker 100 studenten moesten verzorgd worden voor problemen met de luchtwegen.

De universiteitswijk Abu Dis is een deel van Jeruzalem, maar wordt door de beruchte Muur afgesneden van de rest van Oost-Jeruzalem. In de wijk zijn er veel problemen met inwoners die uit hun huis gezet worden. Veel jongeren en studenten doen actief mee aan de acties tegen de uitzettingen.

De aanval van de Israëlische politie is de twaalfde in een jaar tijd. "We komen naar school en leren over mensenrechten en beschaving en buiten de klaslokalen worden we belaagd door militairen en worden onze rechten voortdurend geschonden", merkt een woordvoerder van de studenten op.

 

Jongerennetwerk


In deze omstandigheden is het moeilijk om op te groeien. Drugsgebruik en depressies komen er vaak voor bij jongeren. Tawasul Shababi, het jongerennetwerk van G3W-partner HWC, ontwikkelt creatieve manieren om hiermee om te gaan. G3W-medewerker Anuschka verzamelde enkele getuigenissen van jongeren die actief zijn in verschillende jongerencomités van Tawasul.

Natuurlijk reageren de jongeren op de repressie en helpen ze elkaar om er mee om te gaan. Maar dat is niet genoeg. Ze leggen zich er niet bij neer dat de Palestijnse jongeren een "lost generation" vormen zoals velen beweren. "Als we willen werken aan onze toekomst en ons blijven verzetten tegen de bezetting, moeten we onszelf versterken, " zegt coördinator Salah, "wij werken aan een 'cured generation' " (een "genezen generatie"). De jongeren geven zelf enkele voorbeelden.

Dalia (wijkcomité Al Quds): "Met elkaar in discussie gaan is essentieel. Ik heb zelf geleerd het woord te nemen voor een groep en mijn mening te uiten. Dat geeft me zelfvertrouwen, ik leer op te komen voor mezelf. Dat doe ik dan ook meer en meer in mijn eigen familiekring. Ik vertel ook andere meisjes hoe ik het aanpak om toelating te krijgen om deel te nemen aan groepsactiviteiten."

Taleb (Jaal Mokabercomité): "In Jeruzalem is er een probleem van drugsgebruik onder Palestijnse jongeren. De autoriteiten laten begaan en de jongeren hebben geen toekomstperspectief. Ons comité doet aan preventie in de scholen, waar we gaan spreken over de gevolgen. Jongeren naar jongeren: dat werkt het best. We leggen niet enkel de gevaren uit, maar vertellen ook hoe we, binnen onze jongerenbeweging onze eigenwaarde herwinnen door onze geschiedenis te bestuderen."

Mohammed (Al Quds universiteitscomité): "Ik studeer zelf architectuur en stadsplanning. Ik vind dat belangrijk. De Israëlische bezetter wil ons wegjagen uit onze hoofdstad en doet dit via "stadsplanning". Palestijnse families worden uit hun huizen en uit hun wijk verdreven om "meer groen aan te leggen". Ik help mee in het verzet tegen de uitdrijvingen, maar tegelijk wil ik de Israëli's verslaan door zelf met een doordacht voorstel voor stadsplanning te komen. Onze intelligentie kunnen ze ons niet afnemen!"

Nagham (Bir zeit-comité): "Voor onze studies moeten we per week enkele uren vrijwilligerswerk doen. Meestal is dat formeel. Maar met ons comité discussiëren we hierover met de medestudenten. Vrijwilligerswerk om wat te bereiken en in dienst van wie? Toen er zich grote problemen voordeden in een UNWRA-vluchtelingenkamp, hebben we de bevolking bijgestaan en hebben we geholpen om de volksorganisatie in het kamp te versterken."


Meer info:

Deel dit artikel